เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 375
ตอนที่ 375 การทำร้ายที่หรงเยียนได้รับ (3)
ถังลั่วสามารถเป็นผู้นำตระกูลถังได้เดิมนิสัยไม่ได้โง่เขลา ทว่าเวลานี้ความบ้าคลั่งในใจเขามันนำสติปัญญาของเขาไปแล้ว
เขากลัวเหลือเกิน กลัวว่าหรงเยียนจะจากไป
ขอเพียงสามารถให้นางอยู่ต่อได้เขาก็ไม่เลือกวิธี
“ได้”
ต่อให้หรงเยียนสามารถแก้พิษที่เขาวางในตอนนั้นได้ด้วยตัวเอง พิษของดอกจื่อมู่นี่นางไม่มีทางแก้ได้!
“ท่านพ่อ ข้ารู้ว่าท่านทนทำเช่นนี้ไม่ได้ ไม่สู้ให้ข้าทำเองดีกว่า” ถังอวี้ยิ้มเอ่ยขึ้น “ท่านออกไปก่อนเถอะ”
นัยน์ตาถังลั่วแฝงด้วยความเศร้าสลด
ดอกจื่อมู่พิษร้ายนัก เขาทำไม่ลงจริงๆ
ดังนั้นเขาจึงไม่ได้พูดอะไร ใช้สายตารู้สึกผิดมองหรงเยียนแล้วหันหลังเดินออกไป
ทั้งห้องเหลือเพียงหรงเยียนกับถังอวี้
“น้าหรง” ถังอวี้เดินเข้าใกล้หรงเยียนด้วยรอยยิ้ม “ข้าเห็นท่านแม้แต่ยืนยังยืนไม่มั่นก็อย่าขัดขืนเลย ท่านคิดว่าท่านที่กลายเป็นคนไร้ประโยชน์แล้วสามารถเป็นคู่มือข้าได้หรือ?”
“ท่านเพิ่งจะผลักท่านพ่อข้าคงจะใช้แรงทั้งหมดแล้ว ไม่สามารถลงมือกับข้าได้อีก...”
เห็นได้ชัด ถังอวี้มาได้สักพักหนึ่งแล้วและก็ได้ยินหลายอย่าง
“อ้อ จริงสิ ตอนนี้ข้าเป็นคุณหนูใหญ่ของจวนเฟิงอวิ๋น ท่านวางใจเถอะข้าบอกคนจวนเฟิงอวิ๋นว่าลูกสาวแท้ๆ ของท่านวางยาพิษท่าน!” ถังอวี้ยกมุมปากขึ้นฉีกยิ้มได้ใจ “คำของข้า คนจวนเฟิงอวิ๋น...ก็ยังฟังอยู่”
แววตาหรงเยียนเย็นยะเยือก “พวกเขาไม่มีทางเชื่อเจ้า”
“ข้าสามารถทำให้พวกเขาเชื่อได้” ถังอวี้เบะปากอย่างอวดดี “พวกโง่จวนเฟิงอวิ๋นติดกับง่ายเช่นนี้ไม่ใช้ประโยชน์ก็เสียดายเปล่า ข้าจะบอกท่านด้วยเลย ความสามารถในการตั้งชื่อของท่านไม่ได้เรื่องจริงๆ เฟิงชิงย่วน...ไม่เพราะเอาเสียเลย ข้าเปลี่ยนเป็นเฟิงอวี้ย่วนแล้ว อย่างไรเสียนั่นก็เป็นเรือนที่ท่านเตรียมไว้ให้ข้าย่อมต้องมีชื่อข้าด้วย”
หรงเยียนกำหมัดแน่นแม้แต่หายใจยังติดขัด
“น้าหรง ขอบคุณท่านที่สร้างจวนเฟิงอวิ๋นนี่ให้กับข้าอย่างยากลำบาก แล้วยังสร้างเฟิงอวี้ย่วนให้ข้าอย่างสุดกำลัง ข้าต้องขอบคุณท่านมาก! หลังจากนี้ข้าจะไม่บอกคนตระกูลถังอีกว่าท่านมากินมานอนอยู่ตระกูลถังโดยไม่ตอบแทน”
“จริงสิ สิบปีมานี้ข้าหลอกท่านพ่อว่าร่างกายท่านไม่สู้ดีต้องใช้ยาวิเศษรักษา เขาก็ให้ยาวิเศษกับข้าอย่างวางใจให้ข้าเอามาให้ท่านกิน ความจริงแล้วยาวิเศษเหล่านั้นถูกข้ากินไปหมดแล้ว หลังจากนั้นข้าก็ไปบอกกับคนตระกูลถังว่าท่านพ่อเอาใจเจ้าวันวันให้เจ้ากินแต่ยาวิเศษ”
“เพราะเหตุนี้คนตระกูลถังทุกคนล้วนแล้วแต่เกลียดท่านเข้ากระดูก ไม่มีใครหวังให้ท่านมีชีวิตอยู่! คนไร้ประโยชน์ที่กินนอนโดยไม่ตอบแทนปล่อยไว้...มีประโยชน์อะไร?”
แม้ระดับของยาวิเศษเหล่านั้นจะไม่เทียบเท่ากับบรรดาที่นางหลอกเอาจากมือหรงเยียน แต่มดจะเล็กเพียงใดก็ยังมีเนื้อ ได้กินยาวิเศษมากหน่อยย่อมคุ้มค่า
และบาปนี้ก็ต้องให้หรงเยียนแบกรับ ใครใช้ให้นางไม่ยอมเอาถุงเก็บของมาให้ข้ากัน!
หรงเยียนกัดฟันแน่นไม่ยอมกลืนดอกจื่อยวนลงไป
แววตาถังอวี้แฝงด้วยความโหดเหี้ยม ออกแรงยัดดอกจื่อยวนเข้าไปในปากนาง
เหงือกของนางมีเลือดซึมออกมาเพราะถูกเล็บของถังอวี้บาด
น้ำดอกจื่อยวนกระจายอยู่ในปากของนางเมื่อมาถูกบาดแผลก็ซึมเข้าสู่ปากของนางอย่างรวดเร็ว
ในที่สุดถังลั่วก็ยังไม่วางใจเพิ่งจะออกไปไม่นานก็กลับเข้ามาอีก
เขาผลักประตูเปิดออกก็เห็นถังอวี้กอดร่างของหรงเยียนร้องไห้ด้วยความทุกข์ใจ “น้าหรง ข้าชอบท่านมากจริงๆ กลัวว่าท่านจะจากไปจึงจำต้องให้ท่านกินดอกจื่อมู่ หวังว่าท่านจะไม่โทษข้า ข้าไม่อยากไปจากท่าน...”