เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 624
ตอนที่ 624 คนจวนเทียนเสินมา (7)
หึหึ!
ที่นางชอบคือกั๋วซือ คุณชายตระกูลมู่นั่นมันเรื่องเล่นอะไรกัน?
รูปงามและอ่อนโยนสู้กั๋วซือได้หรือ?
“ไม่มีทางเลือก” จิ่วหมิงยักไหล่มุมปากยิ้มชั่วร้าย “นางหนูนี่เป็นคนของข้า ข้าย่อมไม่ยอมให้ใครทำร้ายนางและสัตว์ของนาง”
นัยน์ตามังกรดำหวาดระแวง “เสี่ยวจิ๋วจิ่ว เจ้าไปหาชายหนุ่มอีกตั้งแต่เมื่อใดกัน? เจ้าไม่ชอบเขาแล้วหรือ? ถ้าเจ้าไม่ชอบเขาแล้วละก็ลองรับข้าดู เจ้าเด็กนี่แม้แต่หน้ายังไม่กล้าเปิดเผยจะต้องอัปลักษณ์หาใดเปรียบเป็นแน่ ถ้าข้ากลายร่างเป็นคนล่ะก็ดีกว่าเขาเยอะ เจ้าอยากได้แบบไหนข้าล้วนมีหมด”
“...”
“ท่าทางที่เจ้าชอบข้าก็ได้หมด ตอนที่ข้าเบื่อหน่ายเคยดูภาพโป๊เปลือยนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งอ่านและสะสมไว้เป็นกอง มนุษย์ผู้นี้เทียบข้าได้หรือ?”
เฟิงหรูชิงกุมศีรษะด้วยความปวดหัว
“ข้าไม่สนใจมนุษย์สัตว์”
“ข้าไม่ใช่มังกรแล้วก็ไม่ใช่สุนัข เจ้าชอบคนข้าก็สามารถกลายเป็นคนได้ ข้าไม่ได้เป็นสัตว์วิเศษและก็ไม่ใช่สัตว์มนุษย์”
“อ้อ เช่นนั้นข้าก็ไม่สนใจ”
เจ้าไม่ใช่กั๋วซือ
เฟิงหรูชิงยักไหล่ดิ้นรนหนีออกมาจากอ้อมกอดของมังกรดำ สายตาของนางกวาดมองไปที่แผ่นหลังของมังกรดำ หลังจากเห็นบาดแผลที่โหดร้ายนั่นนัยน์ตาก็หดลงทันที ความโกรธแผดเผาออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจในทันที
“เจ้ากล้าแตะสุนัขของข้า...ไม่สิ มังกรของข้า?”
นัยน์ตามังกรดำเต็มไปด้วยความอ่อนโยน
ความรู้สึกที่ถูกนางปกป้องเช่นนี้ ดีจริง
เหมือนกับในตอนนั้น
น่าเสียดาย เสี่ยวจิ๋วจิ่วในตอนนั้นถูกชายข้างนอกล่อลวงไป หากตอนนั้นเขาสามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ได้เร็วหน่อย เสี่ยวจิ๋วจิ่วก็จะเป็นของเขาแล้วใช่หรือไม่?
ยังดีที่ชาตินี้เขาน่าจะยังมีโอกาส...
“นางหนู เจ้าพามังกรของเจ้าจากไปก่อน คนตระกูลมู่ผู้นี้ข้าจัดการเอง”
มุมปากจิ่วหมิงยกขึ้นนัยน์ตาเต็มไปด้วยแสงแห่งความชั่วร้าย
เฟิงหรูชิงไม่พูดอะไร
เพราะว่านางเห็นในสระน้ำที่มังกรดำเคยอยู่ล้วนมีแต่เลือดสดๆ
สีหน้าของนางมืดมนน่าสยดสยองขึ้นมาในทันใด หลังจากหยิบผลราชามังกรสีม่วงผลหนึ่งออกมาจากมิติว่างส่งให้มังกรดำแล้ว แววตาที่แฝงด้วยความโกรธเกรี้ยวจึงมองไปทางมู่หย่ง
ในตอนนี้เอง ไม่เพียงแต่เหล่าสัตว์วิเศษที่ถูกเรียกรีบพุ่งเข้ามา แม้แต่คนกองกำลังอื่นๆ ในโลกสันโดษ เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหวที่นี่ก็ควบม้าเข้ามาในป่าแห่งนี้
“คนตระกูลมู่จวนเทียนเสินก็มาหรือ?”
หญิงหนึ่งในนั้นประหลาดใจ ราวกับคิดไม่ถึงว่าจะเห็นคนจวนเทียนเสินในป่าสัตว์วิเศษแห่งนี้
หากคนจวนเทียนเสินมาแล้ว มังกรดำตัวนี้จะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย...
“ไม่ใช่ข้าไม่อยากไปแต่เป็นคนที่มาเยอะเกินไป” เฟิงหรูชิงเบนสายตาไปทางจิ่วหมิง นัยน์ตาของนางค่อยๆ ย้อมด้วยรอยยิ้ม ในรอยยิ้มนั้นกลับแฝงด้วยการสังหาร
“ดังนั้นก็ไม่มีทางเลือก ข้าคงต้องอยู่กับเจ้า”
จิ่วหมิงยิ้มอย่างจนใจ นางหนูนี่ข้ออ้างเยอะเสียจริง
หากนางอยากไปมีวิธีไปอยู่แล้ว
ทว่า...
“เจ้าจะอยู่ก็ไม่เป็นไร เจ้าไปยืนดูอยู่ข้างๆ ดูว่าข้าจะระบายอารมณ์แทนเจ้าอย่างไร” จิ่วหมิงยื่นมือไปลูบศีรษะเฟิงหรูชิง
มุมปากเฟิงหรูชิงแข็งค้าง ครั้งนี้ไม่ได้ปัดมือจิ่วหมิงออกเพียงแต่จัดทรงผมเล็กน้อย แสร้งทำเป็นจริงจัง “อย่าแตะต้องผมของข้า”
“ไม่เป็นไร หากยุ่งแล้วกลับไปข้าจะทำผมให้เจ้าดีหรือไม่?” จิ่วหมิงยิ้ม
เฟิงหรูชิงยกยิ้ม “เช่นนั้นก็ช่างมันเถอะ เจ้าไม่ใช่กั๋วซือของข้าเสียหน่อย ข้าไม่ต้องการ”
“เจ้าชอบเขามาก?”
“อื้อ” เฟิงหรูชิงยิ้มบาง “ข้าชอบคนรูปงาม แต่ว่าที่ชอบกว่าคนรูปงามก็คือกั๋วซือ”