เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 283
ตอนที่ 283 ยึดเรือนผู้อื่น (3)
เหวินเฟิงต้องรีบเอาเรื่องนี้ไปรายงานคุณหนู
...
ในห้องโถงใหญ่ของจวนเฟิงอวิ๋น ถังอวี้สีหน้าโอหัง มองดูกลุ่มคนที่นั่งอยู่ด้านล่างด้วยสายตาเหยียดๆ
นางยิ้มมุมปาก
ต่อให้ถังอิ่นได้รับการยอมรับจากคนทางนั้น มีคนสกุลถังมากมายคอยช่วยเหลือเจ้า แล้วจะมีความหมายอย่างไร สุดท้าย เจ้าก็ถูกข้าเหยียบจมพสุธา ไม่มีทางกลับมาได้อีก!
“เหวินเฟิงกลับมาแล้วหรือยัง” นางขมวดคิ้ว ถามเสียงแข็ง
เมื่อพูดจบ กายอันสะบักสะบอมก็วิ่งเข้าประตูมาอย่างรวดเร็ว แล้วมาหยุดอยู่ที่ตรงหน้าถังอวี้ คุกเข่าลง “คุณหนู ข้ากลับมาแล้ว”
ถังอวี้หยีตา “เรื่องที่ข้าให้เจ้าไปทำเป็นอย่างไรบ้าง”
เหวินเฟิงหัวใจตุ๊มๆ ต่อมๆ หากคุณหนูรู้เรื่องที่เกิดขึ้นที่ป่าแห่งสัตว์วิเศษ คุณหนูคงคิดว่าเขาไม่เอาไหน
ถึงอย่างไร ถังอิ่นต้องตายแล้วอย่างแน่นอน ส่วนผู้หญิงที่ช่วยนางไว้ต้องได้รับบาดเจ็บสาหัส! ถึงตอนนั้นเขาค่อยส่งคนไปแก้แค้นผู้หญิงคนนั้นก็ได้ เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องให้คุณหนูรู้
“คุณหนู ถังอิ่นตายแล้ว แต่น่าเสียดาย ตอนที่พวกเราตามฆ่าถังอิ่นอยู่ในป่าแห่งสัตว์วิเศษ เผลอให้ทำพวกสัตว์วิเศษแตกตื่นแห่กันมา นอกจากข้าแล้ว คนของจวนเฟิงอวิ๋นคนอื่นๆ ตายไปพอสมควร”
คนที่ตายไปเหล่านั้น ไม่ช้าก็เร็วคนของจวนเฟิงอวิ๋นก็ต้องรู้ เขาชิงบอกก่อนจะดีกว่า
มือของถังอวี้กำที่รองแขนของเก้าอี้แน่น
ถังอิ่นตายแล้ว!
ถังอิ่นที่แย่งตำแหน่งว่าที่ภรรยาที่เดิมต้องเป็นของนางไป ในที่สุดก็ตายแล้ว!
ถังอวี้รู้สึกอยากจะหัวเราะให้ก้องฟ้า แต่สุดท้ายนางก็เก็บอาการเอาไว้ได้ สีหน้าของนางดูยิ้มแย้ม นางค่อยๆ ลุกจากเก้าอี้
“ดี ดีมาก! เหวินเฟิง ต่อไปเจ้าคอยติดตามข้า ขอเพียงเจ้าตั้งใจทำงานให้ข้า ข้าจะตอบแทนเจ้าเป็นอย่างดี!”
เหวินเฟิงดีใจ “ขอบคุณคุณหนู”
งานประจบสอพลอ เป็นงานที่เขาทำได้ดีจริงๆ ต่อไปในจวนเฟิงอวิ๋น ไม่มีใครกล้าดูถูกเขาอีกแล้ว
“ช่วงนี้ข้าจะพักอยู่ในจวนเฟิงอวิ๋น ใครก็ได้ไปจัดเตรียมเรือนให้ข้า” ถังอวี้ลุกขึ้น “ช่างเถอะ ข้าไปดูเองว่ามีเรือนหลังไหนที่เหมาะกับข้า เหวินเฟิง เจ้ามากับข้า จริงสิ ให้สาวใช้ที่ชื่อหงอวี้ตามมาปรนนิบัติข้าด้วย”
หงอวี้ หนึ่งในผู้พิทักษ์จวนเฟิงอวิ๋น บัดนี้ ถูกถังอวี้เรียกใช้เป็นสาวใช้ไปแล้ว?
คนของจวนเฟิงอวิ๋นต่างมองหน้ากัน ท่าทางเหมือนไม่กล้าตอบรับสิ่งที่ถังอวี้พูด
ถังอวี้สีหน้าไม่สบอารมณ์ “ทำไม ข้าให้นางเด็กผู้หญิงนั่นมาปรนนิบัติข้า พวกเจ้าไม่เห็นด้วยหรืออย่างไร”
“คุณหนู...” ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านล่างอดพูดไม่ไหว “หงอวี้เป็นผู้พิทักษ์ ไม่ใช่สาวใช้”
ถังอวี้ร้องฮึ “สมัยก่อนผู้อาวุโสห้าได้ยืนยันฐานะของข้าแล้ว ถึงไปที่ต้องห้ามเพื่อพบผู้อาวุโสท่านอื่นซึ่งกำลังเก็บตัวฝึกวิชา จวนเฟิงอวิ๋นก็เลยมีข้าเป็นผู้นำ ข้าเป็นคุณหนูใหญ่ของจวนเฟิงอวิ๋น ข้าจะให้ใครมาคอยรับใช้ข้า คนนั้นก็ต้องมา ไม่อย่างนั้นเวลาผู้อาวุโสห้ากลับมา ข้าจะให้เขาจัดการพวกเจ้าซะ!”
ความจริงแล้ว ถ้าไม่เป็นเพราะนางรู้ว่าผู้อาวุโสห้าเดินทางไปที่ต้องห้าม นางคงไม่กล้ามาเบ่งในจวนเฟิงอวิ๋น
ไม่รู้เพราะเหตุใด ทั้งๆ ที่สถานะของนางได้รับการยืนยันแล้ว แต่เมื่อพบผู้อาวุโสของจวนเฟิงอวิ๋น นางมักรู้สึกตะขิดตะขวงใจ จึงทำให้ไม่อยากอยู่ที่จวนเฟิงอวิ๋นนานๆ
ยังดีที่พวกแก่กระดูกเหล็กไม่ได้อยู่ที่จวนเฟิงอวิ๋น นางจึงได้เป็นใหญ่ในจวนนี้ไปโดยปริยาย
“แต่ว่า...” ชายหนุ่มยังคงคาใจ
หงอวี้เป็นเด็กหญิงที่นายหญิงของจวนเฟิงอวิ๋นเก็บมาเลี้ยงเมื่อสิบกว่าปีก่อน หลายปีที่แล้วนางบรรลุฌานขั้นเสวียนอู่ จึงถูกเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้พิทักษ์ การให้นางไปเป็นสาวใช้ นางจะยอมได้อย่างไร