เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 311
ตอนที่ 311 หมากัดกัน (2)
“เจ้าค่ะ ฮูหยิน”
สาวใช้ทำตามคำสั่ง พวกนางถอยแล้วเดินออกจากห้องไป
ในห้องเหลือเพียงถานซวงซวงกับหลิ่วฮูหยินเพียงสองคน
“ถานซวงซวง ข้ารู้ว่าเจ้าเจ็บใจ แต่เจ็บใจแล้วจะทำอะไรได้ เฟิงหรูชิงไม่เพียงมียาวิเศษจำนวนมาก นางยังมีฌานระดับหลิงอู่ ไม่ว่าเจ้าจะอิจฉาอย่างไรเจ้าก็สู้นางไม่ได้!”
เมื่อก่อนหลิ่วฮูหยินเคยชอบถานซวงซวงมากแค่ไหน มาบัดนี้ก็เกลียดนางมากเท่านั้น!
ถ้าไม่เป็นเพราะถานซวงซวง อวี้เฉินคงไม่จากบ้านไปนานหลายวันแบบนี้ ถ้าไม่เป็นเพราะถานซวงซวงวันๆ แสร้งทำตัวน่าสงสาร อวี้เฉินคงไม่ต้องขัดแย้งกับแม่
เดิมนางคิดว่าถานซวงซวงเป็นคนดี จนกระทั่งให้นางมาอยู่ในบ้านสกุลหลิ่วจึงพบว่าสมัยก่อนนางสายตาฝ้าฟางไปเอง
จู่ๆ ถานซวงซวงก็เงยหน้าขึ้น
ไม่ทันให้สุ้มให้เสียง ทำเอาหลิ่วฮูหยินตกใจจนถอยหลังไปหลายก้าว
อาจเป็นเพราะนางร้องไห้มานาน ดวงตาของนางแดงก่ำ ในแววตาของนางเต็มไปด้วยความเคียดแค้น จนคนที่เห็นอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขนลุก
หลิ่วฮูหยินเพิ่งเคยเห็นแววตาแบบนี้ของถานซวงซวงเป็นครั้งแรกจึงรู้สึกตกใจ
ไม่นาน ถานซวงซวงก็เก็บซ่อนความเคียดแค้นไม่ให้ปรากฏออกทางสายตา นางลุกขึ้นยืนแล้วเดินยิ้มแสยะมาหาหลิ่วฮูหยิน
“เฟิงหรูชิงมีอะไรดี ที่นางมีวันนี้ได้ก็เพราะนางเกิดมาสูงศักดิ์ เรื่องนี้ข้ายอมแพ้นาง นี่ข้าต้องแพ้นางตลอดชีวิตหรืออย่างไร”
ถูกต้อง ที่เฟิงหรูชิงมีวันนี้ได้ก็เพราะนางเกิดมาสูงศักดิ์ หากถานซวงซวงได้เกิดมาเป็นลูกสาวของเฟิงเทียนอวี้กับน่าหลานเยียนบ้าง นางต้องดีกว่าเก่งกว่าเฟิงหรูชิงเป็นแน่!
“อีกอย่าง ต่อให้พวกท่านคิดว่านางดีแล้วจะมีประโยชน์อะไร เมื่อก่อนพวกท่านเป็นคนผลักไสนางเอง ท่านคิดว่านางยังจะกลับมาอยู่บ้านสกุลหลิ่วหรือ ตอนนี้มีใครไม่รู้บ้างว่าหลิ่วอวี้เฉินเป็นอดีตสามีของเฟิงหรูชิงไปแล้ว ใครจะกล้าขัดใจนาง แต่งเข้าสกุลหลิ่ว มีแต่ข้าเท่านั้น มีเพียงข้าถานซวงซวงที่ยอมติดตามหลิ่วอวี้เฉินเพียงคนเดียว ไม่ขอแต่งงานกับใครอื่น!”
นางชี้นิ้วมาที่ตัวเอง น้ำเสียงของนางเหมือนคนคลุ้มคลั่ง
ใบหน้าที่งดงามกลับหงิกงอเหมือนคนเป็นบ้า
“เจ้า...” หลิ่วฮูหยินตกตะลึง “เจ้ากล้าพูดจากับข้าเช่นนี้หรือ”
ถานซวงซวงเข้ามาอยู่ในบ้านสกุลหลิ่วได้ระยะหนึ่งแล้ว ผู้หญิงคนนี้ได้แต่ยั่วยุให้นางกับอวี้เฉินผิดใจกันอยู่ลับๆ ไม่เคยกล้าต่อปากต่อคำหลิ่วฮูหยินซึ่งๆ หน้า
ดูท่าวันนี้ถานซวงซวงคงได้รับความกระทบกระเทือนจิตใจไม่น้อย ถึงกล้าพูดจากับนางเช่นนี้!
“ท่านคิดว่าตัวเองเป็นใคร ถ้าไม่ใช่เพราะเป็นแม่ของอวี้เฉิน มีหรือที่ข้าจะสนใจท่าน” ถานซวงซวงหัวเราะหึ แล้วเดินเข้าไปหาหลิ่วฮูหยินอย่างช้าๆ “เพื่ออวี้เฉิน ข้าทุ่มเทไปมากมาย ข้าอดทนอดกลั้นมานานหลายปี ตอนนี้พวกท่านตอบแทนข้าแบบนี้หรือ”
หลิ่วฮูหยินยิ้มอย่างดูถูก “อวี้เฉินเป็นถึงคุณชายของจวนเสนาบดี ส่วนเจ้าเป็นแค่ลูกสาวของขุนนางต้องโทษ เจ้าคิดว่าฐานะของเจ้าในตอนนี้คู่ควรกับอวี้เฉินอย่างนั้นหรือ”
ลูกสาวของขุนนางต้องโทษ?
ถานซวงซวงหัวเราะเสียงดัง เสียงหัวเราะของนางดูเหมือนคนบ้า “ถ้าไม่เป็นเพราะรับโทษโบยสองร้อยทีแทนพวกท่าน ข้าจะกลายเป็นแบบนี้ได้อย่างไร สกุลถานของข้าคงไม่ต้องเจอกับเรื่องร้ายแบบนี้! สุดท้ายท่านพ่อข้าต้องสูญเสียตำแหน่งและยังได้รับโทษ พวกท่านได้ประโยชน์แล้วก็ถีบหัวส่ง คิดจะไล่ข้าใช่หรือไม่”
“ถานซวงซวง อย่าเอาความผิดมาโยนให้สกุลหลิ่วของข้า ตอนอยู่ในร้านขายยาวิเศษเจ้าทำให้ข้าเข้าใจผิดว่าเฟิงหรูชิงมาหาเรื่องเจ้าไม่ใช่หรือ แต่เป็นเจ้าที่หาเรื่องนางก่อน เจ้ามีสิทธิ์อะไรมากล่าวหาว่าเป็นความผิดของสกุลหลิ่ว”
เดิมอวี้เฉินกับเฟิงหรูชิงยังมีโอกาสที่จะกลับมาคืนดีกัน แต่เป็นเพราะถานซวงซวงคอยยั่วยุไม่เลิก จึงทำให้เรื่องราวเป็นแบบนี้
ถ้าไม่เป็นเช่นนั้น ในเวลาที่องค์หญิงเที่ยวให้รางวัลขุนนางทั้งหลาย นางคงไม่ลืมเอายาวิเศษมาให้บ้านสกุลหลิ่วหรอก
เรื่องราวทั้งหมดเป็นความผิดของถานซวงซวงเพียงคนเดียว!
ถานซวงซวงหลับตาลงด้วยความรู้สึกเจ็บปวดทรมาน ผ่านไปครู่หนึ่งนางจึงลืมตาขึ้น