เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 315

ตอนที่ 315 โอหัง ได้ใจ และหยิ่งยโส (2)

“อวี้เฉิน ข้ารักท่าน ข้ายินดีแลกทุกอย่าง แม้กระทั่งความบริสุทธิ์ของข้า! แล้วท่านล่ะรักข้าหรือไม่ สมัยก่อนท่านรักที่ความงามของข้า ตอนนี้เฟิงหรูชิงสวยกว่าข้า ท่านก็เปลี่ยนใจเสียแล้ว ใช่หรือไม่” ถานซวงซวงพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนคนใจสลาย แววตาทุกข์ระทม

น้ำตาของนางไหลพรากเป็นสาย เปียกปอนใบหน้า

“ไร้เหตุผลสิ้นดี!”

หลิ่วอวี้เฉินไม่พูดอะไรอีก เขาลุกขึ้นแล้วก้มลงหยิบเสื้อผ้าที่ตกที่พื้น เขาเดินออกจากห้องไปโดยไม่มองดูถานซวงซวงที่นอนแก้ผ้าอยู่บนเตียงเลยแม้แต่น้อย

ปล่อยให้ถานซวงซวงร้องไห้ฟูมฟาย น้ำตาไหลนองอยู่เพียงลำพัง

...

ดวงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า

ด้านหน้าจวนองค์หญิงอันดับหนึ่ง

หลิ่วอวี้เฉินหลบอยู่ในมุมที่ไม่มีใครสังเกต เหม่อมองดูหญิงสาวที่กำลังเดินเข้าไปในจวนองค์หญิง

ใบหน้าอันงดงามของหญิงสาว ราวกับเทพธิดาจำแลง ทำคนให้หลงใหล ผู้คนต่างคลั่งไคล้

แม้แต่หลิ่วอวี้เฉินก็ไม่เข้าใจ ทั้งๆ ที่เขาไม่คิดจะไปเกาะแกะนาง แต่ก็ยังอุตส่าห์มาถึงละแวกจวนองค์หญิงจนได้ ตั้งแต่เช้ายันค่ำ เขารอดูนางทั้งวัน

เพียงเพื่อได้เห็นรอยยิ้มอันแสนงดงามนั่นอีกครั้ง

สายตาอันเคลิบเคลิ้มของเขา ผ่านไปนานยังคงเป็นเช่นนั้น

หญิงสาวช่างงดงามเหลือเกิน งามดั่งเทพธิดาจำแลง มีเพียงนางคนเดียวเท่านั้นที่งามที่สุดในโลกหล้า

ไม่ว่าจะยิ้ม จะโกรธ หรือหน้านิ่วคิ้วขมวด ก็เป็นความงามอีกแบบหนึ่ง!

ทั้งๆ ที่หลิ่วอวี้เฉินรู้ดีว่าเขาก็ไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว แต่ก็ยังอยากใกล้ชิดนาง

ต่อให้ได้ใกล้ชิดที่ระยะเท่านี้ ก็ยังทำให้เขาซาบซ่านไปทั้งกายและใจ!

“เสี่ยวชิง” ดูเหมือนถังอิ่นสังเกตเห็นสายตาอันเคลิบเคลิ้มคู่นั้น นางหันหลังไปดูเงาตะคุ่มที่ซ่อนตัวอยู่ นางขมวดคิ้วแล้วร้องฮึ “ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน”

เฟิงหรูชิงรู้แต่แรกแล้วว่าเป็นหลิ่วอวี้เฉิน แต่เพราะนางเป็นกำลังห่วงเรื่องสุขภาพของเฟิงเทียนอวี้ และหลิ่วอวี้เฉินเองก็ไม่ได้ออกมาหาเรื่อง นางจึงไม่สนใจเขา

ตอนนี้ได้ยินถังอิ่นถาม นางจึงหยุดเดินแล้วตอบไปว่า “สามีเก่าของข้าเอง”

“สามีเก่าหรือ” ถังอิ่นตกตะลึง แววตาของนางเต็มไปด้วยความสงสัย

สามีเก่าหมายความว่าอย่างไร

“อืม...” เฟิงหรูชิงเอามือจับคาง “เป็นสามีที่ข้าหลงผิดไปแต่งงานด้วย สุดท้ายเขาก็หย่ากับข้า”

ถังอิ่นกระจ่างในทันที

ตอนที่เชียนหนิงมาสืบเรื่องเฟิงหรูชิง ก็ได้ยินว่านางเคยแต่งงานแล้ว ตั้งแต่แต่งงานเข้าบ้านฝ่ายชาย ก็ได้แต่อยู่เฝ้าเรือนหอเพียงลำพัง สุดท้ายจึงฆ่าตัวตาย ช่างน่าสงสาร

ตอนที่นางฆ่าตัวตาย ผู้คนภายนอกถึงรู้ว่านางแต่งงานกับหลิ่วอวี้เฉินมาหลายเดือนแล้ว แต่ยังคงเป็นสาวบริสุทธิ์มาตลอด

“หมอนี่หน้าตาเจ้าเล่ห์ คงไม่ใช่คนดีอะไร หย่าไปก็ดีแล้ว” ถังอิ่นร้องฮึ “เสี่ยวชิงของพวกเราหน้าตาสะสวย งดงามเหนือใคร อย่าว่าแต่ผู้ชายเลย ผู้หญิงด้วยกันเห็นแล้วยังชอบ คนเหลือเดนแบบนั้น อยู่ไกลเท่าไรยิ่งดี ไปไกลๆ ไม่ต้องเจออีกเลยยิ่งดี!”

เจ้าคนลามกนี่ ไม่เห็นหรืออย่างไรว่าเสี่ยวชิงหย่าขาดกับเขาแล้ว ยังมีหน้ามาแอบดูเสี่ยวชิงของนาง ช่างหน้าด้าน...หน้าทนเสียจริง!

มันน่าโมโห!

ถังอิ่นเห็นสายตาของหลิ่วอวี้เฉินแล้วรู้สึกหงุดหงิด!

เป็นความรู้สึกที่ของรักของหวงของตัวเองถูกคนอื่นมาแอบดู มันทำให้นางหมั่นไส้ อยากจะเข้าไปตีเจ้าหมอนั่นให้ตาย!

ขณะนั้นเฟิงหรูชิงเดินเข้าจวนไปแล้ว นางไม่มองหลิ่วอวี้เฉินเลยแม้แต่น้อย

ราวกับเขาไม่มีตัวตน

แววตาของหลิ่วอวี้เฉินดูเศร้า ด้วยฌานระดับหลิงอู่ของเฟิงหรูชิง นางไม่มีทางไม่รู้ว่าเขาแอบดูอยู่ แต่สุดท้ายนางก็ไม่ชายตาดูเขาเลยสักนิด

ในใจของนาง ไม่มีที่ให้เขายืนแล้วจริงๆ หรือนี่