เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 345

ตอนที่ 345 หงส์เจ้าน้ำตา (2)

ดังนั้นนางจะหลบซ่อนต่อไปไม่ได้ นางต้องก้าวออกมาหนุนหลังพวกเขา แทนที่จะอาศัยพึ่งพิงหนานเสียนหลบอยู่ในยอดเขา

“แม่เช่นข้าทำตัวไม่เหมาะสมกับตำแหน่งเช่นนี้หนานเสียนกลับไม่เคยโทษข้าเลย กลับเผชิญหน้ากับพวกคนน่ารังเกียจพวกนั้นด้วยตัวคนเดียว” หญิงชุดขาวหัวเราะด้วยความขมขื่น “เช่นนั้นตอนนี้ข้าจะต้องทำให้คนพวกนั้นรู้ เรื่องแต่งงานของหนานเสียนไม่มีผู้ใดสามารถตัดสินใจได้!”

ชีวิตนี้นางอยู่อย่างไม่มีความสุข นางจึงหวังว่าลูกของตัวเองจะสามารถมีความสุขได้ ขอเพียงเขาชอบไม่ว่าอีกฝ่ายจะมีฐานะอะไรนางก็รับได้หมด!

ไม่มีใครสามารถขัดขวางความสุขของเขาได้!

...

ตระกูลถัง ภายในจวนผู้เฒ่า

เสียงรายงานรีบร้อนดังเข้ามาทำลายความเงียบในจวนผู้เฒ่า

“ท่านผู้เฒ่าถังอี คุณหนูถังอิ่นกลับมาแล้ว คุณหนูนางกลับมาแล้ว!”

ในตระกูลถัง ถังอิ่นอยู่ในสถานะพิเศษ

แม้จะฝึกตบะพรสวรรค์ไม่ได้เรื่องแต่กลับได้รับความรักและทะนุถนอมเป็นอย่างมาก แม้แต่ถังอวี้คุณหนูที่แท้จริงยังตามหลังอยู่หลายส่วน

ดังนั้น หลังจากได้ยินคำนี้บรรดาผู้เฒ่าในจวนก็ล้วนรีบเดินออกมา

คนแรกในนั้นก็คือผู้เฒ่าถังอี

ไกลออกไป ผู้เฒ่าถังอีก็เห็นหน้าสะท้อนแสงสีแดงของถังอิ่น ข้างกายนางมีหญิงสาวรูปงามตามมาด้วย

หญิงสาวสวมชุดสีแดง งามล่มเมือง

หน้าตาหมดจดงดงามยิ่งนัก

แต่ผู้เฒ่าถังอีที่มีสีหน้าตื่นเต้นวินาทีที่เห็นเฟิงหรูชิงฝีเท้าเขาก็หยุดชะงัก เขามองนางตะลึงค้างนัยน์ตาแฝงด้วยความประหลาดใจ รู้สึกเหมือนหญิงสาวตรงหน้าคุ้นตาอยู่หลายส่วน แต่กลับนึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหนมาก่อน

ความจริงแล้วจะโทษผู้เฒ่าถังอีก็ไม่ได้ เขาเห็นนางในคืนที่ถังลั่วพาหรงเยียนกลับมาเท่านั้น หลังจากนั้นก็ไม่เคยไปที่หลังภูเขาเลย

แล้วก็ผ่านมาสิบปีเต็ม เขาจะไปจำได้ชัดเจนได้อย่างไรกัน?

“อิ่นเอ๋อร์ แม่นางท่านนี้คือ...” ผู้เฒ่าถังอีเก็บความสงสัยในใจไว้นัยน์ตามืดลงเอ่ยถาม

ถังอิ่นยิ้มระรื่น “นางคือเฟิงหรูชิง เพื่อนที่ดีที่สุดของข้า”

ผู้เฒ่าถังอีตกใจเล็กน้อย

นิสัยของถังอิ่นเขารู้ดีกว่าใคร นางถูกเลี้ยงในสวนส่วนตัวตั้งแต่เล็ก เพราะร่างกายของนางเป็นต้นเหตุ พวกเขาให้นางออกมาข้างนอกน้อยมาก ทำให้ตั้งแต่เล็กจนโตข้างกายนางมีเพียงเชียนหนิงผู้เดียว

นี่ก็เป็นสาเหตุที่แท้เหตุใดเขาจึงต้องปกป้องเชียนหนิงไว้

แต่ตอนนี้เห็นท่าทางแสดงออกอย่างจริงใจและชื่นชอบจากถังอิ่น ใจผู้เฒ่าถังอีก็โล่งอก

เขากังวลจริงๆ ว่าชาตินี้ถังอิ่นจะไม่มีเพื่อนสนิท ตอนนี้เขาก็สามารถวางใจได้แล้ว

“ในเมื่อเจ้าเป็นเพื่อนอิ่นเอ๋อร์ก็เป็นแขกของตระกูลถังเราด้วย พวกเจ้าเดินทางมาเหน็ดเหนื่อยเช่นนี้ ข้าจะให้คนไปเตรียมที่พักให้พวกเจ้าก่อน”

“ที่พักไม่จำเป็น ข้ากับเสี่ยวชิงยังต้องรีบไปช่วยคนอีก ท่านปู่ถังอีข้ากลับมาแล้วเหตุใดเชียนหนิงยังไม่มาต้อนรับข้า? แล้วก็หญ้าวิเศษระดับห้าเล่า พวกท่านเอาหญ้าวิเศษระดับห้ามาให้ข้า ข้าก็จะได้พาเชียนหนิงไป”

สิ้นเสียงถังอิ่นบรรยากาศดีใจเมื่อครู่ก็เงียบลงทันที

เงียบจนผิดปกติ

ทำให้คนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

ถังอิ่นนิ่งอึ้ง “ท่านปู่ถังอี เชียนหนิงบอกว่าตระกูลถังมีหญ้าวิเศษระดับห้าไม่ใช่หรือ? ข้ามีสิทธิ์เลือกยาวิเศษระดับห้าครั้งหนึ่ง พวกท่านเป็นอะไรไป? เหตุใดยังไม่นำหญ้าวิเศษระดับห้ามาให้ข้า?”

ผู้เฒ่าถังอีไม่พูดอะไร

เขาชื่นชอบถังอิ่นมากมาโดยตลอด ไม่อยากเห็นท่าทีผิดหวังของนาง ดังนั้นจึงไม่อาจตอบคำถามนี้ของนางได้

“ข้าพูดเองแล้วกัน” ถังเอ้อถอนหายใจเบา “อิ่นเอ๋อร์ หญ้าวิเศษระดับห้านั่นสำหรับตระกูลถังแล้วสำคัญมาก ก่อนหน้านี้คุณหนูถังอวี้ได้ผูกสัมพันธ์กับจวนเฟิงอวิ๋นแล้ว ขอเพียงพวกเรานำหญ้าวิเศษระดับห้าไปให้ จวนเฟิงอวิ๋นก็จะนำยาบนภูเขายาวิเศษมาขายให้กับตระกูลถังของพวกเราก่อน”