เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 366
ตอนที่ 366 ขอร้องเจ้าหันมามองข้าสักนิด
น้ำตาไหลลงมาจากดวงตาของหรงเยียน นัยน์ตานางเต็มไปด้วยความทุกข์ ลุกขึ้นมาพยายามสุดชีวิตอยากจะวิ่งไปข้างหน้า
หรงเยียนไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร แต่หรงเยียนรู้ว่าต้องการรั้งนางเอาไว้ปล่อยให้นางไปไม่ได้!
แต่ระยะห่างระหว่างพวกนางไกลเหลือเกิน!
หรงเยียนพยายามสุดกำลังของตัวเองแล้วก็ยังไม่สามารถวิ่งไปหยุดนางเอาไว้ได้
“เยียนเอ๋อร์”
ทันใดนั้นเสียงอ่อนโยนเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างกายนาง ดึงร่างที่เกือบจะล้มลงอีกครั้งเข้าไปในอ้อมแขน
หรงเยียนในเมื่อก่อนไม่ได้ชอบและก็ไม่ได้เกลียดถังลั่ว
แต่ตอนนี้ในใจของนางกลับเกิดรู้สึกรำคาญขึ้นมาใช้มือผลักถังลั่วออกอย่างแรง
“ปล่อย เจ้าปล่อยข้า...”
หากยังไม่ปล่อยนางลูกสาวของนางจะจากไปแล้วไม่กลับมาอีก!
“เยียนเอ๋อร์ เจ้าไม่สบายอีกแล้ว” ถังลั่วขมวดคิ้วถอนหายใจเบา “ข้าไปส่งเจ้ากลับไปพัก”
“ไม่ ข้าไม่ได้ไม่สบาย ไม่ได้ไม่สบาย” ดวงตาคู่สวยของหรงเยียนค่อยๆ เกิดการคลุ้มคลั่งน้ำตาของนางท่วมนัยน์ตายื่นมือไปยังทิศทางที่เฟิงหรูชิงจากไป บนใบหน้างดงามถูกปกคลุมด้วยน้ำตา “อย่าไป ชิงเอ๋อร์ ลูกสาว...อย่าไป ลูกสาวของข้า...”
ขอร้องเจ้าหันกลับมามองข้าสักนิด
มองข้าสักนิดก็พอ...
ข้าอยู่ข้างหลังเจ้านี่อย่างไร
แววตาถังลั่วฉายแววโหดเหี้ยม “เยียนเอ๋อร์ ลูกชายลูกสาวของเจ้าล้วนตายไปแล้ว!”
ร่างกายหรงเยียนแข็งทื่อ ในที่สุดนางก็หันกลับไปมองถังลั่ว
“เจ้าพูดอะไร?”
ถังลั่วโอบตัวหรงเยียนไว้แน่นไม่ให้นางดิ้นรน “ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยบอกเจ้า ลูกชายลูกสาวของเจ้าล้วนตายไปแล้วถูกสามีของเจ้าฆ่า เขาฆ่าลูกชายลูกสาวของตัวเอง ข้ากลัวว่าเจ้าจะรับไม่ไหวเลยไม่ได้บอกกับเจ้า”
หรงเยียนตกตะลึง นางผลักถังลั่วออกอย่างบ้าคลั่ง
“ไม่ นางเป็นลูกสาวข้า นางเป็นลูกสาวของข้า เจ้าไสหัวไป ข้าจะไป...”
ปึก!
ถังลั่วยกมือขึ้นฝ่ามือฟาดเข้าที่ท้ายทอยหรงเยียน
ร่างหรงเยียนอ่อนลงล้มลงในอ้อมแขนของถังลั่ว
ถังลั่วหลับตาลงปกปิดความเศร้าในดวงตา
มือของเขาอุ้มกลางลำตัวหรงเยียนขึ้น
เส้นผมดำหล่นลงมาปิดบังใบหน้างดงามและซีดขาวของหรงเยียน
“ขอโทษ เยียนเอ๋อร์ ข้าทำผิดครั้งแรกไปแล้วข้าทำได้เพียงผิดต่อไปเรื่อยๆ เพื่อให้เจ้าไม่ไปจากข้า ข้าไม่มีวิธีอื่น...”
ไม่ว่าหรงเยียนจะอยู่ในฐานะอะไรเขาก็จะพยายามสุดชีวิตไม่ยอมให้นางจากไป!
...
ด้านหน้า เฟิงหรูชิงไม่รู้เป็นอะไรหยุดฝีเท้าลง
นางหันกลับไปมองทะลุด้านหลังจวนตรงไปยังหลังภูเขาไกลๆ
ที่ตีนเขาด้านหลัง ในอ้อมแขนถังลั่วกอดหญิงสาวผู้หนึ่งไว้ ผู้หญิงคนนั้นสวมชุดขาว ผมสีดำปล่อยสยาย ทั้งศีรษะฝังอยู่ในอ้อมแขนถังลั่ว ทำให้ไม่สามารถมองเห็นใบหน้านางได้ชัด
“เป็นอะไรไป?” ถังอิ่นมองเฟิงหรูชิงด้วยความประหลาดใจ จากนั้นก็มองตามสายตานางมองไปทางถังลั่ว กะพริบตาปริบๆ “ในอ้อมแขนของถังลั่วน่าจะเป็นหญิงที่เขาจับกลับมาเมื่อสิบปีก่อนกระมัง? ผู้หญิงคนนี้สิบปีไม่เคยลงจากหลังเขา เหตุใดวันนี้จู่ๆ ก็วิ่งลงมาได้?”
เฟิงหรูชิงขมวดคิ้วน้อยๆ มือของนางกุมที่อก ไม่รู้เพราะเหตุใดหัวใจนางจึงเต้นเร็วเหลือเกิน
“จริงสิ ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะสติไม่ค่อยดี เหมือนจะเสียลูกชายลูกสาวไปได้รับความกระทบกระเทือน เมื่อก่อนข้าก็อยากจะแอบไปดูนาง ผลปรากฏว่าถูกถังซื่อจับได้สั่งสอนข้าเป็นชุด เพราะฉะนั้นข้าเลยสงสัยมาตลอด เหตุใดผู้หญิงเช่นนี้จึงทำให้ถังลั่วเป็นบ้าได้ขนาดนี้ แล้วยังบีบบังคับนางจนเป็นบ้าอีก”
เหตุใดจึงถูกกระทบกระเทือนเพราะลูกชายลูกสาว? นั่นล้วนเป็นถังลั่วที่พูด นางคิดว่าถังลั่วเห็นสาวงามแล้วเกิดความคิดไม่ดี บีบบังคับจนนางเป็นบ้า!