เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 314

ตอนที่ 314 โอหัง ได้ใจ และหยิ่งยโส (1)

“อวี้เฉิน ข้าไม่ได้คิดอย่างนั้น...” ถานซวงซวงร้อนใจ นางรีบโผเข้ากอดหลิ่วอวี้เฉิน น้ำตารื้น

“ข้ารักเจ้ามาก ข้ากลัวจะสูญเสียเจ้าไป” ตอนนี้นางไม่มีบ้านสกุลถานให้เป็นที่พึ่งแล้ว เหลือเพียงหลิ่วอวี้เฉินคนเดียว นางจะเสียเขาไปอีกคนไม่ได้!

หลิ่วอวี้เฉินตัวแข็งทื่อ ไม่ตอบสนองใดๆ ต่อการโผเข้ากอดของถานซวงซวง

ถานซวงซวงยิ่งกระวนกระวายใจ นางเขย่งเท้าแล้วโอบคอของหลิ่วอวี้เฉินไว้

สมัยก่อนความสัมพันธ์ระหว่างนางกับหลิ่วอวี้เฉินยังไม่ดำเนินการครบถ้วนตามจารีต จึงไม่สามารถหลับนอนด้วยกันได้ และมันยังขาดเพียงสิ่งนี้เท่านั้น

บัดนี้ที่นางได้เข้ามาอยู่ในบ้านสกุลหลิ่ว แต่หลิ่วอวี้เฉินกลับบ้านน้อยครั้งมาก ทุกครั้งที่กลับมานางจะมาร้องไห้โอดครวญกับเขา ทำให้เขาฟังได้ไม่กี่ประโยคก็ออกจากบ้านไป

ดังนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างเขาและนางจึงไม่มีอะไรที่ก้าวหน้าขึ้นจากเดิม ตอนนี้นางไม่สนอะไรมากมายแล้ว ขอเพียงได้เป็นเมียของหลิ่วอวี้เฉิน หลิ่วอวี้เฉินจะต้องรับผิดชอบนาง!

“อวี้เฉิน” ถานซวงซวงเขย่งเท้า มือของนางโอบคอของหลิ่วอวี้เฉินไว้ สายตาของนางจับจ้องไปที่ชายคนที่อยู่ตรงหน้าแม้ภาพจะพร่ามัวด้วยหยาดน้ำตา

ผู้ชายคนนี้ที่ทำให้นางรักมานาน...และทำให้นางเจ็บปวดมานับครั้งไม่ถ้วน

อันที่จริง เมื่อมองเห็นถานซวงซวงในสภาพนี้ หลิ่วอวี้เฉินก็รู้สึกหวั่นไหว แต่ไม่รู้ทำไมในชั่ววินาทีนั้น ในหัวของเขากลับปรากฏใบหน้าของหญิงอีกคน

หญิงที่งามเกินผู้ใดเปรียบ สวยสง่าและมีความสามารถเหลือแสน!

เขาเองก็ไม่เข้าใจ ทั้งๆ ที่ไม่เกลียดนางขนาดนั้น บัดนี้ไม่ว่าในความคิดหรือว่าจิตใจกลับมีแต่ภาพนาง ไม่อาจลืมเลือน

หลิ่วอวี้เฉินเลยยกมือขึ้นแล้วค่อยๆ ผลักถานซวงซวงออก

“อวี้เฉิน เป็นอะไรไป” สีหน้าของถานซวงซวงเปลี่ยนไป นางกำมือแน่น น้ำเสียงสั่น แต่นางพยายามถามด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นและอ่อนโยน

หลิ่วอวี้เฉินปิดตาลงช้าๆ หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ลืมตาขึ้น น้ำเสียงของเขาแน่วแน่เด็ดเดี่ยว

“ซวงเอ๋อร์ ข้าทำไม่ได้ พวกเราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ รอเจ้าแต่งเข้าบ้านข้าก่อน พวกเราค่อยนอนด้วยกัน ก่อนจะไปถึงจุดนั้น เพื่อรักษาความบริสุทธิ์ของเจ้า พวกเราจะทำแบบนี้ไม่ได้”

ถานซวงซวงหน้าซีด

“อวี้เฉิน เจ้ารังเกียจข้าใช่หรือไม่ ข้าไม่ได้คิดจะแย่งตำแหน่งเมียหลวงขององค์หญิง ขอเพียงได้เป็นอนุ ข้ายังไม่มีสิทธิ์เลยหรือ ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการแต่งงานกับองค์หญิง แต่ข้าไม่สนหรอก ขอแค่ข้าได้อยู่กับเจ้า ข้าก็พอใจแล้ว ข้าไม่หวังเรื่องอื่น แล้วทำไมเจ้ายังไม่ให้สิทธิ์นั้นกับข้า”

เมื่อก่อนเป็นที่แน่ใจว่านางจะได้แต่งงานเข้าบ้านสกุลหลิ่ว จึงทำแบบนี้ บัดนี้บ้านสกุลหลิ่วไม่มีใครชอบนางอีกแล้ว หากนางไม่ใช้กายเข้าแลก คงต้องโดนไล่ออกไปในไม่ช้า

คำพูดของถานซวงซวงทำให้หลิ่วอวี้เฉินที่กำลังเคลิบเคลิ้มพลันกระจ่างขึ้นทันที เขามองดูถานซวงซวงด้วยความผิดหวัง

“ข้าบอกกับเจ้าแล้วไง ข้าจะตัดสินใจอย่างไรมันก็เป็นเรื่องของข้า ไม่เกี่ยวกับเฟิงหรูชิง ทำไมเจ้าต้องดึงนางเข้ามาเกี่ยวข้องอยู่เรื่อย ซวงเอ๋อร์ เพราะอะไรเจ้าต้องหาเรื่องนางแบบนี้”

ถานซวงซวงกำมือแน่นขึ้นเรื่อยๆ นางหายใจแรง

นางเป็นฝ่ายหาเรื่องเฟิงหรูชิง หรือว่าเฟิงหรูชิงเป็นฝ่ายหาเรื่องนาง อวี้เฉินตาบอดหรือเขามองไม่ออกหรือย่างไร

ยังไม่ต้องพูดถึงสมัยก่อนตอนที่นางดึงดันจะแต่งงานกับหลิ่วอวี้เฉินให้ได้ เมื่อนางแต่งเข้าสกุลหลิ่วแล้ว ก็ทำเบ่งยึดครองบ้านนี้ไว้คนเดียว แถมยังใช้ไม้กระบองไล่ตีนาง

ในบัดนี้ นางยังแย่งหัวใจของหลิ่วอวี้เฉินไปอีก?

ถานซวงซวงสูญเสียทุกสิ่ง

ตอนนี้สิ่งเดียวที่นางเหลือก็คือหลิ่วอวี้เฉิน!

แต่กลับมีคนที่อาศัยอำนาจบาตรใหญ่ ตัดทางรอดสุดท้ายของนางไปจะบีบนางให้จนตรอกให้ได้!