เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 244
ตอนที่ 244 ให้เขาหุบปาก (3)
“อย่างไรเสีย นางก็เป็นคนของข้า เช่นนั้นข้าก็ย่อมเชื่อนาง!”
เวลานางเชื่อใครคนหนึ่งก็จะเชื่อจนหมดใจ หากคนนั้นทรยศนางจริง วิธีการของนางก็ไม่มีคนสามารถลิ้มรส
ทว่า นางเชื่อถังจือ!
ถังจืออยากทรยศนางจริง ในตอนที่เจ้าของร่างกระทำการน่าชังจนสามารถทำให้นางหนีจากไปได้นางก็ไม่ไป และไม่ยอมสยบต่อหรงกุ้ยเฟย! รอเพียงนางตื่น
นางตื่นแล้วและจะไม่มีทางทำร้ายจิตใจพวกนางอีก!
ถังจือมองเฟิงหรูชิงก็รู้แจ้งในทันที
นางเชื่อนาง!
องค์หญิง...ยินยอมที่จะเชื่อนาง!
น้ำตาถังจือคลออยู่ที่ดวงตา พลันนางก็คิดถึงช่วงเวลาปีนั้นขึ้นมา นางต้องช้ำใจเพราะคนตระกูลถัง ตอนนี้มาคิดดูแล้วมันน่าหัวเราะสิ้นดี
คนที่อาศัยเพียงคำพูดคนอื่นคำสองคำก็ไม่เชื่อใจนาง จำเป็นจะต้องรำคาญใจมานานหลายปีเช่นนี้หรือ?
ตอนนี้รู้เข้าใจแล้ว ในหัวมันกระจ่างแจ้งผิดปกติ แววตาที่มองไปทางถังซานแฝงด้วยความมั่นคง
“ข้าเคยพูดแล้ว ข้าถังจือทรยศตระกูลถังจริง ไม่ใช่เมื่อยี่สิบปีก่อนแต่คือวันนี้!”
ตระกูลถังคือความเจ็บปวดที่นางไม่อาจวางลงได้ ในวันนี้นางได้สติแล้ว! จะไม่เสียใจเพราะคนพวกนั้นอีก!
“หึ” ถังซานหัวเราะเสียงเย็น “แม่นาง ไม่ว่าเมื่อก่อนถังจือจะถูกขับไล่ออกจากตระกูลถังหรือไม่ แต่ในตัวนางก็มีเลือดตระกูลถังไหลเวียนอยู่ เจ้าอยากให้นางติดตามเจ้าโดยสมบูรณ์ก็เอายาวิเศษระดับสามเหล่านั้นของเจ้ามาแลก เงื่อนไขของข้าไม่มาก ไป๋เฉากั่ว[footnoteRef:1]หนึ่งร้อยผลก็พอ” [1: ไป๋เฉากั่ว คือ ผลไม้วิเศษใช้เป็นยาวิเศษระดับสาม]
ถังจือตกตะลึง ตวาดเสียงดังด้วยความโมโห “ถังซาน เจ้าจะปล้นกันหรือ?”
ด้วยความสามารถของตระกูลถังแล้ว ทุกปีจะได้รับยาวิเศษระดับสามทุกชนิดรวมกันแล้วมากที่สุดก็สี่สิบห้าสิบอัน ยาวิเศษระดับสี่ขึ้นไปก็ยิ่งน้อยนิด ตอนนี้เจ้านี่กลับแค่อ้าปากก็ได้ไป๋เฉากั่วหนึ่งร้อยผล?
แววตาถังซานเหยียดหยามทุกสิ่ง “วันนี้หากพวกเจ้าสามารถเอาไป๋เฉากั่วหนึ่งร้อยผลมาได้ข้าก็จะปล่อยพวกเข้า หลังจากนี้ทุกเดือนต้องส่งยาวิเศษหนึ่งร้อยอันมาให้ข้า หากหามาไม่ได้ก็อย่าโทษว่าข้าโหดเหี้ยมแล้วกัน!”
แม่นางคนนี้เอาไป๋เฉากั่วออกมามากมายเช่นนี้โดยไม่เสียดายสักนิด ในมือนางจะต้องมีทางลัดแน่ ไว้ชีวิตนางบางทีอาจจะมีประโยชน์
ส่วนหนุ่มที่หน้ามีแผลเป็นนั่น...
ต่อให้อันตรายเพียงใด จะกล้าสู้กับตระกูลถังหรือ?
เพราะถังอิ่นเป็นคู่หมั้นของคุณชายหนานเสียนในตระกูลถังไม่ใช่เรื่องลับอะไร ในโลกสันโดษใครกล้าไม่ไว้หน้าตระกูลถัง นั่นหมายถึงไม่ไว้หน้าคนที่นั่นด้วย
เขาย่อมมั่นใจ
ฮวา!
อยู่ๆ ก็มีลมพายุพัดมาจากด้านหลัง
ถังซานตกตะลึง ในตอนที่หันกลับไปก็เห็นเด็กหนุ่มสำอางมาอยู่ตรงหน้าเสียแล้ว
แววตาเขาเยือกเย็นไร้ความรู้สึกใด
ถังซานไม่เข้าใจ ตรงหน้าเขามีเด็กหนุ่มเพียงคนเดียวแท้ๆ แต่กลับทำให้เขารู้สึกหนาวเหน็บไปทั่วทั้งร่าง ไร้อุณหภูมิ
เขาไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มาก่อน
ความแข็งแกร่งของเด็กหนุ่มผู้นี้กับเขาดูแล้วคงจะพอๆ กัน ไม่ใช่หลิงอู่ระดับสูงแต่เหตุใด...จึงได้น่ากลัวเช่นนี้?
เป็นครั้งแรกที่เฟิงหรูชิงได้เห็นฉินเฉินสู้รบ ความแข็งแกร่งของเขาทำให้นางตกใจไม่น้อย
หากจำไม่ผิดฝูเฉินเคยบอกนางว่า ฉินเฉินไม่สามารถฝึกตบะมาหลายปีแล้ว มีเพียงต้องอยู่ข้างกายนางเท่านั้นเขาจึงจะสามารถฝึกตบะต่อได้และสถานการณ์เช่นเขายากนักที่จะแก้ไข
แต่ฉินเฉินตอนนี้อายุเพียงสิบหกปีเท่านั้น
หลายปีก่อนก็สามารถก้าวถึงหลิงอู่ระดับสูงได้ พรสวรรค์เช่นนี้คนธรรมดาไม่สามารถเทียบได้เลย
อย่างไรเสียมนุษย์ไม่ได้เกิดมาแล้วจะสามารถฝึกตบะได้เลย จะต้องรอจนถึงอายุที่เหมาะสมจึงจะสามารถลองดึงพลังเข้าสู่ร่างกาย