เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 289

ตอนที่ 289 องค์ชายสองผู้หลงตัวเอง (1)

ในที่ลับตาคน

หรงกุ้ยเฟยซ่อนตัวอยู่หลังป้ายไม้สลัก นางเห็นเสิ่นเยว่ที่มีท่าทีเย้ยหยัน นางยิ้มแบบชั่วร้าย

เฟิงหรูชิง เจ้าเห็นแล้วหรือยัง ต่อให้ฝ่าบาทเอนเอียงปกป้องเจ้า แต่ในสายตาคนทั้งหลาย เจ้าไม่มีวันสู้เฟิงหรูซวงได้

ความดีเลิศของเฟิงหรูซวงล้วนเป็นที่ประจักษ์ เจ้าเป็นได้แค่ตัวประกอบฉากเท่านั้น

ไม่ว่าจะเรื่องหน้าตา รูปร่าง นิสัยใจคอ ความสามารถ เจ้าไม่มีวัน...เทียบเฟิงหรูซวงได้!

…

หลิ่วอวี้เฉินถือจอกเหล้าอยู่ เขายกซดหมดจอก

คำพูดถากถางของเสิ่นเยว่ ลอยผ่านหูเขาไปดังสายลมพัด ไม่มีคำไหนที่ติดอยู่ในโสต

แต่ภายในใจของเขากลับถาโถมด้วยคลื่นความคิดนับไม่ถ้วนตั้งนานแล้ว

ผู้หญิงอย่างเฟิงหรูชิง...ช่างร้ายกาจนัก ไม่อย่างนั้นถานซวงซวงคงไม่แพ้ยับเยิน และแม้แต่ลูกหลานขุนนางใหญ่ที่เคยห้อมล้อมเฟิงหรูซวง บัดนี้ก็ไปเข้าพวกกับเฟิงหรูชิงคนเดียว

แม้แต่เขา...ตั้งแต่วันนั้นมา ก็มักเห็นภาพแววตาอันเย็นชาดูห่างเหินผุดขึ้นในความคิดเป็นประจำ

ถ้าหาก...ถ้าหากมีโอกาสอีกครั้ง บางที...เขาคงไม่ขอหย่ากับนาง และรับนางเป็นเมียเอก ถานซวงซวงเป็นเมียน้อย ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

แต่ในใจผู้หญิงคนนั้น ตอนนี้มีไม่เขาแล้ว!

“ลูกสาวของข้า” เฟิงเทียนอวี้ค่อยๆ ลุกขึ้น เขาเอามือลูบชุดมังกร ทั้งๆ ที่ในตำหนักไม่มีลมพัด แต่ชุดมังกรกลับลอยขึ้น “พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์มาวิพากษ์วิจารณ์อะไรลูกสาวข้า! คนจากแคว้นหลงอ้าวถือเป็นแขก หวังว่าพวกเจ้าจะรู้ว่าอะไรควรไม่ควรแก่ฐานะ! ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าข้าไม่ไว้หน้า!”

เสิ่นเยว่ยิ้มถากถาง “เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็จะพูดตรงๆ วันนี้ที่ข้ามาก็เพื่อจะให้โอกาสพวกท่านในการแต่งงานผูกสัมพันธ์ระหว่างสองแคว้น แม้จะเป็นเพียงตำแหน่งสนมชั้นโท แต่คนที่รับตำแหน่งนี้ได้ ท่านคิดว่าเป็นเฟิงหรูชิงคนไม่เอาถ่านหน้าตาไม่เอาไหนนั่นหรือ ดังนั้น ขอให้ฝ่าบาทเรียกองค์หญิงเฟิงหรูซวงกลับมาเถิด”

กลุ่มคนที่อยู่ด้านล่างพลับพลาต่างวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่

ที่จู่ๆ องค์ชายแห่งแคว้นหลงอ้าวมาเยือนแคว้นหลิวอวิ๋น ที่แท้เป็นเพราะเรื่องแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์อย่างนั้นหรือ และยังเป็นแค่ตำแหน่งสนมชั้นโท?

องค์หญิงแห่งแคว้นหลิวอวิ๋นผู้สูงศักดิ์ จะให้เป็นแค่เมียน้อยอย่างนั้นหรือ

เหยียดหยามกันเพียงนี้ ไม่มีใครทนได้หรอก! มันเหมือนตบหน้าคนแคว้นหลิวอวิ๋น!

โครม!

โต๊ะที่อยู่ตรงหน้าเฟิงเทียนอวี้แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ในชั่วพริบตา ชิ้นส่วนร่วงหล่นลงพื้นสภาพดูไม่ได้

เขามองเสิ่นเยว่ด้วยรอยยิ้มน่ากลัว “ลูกสาวของข้ากับเยียนเอ๋อร์ คนอย่างเจ้านั้นไม่คู่ควรอยู่แล้ว คนที่จะได้เคียงคู่กับนางในชาตินี้ มีเพียงชายที่เก่งกล้าสามารถที่สุดในโลกนี้เท่านั้น ไม่ต้องมาพูดถึงตำแหน่งสนมชั้นโทอะไรนั่น ต่อให้เป็นสนมเอก ก็เทียบไม่ได้กับฐานะของนาง”

ตั้งแต่เริ่มต้นจนบัดนี้ เฟิงเทียนอวี้ไม่พูดถึงเฟิงหรูซวงเลยสักครั้ง คนๆ เดียวที่เขาพูดถึงตลอดนั่นคือ...เฟิงหรูชิง!

หรงกุ้ยเฟยกำมือแน่น สีหน้าโกรธ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความอาฆาต

ผู้ชายที่เก่งกล้าสามารถที่สุดในโลก? น่าขำ!

นางสู้เฟิงหรูซวงไม่ได้เลยสักนิด ใครเลยจะตาถั่วมาชอบคนอย่างเฟิงหรูชิงได้

“ฝ่าบาท ข้ารู้ว่าท่านกริ้วเพราะรู้สึกอับอาย” เสิ่นเยว่ยกมือขึ้นเสยผมด้วยคิดว่าตนเองรูปงาม “ถึงอย่างไร มีผู้หญิงมากมายบนโลกนี้ที่อยากแต่งงานกับข้า! ที่ข้ามาวันนี้ก็เพื่อสู่ขอเฟิงหรูซวง ไม่เกี่ยวอะไรกับเฟิงหรูชิง ผู้หญิงแบบนั้นไม่คู่ควรกับข้า! ท่านขึงขังแบบนี้ คิดจะจับนางแต่งงานกับข้า ไม่ได้ผลหรอก”

ในบรรดาสี่แคว้น แคว้นหลงอ้าวเป็นแคว้นที่ใหญ่ที่สุด นอกจากฮ่องเต้ของแคว้นหลงอ้าวที่บรรลุฌานระดับหลิงอู่ขั้นสูง ช่วงก่อนหน้านี้ก็มีคนอีกหลายคนทยอยกันบรรลุฌานขั้นหลิงอู่

เสิ่นเยว่ในฐานะผู้มีพรสวรรค์อันดับหนึ่งแห่งแคว้นหลงอ้าว สามารถบรรลุฌานระดับเจินอู่ได้ตั้งแต่อายุยังน้อย จึงมีความหยิ่งผยองเป็นธรรมดา