เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 344
ตอนที่ 344 หงส์เจ้าน้ำตา (1)
นิสัยของลูกชายตัวเองหญิงชุดขาวย่อมรู้ดี ในเมื่อเขาสามารถพูดออกมาได้ก็ย่อมทำได้
“คนพวกนั้นไม่สามารถหาข้าเจอ ได้ไปก่อความรำคาญให้เจ้าหรือไม่?” หญิงชุดขาวถอนหายใจเบา
ถ้าไม่ใช่นางดื้อรั้นจะออกมาในตอนแรก ก็คงจะไม่ต้องให้หนานเสียนมาลำบากกับนางถึงเพียงนี้แต่นิสัยนางก็เป็นเช่นนี้ ตอนที่รักใครคนหนึ่งเพื่อเขาแล้วสามารถละทิ้งทุกสิ่งได้ หากไม่รักแล้วก็จะหันหลังออกมาโดยไม่ลังเลใดๆ
นางยอมรับความอยุติธรรมไม่ได้ และไม่ยอมถอยให้ผู้ใด นางจะอยู่อย่างสง่าผ่าเผย ไม่ยอมอ่อนแอเป็นฝุ่นผงเพราะความรัก
“ไม่มี”
หนานเสียนตอบเสียงเรียบ “เขามีลูกชายลูกสาวไม่ได้ก่อความรำคาญให้ข้ามากนัก นอกเสียจาก...เขาต้องการหาตัวท่านให้เจอมาตลอด”
หญิงชุดขาวแย้มยิ้มบางเบา
“ข้าไม่ต้องการให้เขาหาพบ เช่นนั้นชีวิตนี้เขาก็ไม่มีทางหาข้าพบ”
ตอนแรกเพื่อช่วยเขา นางไม่ลังเลที่จะทำร้ายตบะของตัวเอง แต่สุดท้ายแล้วสิ่งที่ได้กลับเป็นเพียงแค่ฝันร้าย
ตอนนี้ตื่นจากฝันร้ายนั่นแล้ว นางจะไม่ยอมกลับไปอีก
“ข้าไม่ให้เข้าทำร้ายชิงเอ๋อร์ และไม่ให้เขาทำร้ายท่านอีก”
“วางใจเถอะ ข้าปล่อยวางอดีตแล้วย่อมไม่ถูกทำร้ายอีก” นัยน์ตาหญิงชุดขาวนิ่งสงบไม่ฉายแววใดราวกับใจนางตกอยู่ในความเงียบนานแล้ว ตอนนางรักเขา ทุกคำพูดของเขา ทุกการกระทำของเขาล้วนสามารถทำให้นางเจ็บปวดใจได้ แต่หากไม่รักแล้ว เขาทำอะไรล้วนไม่สามารถทำร้ายนางได้
หนานเสียนเงียบไปชั่วครู่ “ชิงเอ๋อร์ให้ของขวัญท่านแล้ว ท่านควรจะให้กลับเสียหน่อยหรือไม่?”
หญิงชุดขาวชะงักรอยยิ้มนางหายไป “ข้าเกือบลืมเรื่องนี้เสียสนิท แต่ข้าไม่รู้ว่านางชอบอะไรหรือไม่เจ้าลองไปถามนางดู? ข้าจะได้เตรียมให้พร้อมด้วย”
“ไม่จำเป็น ข้าเห็นขุมสมบัติของหงส์ขาวมีของมีค่ามากมาย ข้าเลือกมาไม่กี่อันก็พอ”
“...”
ขุมสมบัติของหงส์ขาว?
หญิงชุดขาวลังเลเล็กน้อย “ของวิเศษในมือข้าก็มีต้องมากมายเหตุใดเจ้าต้องเอาขุมสมบัติของหงส์ขาว? ของมีค่าทุกชิ้นในขุมสมบัติสำคัญต่อหงส์ขาวมาก หากเจ้าเอาไปมันจะต้องร้องไห้”
มุมปากหนานเสียนยกยิ้มบาง “ของวิเศษในมือท่านรอท่านเจอนางแล้วค่อยให้นางด้วยตัวเองจะดีกว่า”
“เช่นนั้นก็ได้” หญิงชุดขาวถอนหายใจเบา
“ทำมันร้องไห้ก็ร้องไห้เถอะ อย่างไรเสียในเดือนหนึ่งเจ้านั่นก็ชอบร้องไห้ไม่รู้กี่ครั้ง ข้าเกือบจะไล่มันไปอยู่แล้ว”
แม้นางอยากจะให้ของมีค่าในมือนางมากกว่า แต่ที่หนานเสียนพูดก็มีเหตุผล ของวิเศษเหล่านี้รอนางเจอแม่นางผู้นั้นแล้วค่อยให้นางจะดีกว่าหลังจากหนานเสียนได้รับอนุญาตจากหญิงชุดขาวเขาก็จากไป เดินลึกเข้าไปในยอดเขาอีก
หญิงชุดขาวก้มหน้าลงมองน้ำวิเศษในมือแย้มยิ้มบาง
“ตอนนั้นเพื่อช่วยเขา ไม่เพียงพละกำลังถดถอย ตอนนี้อยากจะก้าวข้ามขั้นก็ลำบากนัก ตอนนี้อาศัยน้ำวิเศษนี่น่าจะอีกไม่นานข้าก็สามารถก้าวข้ามอุปสรรคได้แล้ว”
นางลืมตาขึ้นจ้องมองเมฆสีขาวที่อยู่ไม่ไกล แววตาล่องลอย
“แต่ว่าหลังจากข้าก้าวข้ามแล้วก็ควรออกไปจากที่นี่”
หลายปีมานี้เพื่อหลบเลี่ยงเขานางหนีมาอยู่ที่นี่คนเดียว สร้างเวทมนตร์สี่ด้านไม่ให้ผู้ใดเข้ามาได้ และให้เขาไม่สามารถหานางพบ
แต่ตอนนี้...นางไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว ลูกชายโตแล้วหลังจากนี้ยังต้องมีลูกสะใภ้ ไม่แน่อีกไม่นานก็จะมีหลานชายหลานสาวด้วย