เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 297

ตอนที่ 297 คือนางผู้งามเหนือใคร (5) เสริม

ถ้าไม่เป็นเพราะผู้มีฌานระดับหลิงอู่คนนั้นตอบสนองว่องไว พลิกหลบได้ ป่านนี้พลังคงไม่ใช่แค่ทะลุผ่านไหล่เขาไป แต่จะเป็นตำแหน่งหัวใจของเขาแทน

จู่ๆ ตำหนักก็เงียบสงบลง

ทุกคนรวมถึงคนของแคว้นหลงอ้าวต่างมองไปที่ความมืดด้านนอกตำหนัก ทุกคนต่างลืมหายใจ

ค่ำคืนอันมืดมิด แสงจันทร์นวลผ่อง

หมาป่าสีขาวตัวหนึ่งกระโจนผ่านสายลมยามค่ำคืน แล้วแตะลงพื้นยืนอยู่ที่กลางตำหนัก

บนหลังของหมาป่าสีขาวมีหญิงสาวที่งามสง่ามากความสามารถนั่งอยู่

นางงดงามกว่าใครในแคว้น งามจนผู้คนต่างพากันหลงใหล

หากพูดว่าถานซวงซวงคือหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งแคว้นหลิวอวิ๋น แต่หญิงสาวคนนี้ ไม่ว่าจะชื่นชมความงามของนางด้วยถ้อยคำอะไร ก็ไม่อาจบรรยายหน้าตาอันงดงามไร้ผู้ใดเปรียบของนางได้

ผิวของนางขาวดุจหิมะ แต่งกายด้วยชุดขาว เรือนร่างสะโอดสะอง ดวงตาดำขลับราวหมาป่าในยามค่ำคืน แฝงด้วยความอำมหิต ทำให้คนที่ได้เห็นต้องตัวสั่นสะท้าน

มือของหลิ่วอวี้เฉินที่ถือจอกเหล้าอยู่หยุดชะงัก สายตาของเขามองดูหญิงสาวที่อยู่บนหลังหมาป่าอย่างตกตะลึง ไม่อาจละสายตาจากนางได้

ถ้าความทรงจำของเขาหยุดอยู่ที่เฟิงหรูชิงเมื่อครั้งหนักสองร้อยห้าสิบชั่ง บางทีเขาอาจจำไม่ได้ว่าหญิงสาวคนนี้เป็นใคร

แต่ครั้งก่อนที่เขาเจอเฟิงหรูชิง นางผอมลงมากแล้ว

เพราะฉะนั้นชั่วพริบตาที่ได้เห็นหญิงสาวปรากฏตัวขึ้น ใบหน้าที่คุ้นเคยทำให้เขารู้ทันทีว่านางเป็นใคร

แต่...

เหตุใดนางจึงงดงามได้ขนาดนี้ ทั้งๆ ที่ครั้งก่อนตอนเจอนาง นางยังไม่งามขนาดนี้เลย! อย่างมากก็แค่งามกว่าถานซวงซวงเล็กน้อย

ใช่แล้ว หลิ่วอวี้เฉินยอมรับ ครั้งก่อนที่ได้พบเฟิงหรูชิง แม้นางจะอวบๆ อยู่บ้าง แต่ใบหน้าที่งดงามจิ้มลิ้มทำให้นางดูงามกว่าผู้หญิงจำนวนมาก

แต่ครั้งนี้ที่ได้เห็นนาง ก็พบว่าหญิงสาวผู้นี้งดงามจนผู้คนต่างหลงใหล แม้แต่ถานซวงซวงหญิงงามอันดับหนึ่ง ก็ไม่อาจนำมาเปรียบกับนางได้

ช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน!

เมื่อเทียบกับความตกใจของหลิ่วอวี้เฉิน ดูเหมือนเสิ่นเยว่จะตกตะลึงยิ่งกว่า

แม่...แม่นางคนนี้มาจากไหนหรือ รูปโฉมดูงดงามเช่นนี้ เขาไม่เคยพบเห็นมาก่อนเลย

เดี๋ยวก่อน...

ไม่รู้ทำไม เขารู้สึกว่าแม่นางคนนี้ช่างคุ้นหน้า เหมือนกับเคยเจอที่ไหนมาก่อน

เฟิงหรูชิงไม่สนใจอาการตกใจของคนเหล่านั้น สายตาของนางจับจ้องอยู่ที่เฟิงเทียนอวี้ตั้งแต่ต้นจนบัดนี้

เฟิงเทียนอวี้ที่สีหน้าซีดเซียวและดูอ่อนแอทำให้นางรู้สึกเจ็บปวดใจ ไฟโทสะอันมหาศาลลุกโชนขึ้น รังสีอำมหิตแผ่ซ่านไปทั่วทั้งตัว

นางไม่เคยแค้นใจขนาดนี้มาก่อน!

เสด็จพ่อที่ให้ความรักทะนุถนอมนางมากมายมาตั้งแต่เกิด ถูกคนอื่นทำร้ายได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ!

ทั้งๆ ที่นางเคยพูดว่าจะปกป้องญาติเหล่านี้ให้ดี แต่สุดท้ายนางมาช้าไป มาช้าเกินไป

‘ขอโทษ’

เฟิงหรูชิงรีบพุ่งเข้าไปหาเฟิงเทียนอวี้ นางมือสั่น ระหว่างที่ลอยตัวอยู่บนอากาศนั้นก็ได้คว้ายาวิเศษออกมา

“เสด็จพ่อ หม่อมฉันขออภัย หม่อมฉันกลับมาช้าเกินไปเพคะ”

ยังดี ยังดีที่ยาวิเศษของนางยังเหลืออยู่อีกหนึ่งชาม

แม้ยาวิเศษนี้จะต้มมานานแล้ว ฤทธิ์ของยาอาจลดลงไปบ้าง แต่อย่างไรเสียมันก็ยังพอใช้ได้

เมื่อนางจัดการเรื่องที่นี่เรียบร้อย จะต้มยาวิเศษให้เสด็จพ่ออีกครั้ง ตอนนี้รักษาอาการบาดเจ็บที่เพิ่งเกิดกับเสด็จพ่อให้หายก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที

เสิ่นเยว่ได้ยินคำที่นางใช้เรียกเฟิงเทียนอวี้ เขาตะลึงและหยีตา “เจ้าคือเฟิงหรูซวงหรือ”

เฟิงเทียนอวี้มีลูกสาวเพียงสองคน คนหนึ่งคือเฟิงหรูชิง อีกคนก็ต้องเฟิงหรูซวง

เฟิงหรูชิงเป็นหมูตอนน้ำหนักสองร้อยห้าสิบชั่ง คนที่อยู่ตรงหน้าไม่มีทางเป็นนางได้ ดังนั้นจึงเหลือเฟิงหรูซวงเพียงคนเดียวเท่านั้น!

คิดไม่ถึงว่าเพื่อลูกสาวที่ไม่เอาไหน เฟิงเทียนอวี้จะทำกับเฟิงหรูซวงแบบนี้ แต่สุดท้ายกลับเป็น

เฟิงหรูซวงที่เลือกกลับมาปกป้องแคว้นหลิวอวิ๋นด้วยชีวิตของนาง