เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 397
ตอนที่ 397 ดุร้ายมาก (1)
บริเวณประตูเมือง
ศพนอนเกลื่อนพื้น
หลิวอวี๋นเซียวหัวเราะอย่างบ้าคลั่งนานไม่หยุด
เขาเห็นเหล่าทหารตระกูลน่าหลานล้มลงกลางกองเลือด และเขาก็เห็นน่าหลานหูเรี่ยวแรงถดถอยแม้แต่จะยืนยังไม่สามารถยืนได้มั่น แล้วก็เห็นถังซานพุ่งเข้าใส่ถังจือดาบยาวในมือกำลังจะแทงทะลุอกนาง
ราวกับเวลาหยุดนิ่งอยู่กับที่ เสียงหัวเราะของหลิวอวี๋นเซียวสั่นสะเทือนไม่หยุด
ทั้งหมดนี่ล้วนเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้
ในตอนนี้เอง พลังมหาศาลกลายเป็นดาบคมพุ่งแหวกอากาศแทงทะลุแผ่นหลังของคนที่อยู่ด้านหลังน่าหลานหูทันที
ดวงตาของน่าหลานหูตื่นตะลึง เขามองศัตรูที่ล้มลงด้วยความประหลาดใจก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้น...
หญิงสาวใบหน้าไร้อารมณ์ ชุดแดงถูกย้อมด้วยเลือดราวกับปีศาจกระหายเลือด นัยน์ตาสีดำของนางแฝงด้วยความโกรธอย่างไม่มีสิ้นสุด คนทั้งคนเหมือนกับเดินออกมาจากนรก ทำให้คนที่มองนางราวกับเข้าไปอยู่ในถ้ำน้ำแข็ง
วินาทีนั้นภายใต้น้ำตาของผู้เฒ่าน่าหลาน เขายื่นมือที่เต็มไปด้วยเลือดสดๆ ลูบใบหน้าหญิงสาวแผ่วเบา ริมฝีปากและน้ำเสียงสั่นเครือ “ชิงเอ๋อร์...”
หลานสาวของเขายังมีชีวิตอยู่!
นางยังมีชีวิตอยู่จริงๆ !
แววตาว่างเปล่าของน่าหลานหูกลับมามีสีสันขึ้นในทันที ใจที่เศร้าโศกก็ถูกความดีใจเข้ามาแทนที่
เฟิงหรูชิงไม่มีเวลาปลอบน่าหลานหู ดวงตาดำขลับของนางค่อยๆ หันไปมองถังซาน
...
ถังซานเดิมอีกเพียงนิ้วเดียวก็จะสามารถทำให้ถังจือตายอยู่แล้วเชียว
แต่ในตอนที่ดาบของเขาอยู่ใกล้คอถังจือก็มีเถาวัลย์นับไม่ถ้วนผุดขึ้นใต้เท้าของเขา ยึดเขาไว้กับพื้นแน่นไม่ว่าเขาจะออกแรงอย่างไร ดาบในมือเขาก็ถูกหยุดอยู่กับที่ไม่สามารถทำอะไรได้
ทันใดนั้นก็มีเสียงอ่อนเยาว์ดังขึ้นมาในอากาศ คมชัดและอ่อนหวาน
“พวกคนชั่วช้ารังแกคนของท่านแม่ข้า! ข้าดุร้ายมากนะ กัดคนได้”
สายตาโกรธเกรี้ยวของถังซานมองไปตามเสียงก็เห็นเด็กหญิงตัวเล็กเดินออกมาจากข้างหลังเฟิงหรูชิง
เด็กหญิงผู้นี้หน้าตาราวกับตุ๊กตาหยกสีชมพู งดงามน่าเอ็นดูดุจเซียนน้อยในภาพวาด ไว้ผมมวยแกละสองข้าง แก้มของนางโกรธจนพองกลม ตาโตถลึงอย่างดุร้าย
แต่ไม่ว่าท่าทางนางจะดุร้ายเพียงใดมองดูแล้วก็ไม่น่าเป็นอันตรายต่อมนุษย์และสัตว์
ไม่มีผู้ใดรู้ว่าเด็กหญิงผู้นี้ปรากฏตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อใด
เด็กหญิงคนนี้อาจจะเดินเข้ามากับเฟิงหรูชิงแต่พวกเขาไม่ทันสังเกตถึงการมีอยู่ของนางก็เท่านั้น
ไม่ว่าอย่างไร มีเด็กหญิงที่งามเสียยิ่งกว่ารูปเหมือนเซียนน้อยปรากฏตัวในสนามรบนองเลือดนี้ ก็ทำให้คนรู้สึกขัดแย้ง
บางคนถึงขั้นเสียดาย
ไม่นานเด็กหญิงคนนี้ก็ต้องเหมือนคนอื่นๆ ตายในสนามรบ ชีวิตเล็กๆ ก็จะโรยรา
...
ถังซานขยับเท้าแต่ไม่สามารถหลุดจากเถาวัลย์ได้ สีหน้าของเขาเป็นกังวลเล็กน้อย “เป็นยอดฝีมือท่านใดผ่านมาทางนี้? ข้าคือถังซานตระกูลถังทางที่ดีท่านปล่อยข้าซะอย่ายุ่งเรื่องของคนอื่น มิเช่นนั้นตระกูลถังข้าจะไม่ละเว้นเจ้า!”
เขาเป็นเสวียนอู่คนหนึ่ง ในที่นี้ไม่มีใครเป็นคู่ปรับเขาได้!
จะต้องมียอดฝีมือผ่านมาแอบช่วยจำกัดอิสรภาพของเขา
ทว่าเขาไม่ได้ตัวคนเดียวเบื้องหลังเขาคือตระกูลถัง!
อีกทั้งตอนนี้เขาสำเร็จถึงขั้นเสวียนอู่แล้วบรรดาผู้เฒ่าตระกูลถังล้วนไม่กล้าดูถูกเขา หากเขาเกิดเรื่องตระกูลถังจะต้องแก้แค้นให้เขา!
ท้องฟ้าเงียบสงบมีเพียงเสียงลมพัดแผ่ว
นอกจากนี้ก็ไม่มีเสียงอื่นใด