เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 298

ตอนที่ 298 คือนางผู้หยิ่งผยอง (1)

ถ้าหาก...

เฟิงเทียนอวี้ยอมยกเฟิงหรูซวงไปเป็นเมียน้อยให้เขา และยอมทำลายฌานของตัวเองทิ้ง เขาจะให้โอกาสแคว้นหลิวอวิ๋นได้อยู่ต่อไป

สายตาของเสิ่นเยว่จับจ้องอยู่ที่เฟิงหรูชิง เป็นสายตาที่ดูหื่น เปิดเผยตรงไปตรงมา

เขาอาจจินตนาการถึงหญิงสาวที่โชว์ขาอ่อนขาวจั๊ว ถูกเขานอนทับอยู่บนเตียง จึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

“เฟิงเทียนอวี้ ข้าเพิ่งรู้ว่าองค์หญิงเฟิงหรูชวงของท่านจะหน้าตาดีขนาดนี้ ถ้าท่านยินยอมให้นางไปเป็นสนมชั้นโทของข้าละก็ ข้าจะเห็นแก่หน้าของนาง ไม่ถือโทษในความผิดที่พวกท่านทำลงไป!”

เฟิงหรูซวง?

คนที่อยู่ตรงนั้นอึ้งไปตามๆ กัน ในตำหนักจัดเลี้ยงทุกคนต่างเงียบกริบเมื่อกี้เสิ่นเยว่พูดว่า...เฟิงหรูซวงอย่างนั้นหรือ แล้วเฟิงหรูซวงอยู่ที่ไหน ทำไมพวกเขามองไม่เห็น

“เฮอะๆ !” หลิ่วอวี้เฉินหัวเราะเบาๆ

เสียงหัวเราะดังขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายเสียงดังลั่นไปทั่วตำหนัก

ในยามค่ำคืน มีเพียงเสียงหัวเราะของเขาที่ดังไม่หยุด มันชวนให้ขนลุก

“นางไม่ใช่เฟิงหรูซวงสักหน่อย” สีหน้าของหลิ่วอวี้เฉินเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและเสียดาย “นางคือ...เฟิงหรูชิง!”

เฟิงหรูชิง นี่คือสิ่งที่เจ้าต้องการใช่ไหม

ที่เจ้ามุมานะอุตสาหะขนาดนี้ ก็เพื่อให้ข้ารู้สึกเสียดายเจ้าใช่ไหม

เจ้าทำสำเร็จแล้ว ข้าเสียดายจริงๆ !

หลิ่วอวี้เฉินเอานิ้วนวดขมับที่กำลังปวด สีหน้าห่อเหี่ยวไม่สมกับวัยหนุ่มฉกรรจ์

เมื่อเขานึกถึงการที่ตัวเองไม่สนใจคำทัดทานของพ่อตัวเอง ดึงดันที่จะพาถานซวงซวงมาอยู่ในจวนให้ได้ ถึงแม้จะโน้มน้าวพ่อตัวเองยอมรับนางในฐานะภรรยาไม่ได้ แต่อย่างน้อยเขาก็รับผิดชอบต่อชีวิตของนางแล้ว

แต่แม่ของเขาที่เดิมทีรักใคร่ถานซวงซวงมาก ไม่รู้ทำไมภายหลังถึงขัดแย้งกับนางมาโดยตลอด

เขาเป็นลูกกตัญญู ไม่อาจต่อต้านแม่ของตนเพื่อถานซวงซวงได้ ทำให้ช่วงสองเดือนที่ผ่านมาจวนเสนาบดีมีแต่ความวุ่นวาย

เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง เขาไม่ได้กลับบ้านมาเดือนเศษแล้ว

ถ้า...แต่ถ้าเป็นเฟิงหรูชิงละก็

ต่อให้นางเป็นคนขี้อิจฉา ไม่ยอมให้เขารับเมียน้อย แต่อย่างน้อยนางก็เชื่อฟังแม่ของเขา ไม่ฟูมฟายเอาเรื่องไปฟ้องแม่ของเขาหรือทำให้เขาต้องรู้สึกลำบากใจ

เสียดายที่ไม่มีคำว่า “ถ้า” อีกต่อไป คือเขาเองที่ทิ้งเฟิงหรูชิง...ทำให้ต้องสูญเสียนางไป

“เฟิงหรูชิง?”

ชื่อๆ นี้เปรียบเหมือนเสียงฟ้าผ่าดังเข้าไปในโสตประสาทของเสิ่นเยว่

“เจ้าพูดว่านางคือเฟิงหรูชิงหรือ เฟิงหรูชิงเป็นยายหมูตอนชัดๆ นางไม่มีทางเป็นเฟิงหรูชิงหรอก!”

น่าหลานจิ้งเอามือปาดเลือดที่มุมปาก จากนั้นลุกขึ้นยืนแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสะใจ “ท่านอาของข้าเป็นหญิงงามที่สุดในใต้หล้า แน่นอนว่าน้องสาวข้าย่อมไม่ต่างไปกว่านาง!”

เพราะว่าสมัยก่อนเฟิงหรูชิงกินมากเกินไป ทำให้นางน้ำหนักเพิ่มขึ้นมาก ตอนนี้นางผอมลงแล้ว จะไม่สวยได้อย่างไร

เสิ่นเยว่อึ้งไป ตอนแรกเขารู้สึกว่าแม่นางคนนี้หน้าตาคุ้นๆ ตอนนี้ลองดูให้ดีๆ นางดูคล้ายน่าหลานเยียนในสมัยก่อนพอสมควร

แต่นางดูสดใสยิ่งกว่าน่าหลานเยียน ลูกนั้นสวยกว่าแม่จริงๆ !

ดังนั้นหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า หากมิใช่เฟิงหรูซวงที่เขาเข้าใจ แต่เป็น...เฟิงหรูชิงเช่นนั้นหรือ

นี่...เป็นไปได้อย่างไร! นางผอมลงขนาดนี้ได้เชียวหรือ

ตาของเสิ่นเยว่กลอกไปมา ไม่ว่าหญิงสาวคนนี้เป็นใคร ขอแค่นางหน้าตาสะสวยก็พอแล้ว

เขาไม่สนหรอกว่านางจะเป็นคนเอาถ่านหรือไม่!

“ไม่ว่าเจ้าคือเฟิงหรูชิงหรือเฟิงหรูซวง ถ้าวันนี้อยากช่วยแคว้นหลิวอวิ๋นละก็ เจ้าต้องมาเป็นเมียน้อยของข้า!” เสิ่นเยว่หยีตา เขาเลียริมฝีปาก สายตาดูหื่นๆ

เฟิงหรูชิงเชิดหน้าขึ้น สายตาอันโกรธแค้นมีเปลวไฟลุกโชน แต่เฟิงหรูชิงรู้ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คืออะไร ดังนั้น นางจึงหยิบเอาผลไป๋เฉากั่วที่ซ่อนไว้ออกมา