เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 242

ตอนที่ 242 บอกให้เจ้าหุบปาก (1)

เดิมทีเฟิงหรูชิงยังรักสงสารหมาป่าหิมะ ทว่าเมื่อถูกมันกระแทกล้ม พลันเปลี่ยนเป็นโทสะ

“หักผลไม้วิเศษเจ้าหนึ่งวัน!”

หมาป่าสีขาวตะลึงงันเหมือนถูกฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ

มันไม่เข้าใจว่าตัวเองทำอะไรผิด เจ้านายถึงหักผลไม้วิเศษมันหนึ่งวัน

ยังดี ยังดีที่มันแอบซ่อนผลไม้วิเศษไว้อยู่บ้าง เพื่อใช้เวลาแบบนี้โดยเฉพาะ

“พวกเจ้าคือใคร” ถังซานหน้าขรึมลง สายตาเขาจับอยู่ที่ใบหน้าฉินเฉิน

ในสายตาเขา ในบรรดาคนทั้งหมดนี้ ก็มีเจ้าหนุ่มนี่...ที่ทำให้เขารู้สึกอันตราย

เฟิงหรูชิงปรายตามองหมาป่าสีขาว เป็นสัญญาให้มันไปหมอบอยู่ด้านข้าง

หมาป่าสีขาวสะบัดก้นเดินไปข้างหนึ่ง หมอบลงใต้ต้นไม้ราวกับสุนัขเลี้ยง หางส่ายสะบัดไปมา ทั้งเชื่องและน่ารัก

ถังซาน “...”

เมื่อครู่เจ้าหมาป่าออดอ้อนอย่างนั้นหรือ ก่อนหน้ามันยังอำมหิตเล่ห์ร้ายอยู่เลยมิใช่หรือไง ไฉนเพียงพริบตา หมาป่าสีขาวที่ผยองโอหัง เปลี่ยนเป็นสุนัขไปเสียแล้ว

ซ้ำยังออดอ้อนทำตัวน่ารักด้วย

ไร้ยางอายยิ่งนัก

“พวกเจ้าเป็นใครกันแน่”

ครั้นไม่เห็นใครตอบ ถังซานแววตาดุดันกัดฟันถาม

เฟิงหรูชิงทอดสายตามองใบหน้าซีดเซียวของถังจือ

มุมปากของนางเลอะเลือด รอยเลือดนั้นยังไม่แห้ง ทว่าบาดสายตานัก

นางยังไม่ตอบคำถามถังซาน เสื้อสีแดงพัดวูบตกลงเบื้องหน้าถังจือ

ถังจือมองใบหน้าทั้งแปลกหน้าทั้งคุ้นเคยด้วยความตะลึง หน้านิ่งค้างไปในชั่วขณะ

“ท่านคือผู้นั้น”

อัดอั้นอยู่นาน นางค่อยพ่นคำพูดไม่กี่คำออกมา

ไม่พบกันแค่สองเดือน เฟิงหรูชิงเปลี่ยนแปลงมากไปนัก นางจึงจำไม่ได้ในชั่วแวบแรก

เครื่องหน้านี้ ลมหายใจนี้ทำให้นางรู้สึกคุ้นเคยอย่างแปลกประหลาด

นางมองปฏิกิริยาของหมาป่าสีขาว ความรู้สึกค่อยๆ ปรากฏในใจ แต่นางยังรู้สึกเหลือเชื่อ ไม่อยากเชื่อ

“เจ้าบาดเจ็บอย่าเพิ่งพูด” เฟิงหรูชิงมุ่นคิ้ว แววตาสงสาร นางสั่งให้ฝูเฉินส่งผลไม้สีแดงเลือดออกมาจากมิติเวลา ส่งให้กับถังจือ “กินมันซะ”

ปัง!

เสียงอันคุ้นเคยเปรียบเสมือนสายฟ้าฟาดส่งเสียงดังในสมองถังจือ

ห้วงความคิดของนางขาวโพลน มองสาวน้อยตรงหน้าอย่างตะลึงงัน

หากแค่ใบหน้า นางไม่มีทางจำเฟิงหรูชิงได้ในชั่วขณะ แต่เสียงของอีกฝ่ายฝังแน่นอยู่ในสมองนางมานานแล้ว ไม่มีวันลืมได้เด็ดขาด

ดังนั้นเสี้ยวนาทีที่เฟิงหรูชิงเอ่ยปาก นางก็คาดเดาได้ ได้หลักฐานพิสูจน์แล้ว

“องค์หญิง!”

องค์หญิง!

สาวน้อยที่ชวนให้คนแววตาวาวโรจน์ตรงหน้าคือนายของพวกนางเฟิงหรูชิง!

คนทั้งหมดของทัพเลือดเหล็กไม่อยากเชื่อสายตา ไม่พบกันสั้นๆ แค่สองเดือน ไฉนองค์หญิงถึงผ่ายผอมเพียงนี้แล้ว

ไม่สิ นางยังอวบกว่าคนทั่วไปอยู่บ้าง แต่เทียบกับนางในตอนแรก นับว่าผอมลงไปมากจริงๆ ถึงขั้นชวนให้คนตื่นตะลึง!

ถังจือในยามนี้ยังอยู่ในความตกใจ นางอื้ออึ้งไม่ได้สติอยู่นาน

เฟิงหรูชิงไม่อยากให้เสียงาน นางยื่นผลไม้สีแดงไปถึงริมฝีปากถังจือ

ผลไม้นั้นเล็กมาก มีขนาดเท่าเม็ดองุ่นเท่านั้นเอง ถูกนางดันเข้าปากถังจืออย่างง่ายดาย

ถังจือตระหนักได้กัดคำหนึ่ง น้ำผลไม้รสหวานไหลทะลักในปากนำพากลิ่นอายความวิเศษหนาแน่น ทำให้บาดแผลบริเวณอกของนางฟื้นฟูขึ้นไม่น้อย

นี่คือ...ยาวิเศษหรือ

มีแต่ยาวิเศษเท่านั้นที่สร้างผลลัพธ์ที่ดีเลิศเช่นนี้ได้

แววตาไม่ใส่สิ่งใดของถังซานในตอนแรก เปลี่ยนไปเป็นตกตะลึงเมื่อเห็นเฟิงหรูชิงควักผลไม้ออกมา สูดลมหายใจด้วยความตื่นเต้น “นี่...คือผลไป๋เฉากั่วระดับสามหรือ”