เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 374
ตอนที่ 374 การทำร้ายที่หรงเยียนได้รับ (2)
ถังลั่วเงียบไม่พูดอะไร
“ที่นางคิดถึงอยู่ตลอดเวลามีเพียงสามีกับลูกชายลูกสาวของนาง นอกจากท่านจะเฝ้านางทั้งวันทั้งคืน ไม่เช่นนั้นเมื่อใดที่ให้อิสระกับนางนางก็จะฉวยโอกาสจากไป อย่าบอกข้าว่าท่านวางยานางแล้ว ก่อนหน้านี้ท่านวางยาทำให้นางสูญเสียความทรงจำแล้วนางก็ยังฟื้นคืนความทรงจำแล้วไม่ใช่หรือ? เกิดแม้แต่นางพลังของนางก็ฟื้นฟูเล่า? ใครจะขวางนางไหว?”
นัยน์ตาถังอวี้แฝงด้วยความโหดเหี้ยม
หรงเยียนหญิงชั่วผู้นี้ฟื้นคืนความทรงจำเสียได้!
นางจะจากไปไม่ได้ ไม่เช่นนั้นตำแหน่งคุณหนูใหญ่จวนเฟิงอวิ๋นของนางจะต้องเสียไป!
เมื่อก่อนไม่เคยได้มาก็ไม่ได้มีความรู้สึกใด ในเมื่อตอนนี้ได้มาแล้วเช่นนั้นนางก็ไม่อยากเสียมันไปตลอดกาล!
อย่างไรในสายตาคนจวนเฟิงอวิ๋นหรงเยียนกลายเป็นคนตายไปแล้ว
นางก็สามารถ...ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นจริงได้!
ในตอนที่ถังลั่วไม่เห็น เจตนาฆ่าฟันฉายอยู่ในดวงตาถังอวี้
เดิมทีหรงเยียนไม่ได้มีความทรงจำใดๆ ทุกอย่างก็ดีอยู่แล้ว หากจะโทษต้องโทษหรงเยียนที่หาความทรงจำกลับมา จะโทษใครไม่ได้
ถังลั่วไม่มีทางให้ของที่ได้มาไว้ในมือถูกคนอื่นแย่งไป!
ใจถังลั่วลนลานขึ้นมา หรงเยียนแข็งแกร่งเกินไปแข็งแกร่งจนทำให้เขากลัว ดังนั้นเขาจะให้นางมีโอกาสฟื้นฟูพลังไม่ได้!
“เยียนเอ๋อร์ ขอโทษ...ข้าก็ไม่อยาก...เป็นเช่นนี้...” ถังลั่วหลับตาลงด้วยความเจ็บปวด สักพักจึงจะลืมตาขึ้น “เจ้าไม่ยอมเป็นผู้หญิงของข้าก็ไม่เป็นไร พวกเราอยู่ด้วยกันเหมือนที่ผ่านมาก็พอแล้ว”
เขาไม่ขออะไรมาก หวังเพียงนางจะสามารถอยู่กับเขาไปตลอดชีวิต...
ถังอวี้ยิ้มเย็น นางยื่นมือออกมาในมือถือดอกไม้สีม่วงดอกเล็กดอกหนึ่ง
“เอานี่ให้นางกิน ไม่เพียงแต่จะทำให้พลังวิเศษในร่างของนางหายไป ยังทำให้ร่างกายของนางไร้เรี่ยวแรงไม่สามารถขยับได้จนถึงขั้นไม่สามารถเปิดปากพูดได้”
นัยน์ตาถังลั่วฉายแววตกตะลึง “นี่...นี่มัน...”
และยังไม่สามารถเปิดปากพูด?
“ดอกจื่อมู่ ท่านน่าจะเคยได้ยิน”
ดอกจื่อมู่ไม่ใช่ยาวิเศษระดับห้าหรือ? เหตุใดในมือถังอวี้จึงมียาวิเศษระดับห้าได้?
หรงเยียนมองยาวิเศษในมือถังอวี้แล้วตัวก็แข็งทื่อกำหมัดแน่น “ไม่ นี่ไม่ใช่ดอกจื่อมู่ คือดอกจื่อยวน”
ดอกจื่อมู่กับดอกจื่อยวนหน้าตาคล้ายกันมากยากที่จะแยกแยะแต่อันหนึ่งเป็นยาวิเศษระดับห้า ส่วนอีกอันหนึ่งเป็นยาวิเศษระดับหก!ฤทธิ์ยาก็ไม่เหมือนกัน! แต่เป็นยาพิษเช่นเดียวกัน
อย่างแรกคือเหมือนที่ถังอวี้พูด อย่างหลังไม่เพียงแต่จะมีฤทธิ์เหมือนอย่างแรกยังทำให้ผู้ที่กินยาเข้าไปขาดน้ำขึ้นทุกวันกลายเป็นศพแห้งๆ
ส่วนเหตุใดนางจึงรู้ชัดเช่นนี้...เพราะว่าดอกจื่อยวนเป็นของนาง!
นางเก็บเอาไว้ในคลังสมบัติจวนเฟิงอวิ๋น เหตุใดจึงมาปรากฏอยู่ในมือถังอวี้?
ใบหน้าหรงเยียนฉายแววตื่นตระหนก ดูเหมือนนางจะจำได้ว่าก่อนหน้านี้นางไม่ทันระวังเอาป้ายประกาศิตจวนเฟิงอวิ๋นออกมาสุดท้ายก็ลืมเก็บกลับไป ซ่อนไว้ใต้สุดของผ้าห่ม?
คิดได้ดังนี้หรงเยียนก็รีบเดินเซไปที่เตียงไม้ ยกขึ้นทั้งเบาะนอนกลับพบเพียงเตียงที่ว่างเปล่าไม่มีอะไรอยู่เลย...
ป้ายประกาศิตของจวนเฟิงอวิ๋น ไม่เห็นแล้ว!
แววตาโกรธเกรี้ยวของหรงเยียนมองไปทางถังอวี้ ตัวนางสั่นเทิ้มไฟรุกโหมอยู่ในดวงตาคู่สวย ถังอวี้กลับไม่ได้กลัวนางยกยิ้มเย็น
“ท่านพ่อ ในมือของข้าคือดอกจื่อมู่ ข้าได้ยาวิเศษระดับห้ามาก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแล้วท่านคิดว่าข้าจะได้สามารถได้ยาวิเศษระดับหกมาหรือ? เพียงแต่หรงเยียนเกิดกลัวจึงจงใจทำเช่นนี้ต้องการให้ท่านไม่ให้นางกินยา”