เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 243

ตอนที่ 243 ให้เขาหุบปาก (2)

อีกอย่าง ไป๋เฉากั่วนี้ยังมีผลต่อการบาดเจ็บของระดับหลิงอู่ด้วยหรือ?

ดวงตาถังซานทอประกาย นัยน์ตาฉายแสงมืดมน

ดูเหมือนว่าเฟิงหรูชิงจะไม่เห็นแววตาของเขา สายตาของนางเบนไปทางคนของทัพเลือดเหล็ก

“คนที่ได้รับบาดเจ็บเมื่อครู่ทุกคนมารับไป๋เฉากั่วที่ข้าคนละผล”

ไป๋เฉากั่วรักษาได้แม้กระทั่งความสามารถระดับถังจือ สำหรับคนอื่นๆ แล้วยิ่งได้ผลมากกว่า

ทว่าพวกนางล้วนรู้ดีถึงความล้ำค่าของไป๋เฉากั่ว นายหญิงสามารถเก็บไว้เผื่อฉุกเฉินในวันหน้าได้ เอามาให้คนเช่นพวกนางใช้จะมิเป็นการสิ้นเปลืองหรือ?

ฉะนั้นทุกคนในกองทัพเลือดเหล็กจึงเกิดความลังเล ไม่มีผู้ใดก้าวออกไปรับไป๋เฉากั่ว

เฟิงหรูชิงนัยน์ตาประกาย “พวกเจ้าเป็นคนของข้า ตอนแรกที่ติดตามข้ามีกี่คน วันหน้า ตลอดไปก็ต้องมีเท่านั้นห้ามน้อยลงแม้แต่คนเดียว ต่อให้ไป๋เฉากั่วล้ำค่า สำหรับข้าแล้ว มันไม่ได้ล้ำค่าไปกว่าชีวิตของพวกเจ้า!”

นางไม่พูดจากับคนในกองทัพเหล็กให้มากความอีก นางรู้ดีว่าคนพวกนี้ไม่มีทางรับไป๋เฉากั่วไว้ ดังนั้นนางจึงหยิบเอาผลอื่นๆ ออกมาวางลงบนมือถังจือ

“เจ้าไปป้อนพวกนาง ให้คนที่บาดเจ็บหนักก่อน วันนี้ทุกคนจะต้องครบถ้วนสมบูรณ์ ปลอดภัยออกไปจากที่นี่กับข้า! ห้ามมีแผลกลับเมืองแม้แต่คนเดียว!”

หัวใจของทุกคนสั่นไหว น้ำเสียงใสและหนักแน่นของหญิงสาวดุจดั่งมือข้างหนึ่งมาหลอกล้อหัวใจพวกนาง

นางพูดว่า ต่อให้ไป๋เฉากั่วล้ำค่า ก็มันไม่ได้ล้ำค่าไปกว่า...ชีวิตของพวกนาง!

แม้ในปีนั้น น่าหลานฮองเฮานำพวกนางต่อสู้ในสนามรบไม่เคยทอดทิ้ง แต่ทว่าก็ไม่เคยพูดถ้อยคำเช่นนี้กับพวกนางเลย

หลิงอวิ้นมองหญิงสาวนิ่งค้างจึงได้รู้ว่า ภายในเวลาสั้นๆ ครึ่งปีนี้นางเปลี่ยนไปมากมายเหลือเกิน

เยี่ยมยอดจน...ทำให้คนกล้ามองนางตรงๆ

“เจ้าเป็นอะไรกับถังจือ?” สายตาถังซานตกอยู่ที่ไป๋เฉากั่วในมือเฟิงหรูชิง แสงมืดดำน่ากลัวฉายชัดจากนัยน์ตา

เฟิงหรูชิงหันกลับไปมองถังซานแล้วยิ้มเย็น “นางเป็นคนของข้า”

“เช่นนั้นเจ้ารู้หรือไม่ ถังจือเคยเป็นคนทรยศ! นางทรยศตระกูลถังของข้า วันหน้าก็ต้องทรยศเจ้าเช่นกัน!”

เสียงของถังซานราวกับค้อนหนักๆ ทุบลงกลางใจถังจือ

นางรีบเงยหน้าขึ้นมองไปทางเฟิงหรูชิง

นัยน์ตานั้นแฝงด้วยความเคร่งเครียด เจ็บปวด และ...สิ้นหวัง

เดิมทีก็เพราะคำพูดของคนคนหนึ่งทำให้ตระกูลถังทุกคนไม่เชื่อนาง

บรรดาคนที่ออกปากว่าจะปกป้องนางก็ไม่เชื่อนางแม้แต่น้อย!

ทุกคนมองว่านางเป็นคนทรยศ

ถ้าไม่ใช่เพราะสุดท้าย...ท่านผู้เฒ่าต้องการไว้ชีวิตนาง คนพวกนั้นย่อมไม่ยอมปล่อยนางออกมาจากตระกูลถัง

ทว่าแม้จะเป็นเช่นนั้น คนพวกนั้นก็ยังอาศัยช่วงที่นางถูกขับออกจากตระกูลถังลงมือกับนาง ทำให้นางบาดเจ็บสาหัส และ...พลังถดถอยไปไม่น้อย...

นางกลัว กลัวว่าเฟิงหรูชิง...จะละทิ้งนาง

มองว่านางเป็นคนทรยศขับไล่ออกจากเมืองหลวง

ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าตัวนาง หนึ่งคำพูดดั่งตะปูหนึ่งดอก[footnoteRef:1] มีคนกัดไม่ปล่อยว่านางเป็นคนทรยศ หากนางไม่มีหลักฐานมาแสดงความบริสุทธิ์ นางก็จะต้องเป็นคนทรยศในสายตาทุกคน [1: หนึ่งคำพูดดั่งตะปูหนึ่งดอก คำพูดที่พูดออกมาหนักแน่นดั่งใช้ตะปูตอกยึดเอาไว้]

แววตาเรียบเฉยของเฟิงหรูชิงจ้องไปยังถังซาน

สายตานางนิ่งเรียบ ทว่าในใจกลับมีไฟโทสะเผาไหม้

ทรยศ...

ที่แท้ถังจือในตอนนั้นก็ถูกใส่ร้ายป้ายสีเช่นนี้

จนถึงตอนนี้พวกคนที่ไม่เชื่อนาง ใส่ร้ายนาง ก็ยังกล้า...มาหานางอีก?

“ข้าไม่รู้ว่าถังจือเคยเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง ทว่า” เฟิงหรูชิงแย้มยิ้มประชดประชัน รอยยิ้มนั้นแฝงด้วยความเยาะเย้ย “หากข้าเพียงได้ฟังคำพูดนั้นแล้วตัดสินโทษถังจือ เช่นนั้นนางจะไม่ได้รับความอยุติธรรมมากเกินไปหรือ?”