เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 290

ตอนที่ 290 องค์ชายสองผู้หลงตัวเอง (2)

นอกจากคนในโลกสันโดษ เสิ่นเยว่ไม่พบใครที่สู้เขาได้เลยในโลกปุถุชน!

เฟิงหรูชิงเคยได้ยินชื่อของเขา เพื่อลูกสาวแล้ว แน่นอนว่าเฟิงเทียนอวี้อยากให้นางได้แต่งงานกับเขา!

ใครเลยจะคิดว่าคนที่เขาสนใจคือเฟิงหรูซวงซึ่งไม่เป็นที่รักของเฟิงเทียนอวี้ ภายใต้ความโกรธจากความรู้สึกอับอาย เฟิงเทียนอวี้จึงพูดจาไม่สมตรรกะนัก

ยังกล้าพูดว่าต้องเป็นผู้ชายที่เก่งกล้าสามารถที่สุด

เหลวไหลสิ้นดี!

โลกสันโดษไม่นับเป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้ เช่นนี้แล้วเสิ่นเยว่ไม่กลายเป็นชายที่เก่งกล้าสามารถที่สุดในโลกหรอกหรือ

เพ้ง!

น่าหลานจิ้งบีบจอกเหล้าจนแตกเป็นเสี่ยงๆ คามือ เศษกระเบื้องทิ่มมือของเขาแต่เขากลับไม่รู้สึกอะไรสักนิด

เขาลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว กายของเขาเร็วดุจกระบี่ พริบตาเดียวก็ไปอยู่ตรงหน้าของเสิ่นเยว่

ในดวงตาที่ดูเย็นชาคู่นั้น เต็มไปด้วยความอาฆาตที่รุนแรง

เฟิงเทียนอวี้ไม่ได้ห้ามน่าหลานจิ้งแต่อย่างใด

ถึงแม้เขาจะป่วยหนัก แคว้นหลิวอวิ๋นมีปัญหาทั้งภายนอกและภายใน แต่มันไม่ได้หมายความว่า เขาจะยอมให้ใครมาเหยียดหยามลูกสาวเขาได้!

“น่าหลานจิ้ง คนอย่างเจ้าคิดจะต่อสู้กับข้าหรือ” เสิ่นเยว่ยิ้มแสยะ เขายื่นมือออกไปกันหมัดของน่าหลานจิ้งไว้ “อีกอย่าง ข้าได้ยินมาว่า หลายปีที่ผ่านมาเฟิงหรูชิงสร้างความเสียหายให้กับคนในจวนแม่ทัพไม่น้อย”

น่าหลานจิ้งตัวสั่น เขากำหมัดแน่น

ที่เสิ่นเยว่พูดนั้นเป็นความจริง เฟิงหรูชิงทำร้ายคนในจวนแม่ทัพไว้มาก

แต่ว่า...

ยังไม่ต้องพูดถึงการที่เฟิงหรูชิงเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ ต่อให้นางไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรเลย เขาก็ไม่มีทางยอมให้ใครมาเหยียดหยามนางมากขนาดนี้

เพราะว่านาง เป็นลูกพี่ลูกน้องเพียงคนเดียวของเขา! และเป็น...ญาติร่วมสายโลหิตของเขาที่ตัดอย่างไรก็ตัดไม่ขาด

“ข้าแค่อยากรู้ว่า ผู้มีพรสวรรค์อันดับหนึ่งในสี่แคว้น จะแน่สักแค่ไหน!”

ฟับ!

พลังของน่าหลานจิ้งแผ่ซ่านออกมา พลังวิเศษมากมายมหาศาลหมุนวนรอบกายของเขา

แววตาของเขาดูเย็นชา สีหน้าไร้ซึ่งอารมณ์ เขามองดูเสิ่นเยว่ด้วยสายตาอันหยิ่งทะนง”

“ฌานระดับเจิ่นอู่ขั้นกลางอย่างนั้นหรือ” สีหน้าของเสิ่นเยว่เปลี่ยนไปทันที

ไม่มีใครรู้ดีกว่าเขา ฌานระดับเจิ่นอู่ขั้นกลางของเขาได้มาอย่างไร

คนทั้งหลายต่างคิดว่าเขาเป็นผู้มีพรสวรรค์ มีสติปัญญาชาญฉลาดเหนือคนทั่วไป แต่กลับไม่รู้ว่าเขาก็แค่ใช้สายสัมพันธ์ที่มีกับจื่อเยียนในการเข้าไปฝึกตบะในโลกสันโดษเป็นเวลาหนึ่งปี ถึงบรรลุฌานระดับเจินอู่ขั้นกลางได้

แต่น่าหลานจิ้ง...บรรลุฌานระดับนี้ได้อย่างไร

ที่ทำให้เขารับไม่ได้ก็คือ น่าหลานจิ้งอายุน้อยกว่าเขาตั้งหลายปี หากความสามารถของน่าหลานจิ้งมีคนรู้ต่อๆ กันไป ตำแหน่งผู้มีพรสวรรค์อันดับหนึ่งของเขาคงตกเป็นของคนอื่น

พอคิดถึงจุดนี้ แววตาของเสิ่นเยว่ก็เต็มไปด้วยความโกรธ ดูอาฆาตมาดร้าย

“คิดไม่ถึงว่าเพื่อจื่อเยียนแล้ว เจ้าพยายามได้ขนาดนี้” เสิ่นเยว่หัวเราะหึ “น่าเสียดายที่สุดท้ายนางก็ไม่ใช่คนของเจ้า เจ้าไม่คู่ควรกับนาง”

ครึ่งปีก่อนที่แคว้นหลงอ้าวส่งคนมาถอนหมั้น น่าหลานจิ้งยังฝึกฝนไม่ถึงฌานระดับเจินอู่เลย เวลาเพียงครึ่งปีเขากลับบรรลุฌานระดับเจินอู่ขั้นกลางได้แล้ว

เพียรพยายามขนาดนี้ ถ้าไม่ได้ทำเพื่อให้ได้จื่อเยียนคืนมา แล้วจะทำไปเพื่ออะไรกัน

“ข้าจะบอกอะไรเจ้าสักอย่าง” เสิ่นเยว่เข้าไปใกล้ๆ น่าหลานจิ้ง เขาแย้มยิ้ม “เจ้ารู้หรือไม่ว่าคู่หมั้นคนปัจจุบันของจื่อเยียนคือใคร เขาเป็นผู้พิทักษ์ของจวนเฟิงอวิ๋น เขาจัดสินสอดคือยาวิเศษระดับสองห้าสิบต้น ยาวิเศษระดับสามสิบต้น และยาวิเศษระดับสี่อีกสองต้น สินสอดแบบนี้ เจ้ามีปัญญาหาได้หรือ”

ยาวิเศษระดับสองและสาม เอาทรัพย์สินของทั้งแคว้นหลงอ้าวมารวมกันยังพอหาซื้อได้ แต่จุดสำคัญอยู่ที่ยาวิเศษระดับสี่ ราคาสูงเสียดฟ้าและหาซื้อไม่ได้ ต่อให้เอาทรัพย์สิ้นของเชื้อพระวงศ์รวมกันก็ไม่อาจรับประกันว่าจะหาซื้อได้

เพราะเหตุว่ายาวิเศษระดับสี่นั้นอยู่ในโลกสันโดษ ไม่มีใครเคยพบในโลกปุถุชน

สำหรับแคว้นเล็กๆ อย่างแคว้นหลิวอวิ๋นนั้น แม้แต่ยาวิเศษระดับสาม...ก็ยังหาซื้อไม่ได้

เดิมเสิ่นเยว่คิดว่าคำพูดเหล่านี้จะทำให้น่าหลานจิ้งรู้สึกสับสนวุ่นวายใจได้ แต่ปรากฏว่าสีหน้าของเขายังคงเป็นปกติเหมือนเดิม ไม่มีท่าทีหวั่นไหวใดๆ