เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 291

ตอนที่ 291 องค์ชายสองผู้หลงตัวเอง (3)

ในขณะที่เสิ่นเยว่กำลังรู้สึกผิดคาด หมัดของน่าหลานจิ้งก็พุ่งเข้ามาที่หน้าของเขาอีกครั้ง

ในวังหลวงไม่อนุญาตให้พกอาวุธติดตัว ดังนั้น พวกเขาจึงต้องสู้กันด้วยมือเปล่า

ทุกคนต่างกลัวว่าการต่อสู้ของเขาสองคนจะกระทบมาถึงตนเอง พวกเขาจึงหลบไปอยู่ข้างๆ เปิดเป็นพื้นที่กว้างๆ ให้กับสองคนนั้น

น่าหลานฉางเฉียนกำถ้วยชาแน่น สายตาจับจ้องดูคนสองคนที่กำลังสู้กันตรงหน้า แววตาดูกังวล

ไอ้ลูกคนนี้ เหล้าวิเศษที่ดื่มไปมากมายไม่เสียเปล่า โดยไม่ทันรู้ตัวก็บรรลุฌานระดับเจินอู่ขั้นกลางเสียแล้ว

แต่เสิ่นเยว่บรรลุมานานแล้ว อยากเอาชนะเขาคงไม่ง่ายขนาดนั้น

“น่าหลานจิ้ง!”

หมัดกระแทกเข้าไปที่กลางอกของเสิ่นเยว่ เขาไม่ทันได้ป้องกัน จึงเคลื่อนตัวไปข้างหลังหลายก้าว เขาเอามือปาดเลือดที่มุมปาก นัยน์ตาอาฆาต “นี่เจ้ายั่วข้าเองนะ!”

เขารู้ดีว่าถ้าวันนี้เขาไม่บดขยี้น่าหลานจิ้งให้เละ เขาจะไม่มีวันลุกกลับขึ้นมาอีกเลย

ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร เขาต้องเหยียบน่าหลานจิ้งให้จมดิน ไม่ปล่อยให้น่าหลานจิ้งตั้งตัวกลับมาใหม่ได้!

ทันใดนั้น เสิ่นเยว่ควักกล่องใบหนึ่งออกมาจากชายแขนเสื้อ เขาเปิดกล่องออกแล้วหยิบผลไม้สีเขียวในกล่องมาอมไว้ในปาก

ทันทีที่ผลไม้เข้าปาก เขารู้สึกถึงพลังที่ซาบซ่านไปทั่วร่างกาย ราวกับว่าพลังวิเศษมหาศาลกำลังจะระเบิดออกมา

ฟับ!

หมัดนั้นมีพลังรุนแรง ราวกับพายุฝนฟ้ากระหน่ำ มันพุ่งไปอย่างรวดเร็ว

“จิ้งเอ๋อร์ ระวัง!” น่าหลานฉางเฉียนตกใจหน้าถอดสี เขารีบตรงเข้าไป

แต่เมื่อเขาเดินเข้าไปได้ไม่กี่ก้าว ด้านหลังก็ปรากฏคนหลายคนตามมาด้วย น่าหลานฉางเฉียนขวางพวกเขาไว้

“ท่านแม่ทัพน่าหลาน นี่เป็นการต่อสู้ระหว่างองค์ชายของพวกข้ากับลูกชายของท่าน หากพวกท่านเข้าไปก้าวก่าย จะไม่เป็นการเล่นหมาหมู่หรอกหรือ แบบนี้จะทำให้คนเขาครหาได้นะ” ชายสูงวัยแสยะยิ้ม พูดเหน็บแนม

ในระหว่างที่พูด พลังของชายสูงวัยทั้งสามก็แผ่ซ่านออกมา พลังมีอานุภาพราวกับมีภูเขายักษ์ใหญ่กดทับศีรษะของทุกคนไว้

ผู้มีฌานระดับหลิงอู่!

ชายสูงวัยทั้งสามเป็นผู้มีฌานระดับหลิงอู่หรือนี่!

เกิดอะไรขึ้นกับแคว้นหลงอ้าวหรือนี่ ถึงได้มีผู้มีฌานระดับหลิงอู่มากมายขนาดนี้ มิน่าล่ะเสิ่นเยว่ถึงกล้าทำตัวสามหาวในแคว้นหลิวอวิ๋น ที่แท้เพราะมีพรรคพวกนี่เอง!

เฟิงเทียนอวี้นั่งไม่ติดแล้ว เขารีบเดินลงจากพลับพลา

ขณะเดียวกันพวกองครักษ์ได้ชักกระบี่ออกมาแล้วชี้ไปที่ผู้มีฌานระดับหลิงอู่สามคนนั้น

“ฝ่าบาท!” หลินกงกงย่ำเท้าอย่างกระวนกระวาย

องค์หญิงเคยบอกไว้ว่าฝ่าบาทจะใช้พลังวิเศษอีกไม่ได้ มิฉะนั้น...จะทำให้อาการทรุดหนักลงอีก ทนอยู่ได้ไม่ถึงหนึ่งปี!

ในเวลานั้นเอง หมัดของเสิ่นเยว่ก็ชกเข้าที่หัวไหล่ของน่าหลานจิ้งเสียงดังปัก

น่าหลานจิ้งกระอักเลือด และตัวลอยไปข้างหลัง ก่อนจะตกลงบนแท่นที่นั่งจัดเลี้ยง

“ทุกคนถอยไป!”

เฟิงเทียนอวี้จ้องมองดูพวกชายสูงวัยที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาขึงขัง น้ำเสียงของเขาแข็งกร้าว

ชายสูงวัยเหล่านั้นยืนนิ่ง รอบกายของพวกเขามีพลังที่ดูร้ายกาจ ยืนอยู่ตรงหน้าเฟิงเทียนอวี้โดยไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยสักนิด

“ฮ่องเต้แห่งแคว้นหลิวอวิ๋นผู้สูงส่ง คิดจะก้าวก่ายการประลองฝีมืออย่างยุติธรรมระหว่างข้ากับน่าหลานจิ้งอย่างนั้นหรือ” เสิ่นเยว่ยิ้มถากถาง “หากการกระทำที่ไร้ยางอายเช่นนี้แพร่สะพัดออกไป ท่านจะต้องกลายเป็นขี้ปากของชาวบ้านแน่นอน!”

“ยุติธรรมหรือ” เฟิงเทียนอวี้หัวเราะหึ “ความยุติธรรมของเจ้าคือการที่สู้จิ้งเอ๋อร์ไม่ได้ เลยต้องกินยาวิเศษเพื่อเพิ่มพลัง?”

“ฮ่าๆๆ !” เสิ่นเยว่หัวเราะเสียงดัง “ข้าใช้ยาวิเศษเพิ่มพลังแล้วจะทำไม ถ้ามีปัญญา พวกท่านก็ใช้ยาวิเศษเพิ่มพลังได้เหมือนกัน อ้อ ข้าลืมไป แคว้นหลิวอวิ๋นที่ไม่มีน่าหลานเยียน จะมีปัญญาหาซื้อยาวิเศษได้อย่างไร ร้านขายยาวิเศษต่างเลือกลูกค้า ถ้ามีกำลังไม่มากพอ พวกเขาไม่มีทางขายยาวิเศษระดับสามให้พวกท่านหรอก”