เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 343

ตอนที่ 343 หนานเสียนเป็นปีศาจจิ้งจอก (3)

“...”

ปีศาจจิ้งจอก?

ในหัวเฟิงหรูชิงปรากฏภาพหนานเสียนขึ้นมาอย่างไม่สามารถอธิบายได้

เขานั้นจิตบริสุทธิ์ความต้องการน้อยไม่สมกับปีศาจจิ้งจอกเลยสักนิด

“ไปเถอะ พวกเราไปตระกูลถังก่อน เรื่องอื่นข้าค่อยคุยกับเจ้าวันหลัง”

เฟิงหรูชิงหรี่ตาลงยกยิ้มชั่วร้ายที่มุมปาก

...

ยอดเขาแห่งหนึ่ง

สูงตระหง่านถึงก้อนเมฆ

ในยอดเขาแห่งนี้มีต้นไม้เขียวล้อมรอบ และในต้นไม้เขียวก็มีหญิงชุดขาวผู้หนึ่งนั่งอยู่

ในก้อนเมฆชุดขาวของนางยิ่งเหมือนกับเทพเซียนขึ้นไปอีก ไม่กินดอกไม้ไฟมนุษย์[footnoteRef:1] [1: ไม่กินดอกไม้ไฟมนุษย์ หมายถึง ไม่ยุ่งเกี่ยวกับทางโลก สำรวมตน เรียบง่าย]

หนานเสียนยืนอยู่ไม่ไกล ดวงตาของเขาจับจ้องอยู่ที่หญิงชุดขาวข้างหน้า คิ้วที่เดิมเรียบเฉยกลับขมวดขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

“อาการบาดเจ็บของท่านยังไม่หายดีเหตุใดยังออกมาอีก?”

หญิงชุดขาวรู้สึกถึงคนด้านหลังได้นานแล้ว

อาจเป็นเพราะคนที่ทะลุผ่านเข้ามาในเวทมนตร์ของนางได้ก่อนหน้านี้มีเพียงคนเดียว ดังนั้นสีหน้าของนางจึงมีรอยยิ้มบางๆ สงบไม่สั่นคลอน

“เหตุใดเจ้าจึงมีเวลามาหาข้าที่นี่?”

ในที่สุดนางก็หันกลับมามอง

ตอนที่หันกลับมา ใบหน้างดงามจนทุกสิ่งบนโลกหม่นหมอง

หนานเสียนยกมือขึ้นนำขวดน้ำวิเศษยื่นให้หญิงชุดขาว

หญิงชุดขาวรับน้ำวิเศษมา สีหน้าแววตานางตื่นตะลึง “นี่...น้ำวิเศษที่บริสุทธิ์เช่นนี้เจ้าได้มาจากที่ใดกัน?”

สรรพคุณของน้ำวิเศษใหญ่หลวงนัก สำหรับความสามารถนางในตอนนี้แล้วสามารถช่วยได้อย่างมาก

หลังจากนางซึมซับน้ำวิเศษขวดนี้หมดจะต้องก้าวข้ามขั้นได้แน่!

สายตาหนานเสียนอ่อนโยนลงหลายส่วน “ว่าที่ลูกสะใภ้ท่านให้ท่านเป็นของขวัญพบหน้า ข้าเก็บไว้เองครึ่งหนึ่ง ที่เหลือก็ให้ท่าน”

มุมปากหญิงชุดขาวกระตุกอยู่หลายครั้งอย่างไม่อาจอธิบายได้ ปริมาณนี่เพียงแค่ครึ่งหนึ่งของที่นางให้?

“นางรู้ราคาของน้ำวิเศษนี่หรือไม่?”

พูดขึ้นมาแล้วน้ำวิเศษน่าจะไม่มีราคา เพราะว่ามีเงินก็ไม่แน่ว่าจะซื้อได้

แต่ว่าที่ลูกสะใภ้ของตนกลับให้ทีหนึ่งเป็นขวด?

“นางรู้”

นางรู้ แต่ก็ยังให้มา

ประโยคหลังหนานเสียนไม่ได้พูดออกไป นิสัยเย็นชาเช่นเขาไม่ชอบพูดมากความ

“แม่นางผู้นี้สามารถนำน้ำวิเศษมาได้เยอะเพียงนี้ ต้องไม่น้อยหน้าคู่หมั้นที่คนผู้นั้นหามาให้เจ้าแน่” หญิงชุดขาวยิ้มบางๆ ดื้อดึงเอาความคิดตัวเองเป็นหลัก อีกทั้งยังชั่วร้ายนัก เจ้าชอบแม่นางผู้นั้นจริงก็อย่าให้คนพวกนั้นนำความเดือดร้อนมาให้นางจึงจะถูก”

สายตาหนานเสียนมืดลงหลายส่วน

เมื่อก่อนตอนนางพูดถึงคนคนนั้นจะแฝงด้วยความเกลียดชังและความเจ็บปวด ตอนนี้กลับสามารถนิ่งสงบได้เช่นนี้ คิดว่าคงจะสามารถเดินออกมาจากเรื่องเหล่านั้นได้แล้ว...

“ข้านำหยกแขวนให้นางไปแล้ว”

เพียงประโยคนี้ทำให้ดวงตาหญิงชุดขาวแฝงด้วยความประหลาดใจ หลังจากนั้นก็อดที่จะมีรอยยิ้มไม่ได้

“ดูเหมือนเจ้าจะชอบแม่นางผู้นี้มากจริงๆ ในที่สุดตอนนี้เจ้าก็มีหญิงสาวที่อยากสู่ขอแล้ว ข้าที่เป็นแม่ก็วางใจ” หญิงชุดขาวถอนหายใจเบา “นิสัยเจ้าเย็นชาตั้งแต่เล็ก บางทีอาจเป็นเพราะข้ากับคนคนนั้นเป็นต้นเหตุทำร้ายเจ้ามากเกินไป เจ้าจึงได้เปลี่ยนเป็นเช่นนี้ ข้ากลัวจริงๆ ว่าเจ้าจะไม่สู่ขอใครตลอดชีวิต”

หนานเสียนเงียบไม่พูด

หญิงชุดขาวเอ่ยต่อ “ภรรยาของเจ้าข้าจะไม่ยุ่งให้มากเรื่อง ขอเพียงตัวเจ้าชอบก็พอแล้ว อีกทั้งแม่นางที่สามารถนำน้ำวิเศษออกมาได้มากเพียงนี้ต้องไม่ธรรมดา แต่เจ้าต้องระวังคนทางนั้น ข้ากลัวพวกเขาจะขัดขวาง”

แววตาหนานเสียนประกายแสงเย็น สีหน้านิ่งเรียบ “พวกเขาขัดขวางไม่ได้และควบคุมข้าไม่ได้”