เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 281
ตอนที่ 281 ยึดเรือนผู้อื่น (1)
เมื่อเฟิงหรูชิงเห็นท่าทีของเสือโคร่ง นางก็ทำสัญญากับมันโดยไม่ลังเล
จวนองค์หญิงตอนนี้มีแรงงานมากเพียงพอแล้ว อีกมิติหนึ่งไม่มีที่เพียงพอให้สัตว์วิเศษพวกนี้เข้าไปอยู่ ถ้าหากพาสัตว์วิเศษจำนวนมากกลับไปด้วย คงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะดึงดูดสายตาผู้คนของโลกสันโดษ
แต่นี่...ไม่ได้เป็นปัญหาอะไร เพราะนางถือว่าป่าแห่งสัตว์วิเศษนี้เป็นถิ่นของตัวเองไปแล้ว
เมื่อคิดมาถึงจุดนี้ เฟิงหรูชิงจึงมองไปที่สัตว์วิเศษระดับสี่ตัวอื่นๆ นางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ดวงตามีประกายแวววาว
“พวกเจ้าอยากได้งานทำหรือไม่”
พวกสัตว์วิเศษต่างมองหน้ากัน พวกมันไม่รู้ว่าเฟิงหรูชิงพูดถึงอะไร
เฟิงหรูชิงมองไปหาหมาป่าสีขาว
หมาป่าสีขาวเข้าใจความหมายของเฟิงหรูชิงทันที มันสะบัดหัวแล้วเดินด้วยท่าทางโอหังและสง่างามไปยังกลุ่มสัตว์วิเศษพวกนั้น
จากนั้น...
คนต่างๆ เห็นหมาป่าสีขาวส่งเสียงอู๊วๆ อยู่ครู่หนึ่ง สัตว์วิเศษพวกนั้นต่างเดินตามหมาป่าสีขาวมาหาเฟิงหรูชิง
เฟิงหรูชิงยิ้ม “ค่อยๆ ทำสัญญากันทีละตัว ไม่ต้องรีบร้อน เมื่อทำสัญญาเสร็จ หมาป่าสีขาวกลับไปกับข้า คราวนี้เปลี่ยนหมีหนึ่งมา จากนั้นให้หมีหนึ่งเอาสิ่งที่ข้าเคยสอนมันมาสอนให้พวกเจ้าต่อ”
ในป่าแห่งสัตว์วิเศษมียามากมายนับไม่ถ้วน แม้มันจะเป็นเพียงยาธรรมดาสามัญก็ตามที
แต่สำหรับเฟิงหรูชิงแล้ว ขอแค่เป็นยา นางก็ทำให้มันกลายเป็นยาวิเศษได้
สัตว์วิเศษเหล่านี้ นางจะให้เป็นแรงงานปลูกยาวิเศษอยู่ในป่าแห่งสัตว์วิเศษแห่งนี้!
ถังอิ่นเห็นสัตว์วิเศษต่อแถวรอทำสัญญาทีละตัว นางตัวแข็งทื่อ
สัตว์วิเศษเชื่อฟังมนุษย์แบบนี้ได้ตั้งแต่เมื่อไร
การทำสัญญากลายเป็นเรื่องง่ายแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร
ต่อให้เป็นคนของสกุลถัง แม้การล่าสัตว์วิเศษจะเป็นเรื่องง่าย แต่การทำสัญญากับสัตว์วิเศษแต่ละตัว กลับต้องใช้เวลานานมากเพื่อกำราบมัน
นิสัยของสัตว์วิเศษนั้นแข็งกร้าว พวกมันยอมตายไม่ยอมสวามิภักดิ์ แต่มีใครบอกนางได้หรือไม่ว่า ภาพที่เห็นตรงหน้าใช่สัตว์วิเศษที่นางรู้จักหรือไม่
“คุณหนู...” เชียนหนิงยืนอยู่ข้างๆ ถังอิ่น นางกำลังคิดบางอย่าง “ข้ารู้แล้วว่าสัตว์วิเศษในจวนองค์หญิงนั้นมาจากที่ใด”
ถังอิ่นไม่พูดอะไร นางเม้มปาก ในแววตาที่มองดูเฟิงหรูชิงเต็มไปด้วยประกายแวววับ
หลังจากเฟิงหรูชิงทำสัญญากับสัตว์วิเศษทุกตัวเสร็จ นางก็หาข้ออ้างเดินออกไปจากสายตาของผู้คน นางรีบเข้าไปอีกมิติหนึ่ง และพบว่าในนั้นไม่ได้ถูกทำลายอย่างภาพจินตนาการที่นางคาดคิดไว้
นางรู้สึกโล่งอก
เมื่อครู่ตอนที่คนพวกนั้นระเบิดตัวเอง เป็นฝูเฉินที่ออกหน้าดึงเอาพลังจากการระเบิดเข้าไปไว้อีกมิติหนึ่ง จึงทำให้คนทั้งหลายปลอดภัยจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
โชคยังดีที่อีกมิติหนึ่งไม่ถูกทำลาย หากตาน้ำถูกทำลายละก็ นางคงเสียดายมาก
แต่ว่า...
เฟิงหรูชิงมองดูอีกมิติหนึ่งที่ว่างเปล่า สีหน้าค่อยๆ เปลี่ยนไป
“ยาวิเศษของข้าในอีกมิติหนึ่งหายไปไหนแล้ว”
ทำไมต้นยาวิเศษของนาง ถึงหายไปไม่เหลือสักต้น
แม้แต่ยาวิเศษระดับสี่และห้าที่นางเก็บมาจากโลกนั้น ก็หายหมดไม่เหลือ!
“เอ่อ...” ฝูเฉินเห็นสีหน้าไม่สบอารมณ์ของเฟิงหรูชิง “ข้า...ข้ากับชิงหานกินไปแล้ว”
เฟิงหรูชิงสีหน้าหงุดหงิด ทันใดนั้น นางก็ยิ้มขึ้นมา
เมื่อเห็นรอยยิ้มของนาง ฝูเฉินกับชิงหานยิ่งรู้สึกกลัว
“พวกเจ้าบอกกับข้าไม่ใช่หรือ ว่าถ้ากินอิ่มแล้วก็จะไม่กินอีก”
เมื่อก่อนนางเคยเข้ามาในอีกมิติหนึ่งสองครั้ง แต่ไม่ได้สังเกตต้นยาวิเศษพวกนั้นมากนัก ครั้งนี้นางเข้ามาเพื่อที่จะตรวจตราดูว่ามีอะไรเสียหายหรือไม่ นางจึงถือโอกาสตรวจดูยาวิเศษไปด้วย
สุดท้ายกับพบว่า สวนป่าที่นางปลูกยาวิเศษเอาไว้เต็มไปหมด บัดนี้เตียนโล่งไม่เหลืออะไรเลย