เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 605

ตอนที่ 605 ความเคลื่อนไหวในป่าสัตว์วิเศษ (8)

หมีหนึ่งเพิ่งจะคายขนในปากทิ้ง ในตอนที่หันไปกลับเห็นต้นไม้ต้นนั้นยิ้มให้มันด้วยความดูถูก

มันถลึงตาโตขึ้นทันที

อุ้งเท้าหมีชี้ไปยังต้นไม้เก่าแก่ น้อยเนื้อต่ำใจจนไม่สามารถพูดอะไรออกมา...

ตอนนี้แม้แต่ต้นไม้ต้นหนึ่งยังกลายเป็นเจ้าเล่ห์ถึงเพียงนี้ แล้วยังต่อสู้แย่งชิงความโปรดปรานกับมัน

รอมันกลับไปก่อนเถอะ จะร่วมมือกับพี่หมาป่าจัดการมัน!

...

บริเวณด้านนอกสระน้ำอันสงบ

ใบปากของแม่เสือคาบลูกเสือโคร่งเอาไว้สองสามตัว แววตาระแวดระวังมองไปยังมนุษย์เหล่านั้น

ข้างกายแม่เสือยังมีกลุ่มสัตว์วิเศษอื่นๆ อยู่ด้วย

สัตว์วิเศษเหล่านี้ล้วนเป็นแรงงานที่เฟิงหรูชิงเรียกมาในป่าสัตว์วิเศษ ตอนนี้พวกมันหนีตามแม่เสือมาจนถึงที่นี่ ใครจะรู้ว่าจะยังไม่อาจหนีภัยพิบัติครั้งนี้พ้น

“ชิงซาน เสือโคร่งตัวนั้นกับลูกของมันข้าเอาแล้ว สัตว์วิเศษตัวอื่นๆ พวกเจ้าก็เลือกกันเอง” จ้าวเย้าประมุขพรรคกรงเล็บอินทรียิ้ม ในอ้อมแขนของเขาโอบหญิงสาวสวยเอาไว้หัวเราะเสียงดัง “เยียนเอ๋อร์ อีกเดี๋ยวเจ้าไปเลือกลูกเสือมาตัวหนึ่ง ลูกเสือฝึกให้เชื่องง่ายดาย บวกกับมันเป็นลูกของเสือโคร่ง พลังในวันหน้าจะต้องก้าวถึงระดับห้าแน่นอน”

ส่วนเสือโคร่งระดับห้า...เขาไม่สามารถยกให้ใครได้!

บนแก้มจื่อเยียนมีความเขินอาย “จื่อเยียนล้วนเชื่อฟังท่านประมุข”

นางค่อยๆ หลุบตาลงต่ำปกปิดความเย้ยหยันในดวงตา

วันนั้นนางแยกจากชิงหย่วนได้ไม่นานก็เจอกับประมุขพรรคกรงเล็บอินทรี

พรรคกรงเล็บอินทรีนี้แข็งแกร่งกว่าตระกูลถังอยู่เล็กน้อยแต่ยังห่างชั้นกับจวนเฟิงอวิ๋น อย่างไรเสียผู้พิทักษ์จวนเฟิงอวิ๋นก็ล้วนมีพลังระดับเสวียนอู่ทั้งสิ้น แต่ประมุขพรรคกรงเล็บอินทรีนี้เป็นแค่

เสวียนอู่เท่านั้น

ทว่าชิงหย่วนถูกขับออกจากจวนเฟิงอวิ๋นอีกทั้งพลังก็ถูกกำจัดไปแล้ว ไม่มีค่าคู่ควรต่อการครอบครองนางอีก

เปรียบเทียบกันแล้ว...

พรรคกรงเล็บอินทรีผู้นี้อายุมากเสียหน่อย ทว่าตรงตามความต้องการของนางพอดี

นางไม่คิดอะไรทั้งสิ้นก็มอบกายให้จ้าวเย้าไป

และเพียงอย่างเดียวที่ทำให้นางไม่มีความสุขก็คือ ภรรยาของจ้าวเย้าเป็นลูกสาวของอดีตประมุขพรรคกรงเล็บอินทรีคนก่อนและยังเป็นแม่เสือที่ดุร้าย จ้าวเย้าเกรงกลัวแม่เสือนั่นเป็นอย่างมาก จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กล้าให้ฐานะอะไรกับนาง

แม้ว่าจะเป็นครั้งนี้ที่พานางมาป่าสัตว์วิเศษจ้าวเย้าก็ไม่กล้าพาศิษย์คนใดมาสักคน กลัวว่าการมีอยู่ของนางจะถูกฮูหยินประมุขพรรครู้เข้า

ดังนั้นนี่ทำให้จื่อเยียนอัดอั้นตันใจ จนถึงขนาดแค้นฮูหยินประมุขพรรคที่ไม่เคยพบมาก่อนผู้นั้น

หากไม่ใช่เพราะการมีอยู่ของฮูหยินประมุขพรรคผู้นี้...นางก็ไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ ไร้ชื่อไร้ตำแหน่ง

“จ้าวเย้า เจ้ารู้ดีอยู่แท้ๆ ที่นี่มีเพียงเสือโคร่งตัวนี้เท่านั้นที่แข็งแกร่ง ไม่สู้ยกเสือโคร่งให้ข้า ตัวอื่นๆ ข้าไม่เอา” ชิงซานประมุขพรรคชิงยิ้มเย็น มุมปากยกยิ้มเยาะเย้ย

ในสายตาของเขาเต็มไปด้วยความดูถูก

จ้าวเย้าขมวดคิ้ว “เสือโคร่งตัวนี้ข้าต้องได้! อีกไม่นานก็จะเป็นวันครบรอบวันเกิดของฮูหยินของข้าแล้ว ข้าต้องนำเสือโคร่งไปให้นาง”

ตอนที่จ้าวเย้าพูดประโยคนี้เขาไม่เห็นดวงตาหลุบต่ำของจื่อเยียนที่ฉายแววโหดร้ายแม้แต่น้อย

มีสิทธิ์อะไรภรรยาของเขาได้ครอบครองเสือโคร่งแต่นางกลับคู่ควรแค่ลูกของมัน?

ผู้หญิงคนหนึ่งแม้แต่คุณธรรมความดีงามขั้นพื้นฐานก็ไม่มี แล้วจะยังมีค่าใด..มาแย่งชิงกับนาง?

“ฮ่าฮ่า” ชิงซานหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะยังคิดถึงภรรยาคนนั้นอีก ตอนแรกเจ้าพเนจรอยู่ข้างนอกถูกประมุขพรรคกรงเล็บอินทรีนำตัวกลับมา ให้ข้าวให้อาหารกับเจ้าแล้วยังสอนวรยุทธให้กับเจ้า ใครจะรู้ว่าหลังจากเขายกตำแหน่งให้เจ้าได้ไม่นานเจ้าก็พาหญิงอื่นออกไปไหนต่อไหน หึหึ ไม่รู้ว่าเรื่องนี้...ภรรยาของเจ้ารู้หรือไม่?”