เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 384

ตอนที่ 384 ทนไม่ได้ที่จะทิ้งนางไว้คนเดียว (1)

“ฝ่าบาท ฮ่องเต้องค์ก่อนพระองค์ พระองค์ไม่ใช่ว่า...” หลินกงกงตกตะลึงจนพูดไม่ออก

ฟังคำของฝ่าบาทแล้ว ฮ่องเต้องค์ก่อนยังมีชีวิตอยู่?

หากฮ่องเต้องค์ก่อนยังมีชีวิตอยู่ ฝ่าบาทในตอนแรกกับเหนียงเหนียงคงไม่ต้องรับบาปมากมายเพียงนี้ และก็ไม่มีใครกล้าทำเช่นนี้กับพวกเขา

เฟิงเทียนอวี้ส่ายหน้ายิ้มขมขื่น “พระองค์ยังไม่สวรรคตจริงๆ แต่พระองค์ลงนามสัญญากับคนพวกนั้น พระองค์ต้องจากไปและชีวิตนี้ไม่อาจกลับมายังที่แห่งนี้อีก”

เช่นนี้จึงจะทำให้ใต้หล้านี้สงบสุข

“หลินกงกง” เฟิงเทียนอวี้ถอนหายใจเศร้า “ความสงบสุขในใต้หล้านี่ เสด็จพ่อใช้อิสระทั้งชีวิตของพระองค์แลกมา ไม่เช่นนั้นห้าแคว้นจะมีหรือไม่มีอยู่ก็ไม่อาจรู้...หากให้เสด็จพ่อรู้ว่าความสงบสุขที่พระองค์ใช้อิสระทั้งชีวิตแลกมา คนพวกนั้นกลับมาแคว้นหลิวอวิ๋นบีบพวกข้า พระองค์จะทรงเสียใจหรือไม่...”

ปีนั้นเขาอายุยังน้อยกำลังอ่านฎีกาแทนเสด็จพ่อ เสด็จพ่อของเขากลับมาพร้อมเลือดท่วมตัวและบอกลาเขา และวันนั้นเองเขาถึงได้รู้พลังที่แท้จริงของเสด็จพ่อ

เขาใช้พลังของเขาคนเดียวต่อสู้กับคนพวกนั้นสามวันสามคืนเต็มๆ ยังไม่อาจรู้ผลแพ้ชนะ

ไม่มีทางเลือก เพื่อไม่ให้คนพวกนั้นกำเริบเสิบสานเข่นฆ่าประชาชนแคว้นหลิวอวิ๋นอีก และก็เพื่อไม่ให้คนพวกนั้น...ทำร้ายคนข้างกายเขาทุกคน

เขาจึงจำต้องลงนามในสัญญากับคนพวกนั้น

เขาต้องไปยังสถานที่ที่ไม่อาจหวนกลับ และตามเงื่อนไข เลือกสามกองกำลังจากโลกสันโดษบังคับจำกัดทุกคนในโลกสันโดษไม่ให้ลงมือกับแม้กระทั่งคนธรรมดาของโลกปุถุชน

หากผิดกฎนี้จะต้องถูกอาญาสวรรค์!

“ฝ่าบาท” หลินกงกงถอนหายใจ “ฮ่องเต้องค์ก่อนพระองค์...ใจมีแต่ใต้หล้า อีกอย่างพระองค์ไม่รู้ว่าโลกสันโดษยังมีคนกล้าลงมือกับฝ่าบาทและฮองเฮาเหนียงเหนียงอยู่อีก...”

เฟิงเทียนอวี้ยิ้มข่มเอ่ยขึ้น “วันนั้นข้าไม่เข้าใจการตัดสินใจของพระองค์ หากเป็นข้าประชาชนในใต้หล้าสำคัญเพียงใดก็ไม่เท่าภรรยาและลูกของข้า ข้าไม่มีทางทำเพื่อประชาชนแล้วเสียสละอิสระทั้งชีวิต”

“แต่หลังจากนั้นข้าก็เข้าใจแล้ว เสด็จพ่อพระองค์เป็นจักรพรรดิ เป็นกษัตริย์ที่ชาญฉลาดอย่างแท้จริง พระองค์คิดไว้ก่อนแล้วว่าจะไปหาคนโลกสันโดษพวกนั้น จึงได้ปกปิดพลังที่แท้จริงของตนเอง เกรงว่าข้าจะถูกแก้แค้น พระองค์ให้ข้าจัดการราชการบ้านเมืองตั้งแต่เล็กก็เพื่อฝึกฝนข้า”

“พระองค์เป็นพ่อ เป็นกษัตริย์ที่ชาญฉลาด พระองค์ต้องการปกป้องข้าเช่นเดียวกับที่เป็นห่วงใต้หล้า แม้ข้าจะไม่สามารถทำเช่นพระองค์ได้ แต่ความทะเยอทะยานของพระองค์ทำให้ข้าชื่นชมมาตลอด”

หลังจากป่วยเฟิงเทียนอวี้นานๆ ทีจะพูดเยอะเพียงนี้ เขาเหมือนกลัวว่าถึงเวลาแล้วเฟิงหรูชิงจะไม่รู้อะไรเลยจึงได้บอกเรื่องทุกอย่างกับหลินกงกง

“ฝ่าบาท” เสียงหลินกงกงสั่นเทา “พระองค์ก็เป็นกษัตริย์ที่ชาญฉลาด”

เฟิงเทียนอวี้ส่ายหน้าเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ไม่ ข้าเป็นเพียงพ่อคนหนึ่งเท่านั้น”

เขาทำเช่นนั้นไม่ได้ ชาตินี้ก็ทำไม่ได้

ให้เขาไปจากลูกสาวเขาทำไม่ได้เด็ดขาด!

“หลินกงกง ชิงเอ๋อร์ไปตระกูลถัง เจ้านำแหวนหยกนี่ไปหาชิงเอ๋อร์ ให้นางอย่ากลับมาแคว้นหลิวอวิ๋นเป็นอันขาด” เฟิงเทียนอวี้ยิ้มบาง

“ข้ามีลูกสาวเพียงคนเดียว ไม่ว่าอย่างไรนางก็ต้องมีชีวิตอยู่ เจ้าบอกนางด้วยว่าก่อนที่จะมีพลังที่แน่นอนห้ามแก้แค้นเด็ดขาด!”

นั่นไม่ใช่เพียงแค่สี่แคว้น

เรื่องในวันนี้ มีตระกูลหลิวเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย นั่นก็หมายความว่า...อำนาจนั่นก็เกี่ยวด้วย

เขาไม่อยากให้ชิงเอ๋อร์ไปยั่วโมโหสิ่งที่ใหญ่โตก่อนที่นางจะเติบโต