เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 365
ตอนที่ 365 เฟิงหรูซวง? (2)
“พูดมา ความสัมพันธ์ของข้ากับหนานเสียนใครเป็นคนบอกท่าน?”
ถังลั่วถอนหายใจอย่างไร้เรี่ยวแรง “ไม่กี่วันก่อนศิษย์คนหนึ่งของตระกูลถังได้ช่วยแม่นางผู้หนึ่งกลับมาจากข้างนอก แม่นางผู้นั้นดูเหมือนจะหนีออกมาจากค่ายทหาร ชื่อเฟิงหรูซวงอะไรนี่แหละ นางเป็นคนบอกข้า”
เฟิง! หรู! ซวง!
นัยน์ตาเฟิงหรูชิงดำมืดลง เฟิงหรูซวงถูกนางทิ้งไว้ที่ชายแดนนานหลายเดือนแล้ว อยู่ที่นั่นก็ดีอยู่แล้วเหตุใดต้องหนีออกมา?
หรือว่าที่ชายแดน...เกิดเรื่องอะไรขึ้น?
ไม่รู้เพราะเหตุใดใจของเฟิงหรูชิงจึงตื่นตะหนกขึ้นมา ความรู้สึกตื่นตระหนกนี้นางไม่อาจเก็บมันเอาไว้ได้ ใบหน้างามเปลี่ยนไปดูไม่ดีนัก
“เฟิงหรูซวงอยู่ที่ไหน?”
เฟิงหรูชิงนัยน์ตาเย็นยะเยือกเอ่ยถามขึ้น
ถังลั่วหันไปมองหญิงสาวที่มาแจ้งข่าวก่อนหน้านี้
หญิงสาวตกใจเข่าทรุดลงกับพื้น “ท่านผู้นำตระกูล แม่นางหรูซวงบาดแผลหายดีแล้ว ดังนั้นหลังจากเล่าเรื่องนี้ให้ข้าฟังก็ออกจากตระกูลถังไป ถังซานก็ไปกับนางด้วย”
ถังซาน?
ดวงตาเฟิงหรูชิงหรี่ลงอีกครั้ง
ถังซานผู้นี้คือคนที่ตามฆ่าถังจือตอนนั้นไม่ใช่หรือ?
เป็นเขาที่ช่วยเฟิงหรูซวง?
ไม่กี่เดือนก่อนในป่าสัตว์วิเศษ ถ้าไม่ใช่แม่ของเสือน้อยลากนางไป ฉินเฉินก็คงไม่ต้องปล่อยถังซานไปเพื่อไล่ตามนาง
คิดไม่ถึงว่าถังซานผู้นี้จะร่วมมือกับเฟิงหรูซวง!
“ถังอิ่น พวกเรากลับแคว้นหลิวอวิ๋นกัน”
นางรู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย
เฟิงหรูซวงหนีออกมาแล้ว นางรู้สึกว่าแคว้นหลิวอวิ๋นจะเกิดเรื่อง...
“เสี่ยวชิงเช่นนั้นพวกเราไปกันเถอะ” ใจถังอิ่นบินกลับไปจวนองค์หญิงนานแล้ว
พอได้ยินเฟิงหรูชิงพูดว่าจะไปก็ดีใจจนหน้าบาน แย้มยิ้มกว้าง
ในใจเฟิงหรูชิงมีก้อนหินทับเอาไว้ รู้สึกเหมือนที่ตระกูลถังนางยังมีเรื่องบางอย่างที่ยังจัดการไม่เสร็จ แต่พอคิดว่าเสด็จพ่อกำลังรอนางอยู่ ใจนางก็ค่อนข้างเป็นกังวล พยักหน้าเบาๆ หันหลังเดินไปทางหน้าจวน
นางไม่ได้เห็นว่าวินาทีที่นางหันหลังไปนั้น ที่ตีนหลังเขาไม่ไกลออกไปนักมีร่างคนคนหนึ่งกำลังเดินลงมา
ใบหน้าหญิงสาวกับนางเหมือนกันหลายส่วน แม้ความเจ็บป่วยก็ไม่อาจปกปิดความงามเอาไว้ได้
ชุดสีขาว สง่างามและสูงศักดิ์
หรงเยียนมองด้านหลังของหญิงสาวนิ่ง
วินาทีนั้นในหัวของนางมีเสียงระเบิดดังปึ้งใจราวกับถูกค้อนทุบ เจ็บจนกายของนางสั่นเทา
ไม่!
อย่าไป
สีหน้าของหรงเยียนราวกับหิมะขึ้นไปอีกซีดขาวไร้สี แววตาของนางฉายแววตื่นตกใจอยากจะตามไปขวางฝีเท้าหญิงสาวไว้ แต่เห็นได้ชัดว่าร่างกายของนางอ่อนแอเกินไป เพิ่งจะก้าวเท้าก็ล้มลงกับพื้นเสียแล้ว
ถังลั่วบอกว่าเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ไข้ไปติดนาง หรงเยียนจึงไม่สามารถมาพบกับแม่นางที่ชื่อว่า
เฟิงหรูชิงได้
แต่ในที่สุดนางก็ยังพาร่างกายที่ป่วยไข้มา
นางเพียงต้องการมองหญิงสาวจากไกลๆ สักครั้ง
แค่อยากรู้ว่าเหตุใดเพียงแค่ชื่อชื่อเดียวสามารถทำให้นางปวดใจได้ถึงเพียงนี้!
วินาทีที่เห็นหญิงสาวแม้จะเป็นเพียงแค่ด้านหลัง ใจของนางราวกับถูกเข็มแทง ความเจ็บปวดและความรู้สึกผิดอย่างไม่มีที่สิ้นสุดอัดแน่นอยู่ในทุกเส้นประสาทของนาง ทำให้อยากฉุดรั้งหญิงสาวเอาไว้ ยกของที่ดีที่สุดในโลกใบนี้ให้ไปทั้งหมด
หญิงสาวกลับไม่ได้สังเกตเห็นคนข้างหลัง นางจูงมือหญิงสาวที่อยู่ข้างๆ เดินไปทางโถงด้านหน้าแล้ว
ไม่!
หรงเยียนพยายามจะส่งเสียงสุดความสามารถ แต่ลำคอของนางราวกับถูกปิดกั้นเอาไว้ทำได้เพียงส่งเสียงราวกับยุงบิน สั่นและแหบแห้ง แต่กลับไม่สามารถกระทบกระเทือนผู้อื่นได้เลยแม้แต่น้อย
อย่าไป ข้าขอร้องเจ้า อย่าไป!
หากจะไปพาข้าไปด้วย