เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 241

ตอนที่ 241 อ่อนแอน่าสงสารทั้งน้อยเนื้อต่ำใจ (3)

คนกลุ่มนี้ต้องตกตายทั้งหมด!

ฆ่าคนของเขา เท่ากับตบหน้าเขา ถังซานไม่มีทางทนได้!

เดิมทีหมาป่าสีขาวกำลังได้ใจ พลันเห็นถังซานพุ่งเข้ามาด้วยโทสะ หัวใจมันสั่นไหว

จบกัน เจ้านี่โมโหแล้วจริงๆ !

อันที่จริงมันกลัวตายมาก...

ด้วยเหตุนี้ หมาป่าสีขาวดีดตัวขึ้นมาด้วยท่าปลาหลีฮื้อ[footnoteRef:1]กระโดดพ้นน้ำขึ้นมาอยู่ในท่าเตรียมพร้อม มันไม่มองชายวัยกลางคนด้านหลังสักแวบ [1: ปลาหลีฮื้อ คือ ปลาที่มีถิ่นกำเนิดในแม่น้ำแยงซี เคยเรียกว่าปลาไน ปลาตะเพียน หรือปลาคาร์ป]

“โบร๋ว โบร๋ว โบร๋ว”

เจ้าแน่จริงก็ตามข้ามาเถอะ เจ้าสารเลว!

“เจ้าหมาป่าหน้าตาย แน่จริงก็อย่าหนี!” ถังซานคำราม

แต่คนของเขาใกล้ถูกถังจือสังหารเรียบเข้าไปทุกที เขาจนปัญญาไล่ตามหมาป่าสีขาวไปอีก ได้แต่นึกเสียใจ หลังจากฆ่าถังจือแล้วก็เตรียมจะไปคิดบัญชีกับหมาป่าสีขาว

เจ้าหมาป่าสีขาวเพิ่งทะลุระดับสี่ ไม่รู้ว่าทำไมความเร็วถึงไวปานนี้ หากเขาไล่ตามทัน ก็ต้องใช้เวลาหลายนาที

เวลาหลายนาทีก็มากพอที่จะเข่นฆ่าคนของถังจือทั้งหมดได้แล้ว

ถังซานพุ่งเข้าจู่โจมถังจือ

ใครจะรู้ว่าถังจือก็ก้าวเท้าหนีเช่นกัน

นางหนีแล้ว ทิ้งคนของทัพเลือดเหล็กโดยไม่ใส่ใจ

คนที่หนีได้ก็มีแค่ถังจือเท่านั้น คนของทัพเลือดเหล็กคนอื่นๆ ไม่มีกำลังฝ่าวงล้อมไปได้

ดังนั้น...

ถังซานไล่ตามถังจือไปโดยไม่คิดเลยด้วยซ้ำ

แต่ขณะที่เขาไล่ตามถังจือไปนั้น ด้านหลังเกิดเสียงร้องโหยหวน

ถังซานรีบร้อนหันกลับไป พลันเห็นหมาป่าสีขาวยืนสง่างามเลียเลือดที่เปรอะร่าง ยืนอยู่หน้าศพคนตระกูลถัง ใช้สายตาดูแคลนมองมัน

สายตาแบบนั้นคล้ายกับกำลังมองคนโง่

หมาป่าสีขาวในยามนี้เป็นสัตว์วิเศษระดับสี่ หากเป็นเมื่อก่อน มันกับถังจือไม่อาจใช้วิธีนี้ปั่นหัวถังซานได้

คนใต้บัญชาของถังซานก็มีผู้ฝึกตบะระดับเจินอู่ มีแต่ทะลวงถึงระดับสี่เท่านั้น มันถึงเข่นฆ่าคนพวกนี้ได้อย่างไม่กินแรง

ในขณะที่ถังซานตะลึงงัน ถังจือก็วิ่งออกมาห่างไปไม่กี่จ้าง[footnoteRef:2]เท่านั้น [2: 1 จ้าง เท่ากับ 3.33 เมตร]

เพลิงโทสะของเขาคุกรุ่นขึ้น คำรามด้วยความเดือดดาล ไม่สนใจสิ่งใดวิ่งเข้าใส่หมาป่าสีขาว

ส่วนเจ้าหมาป่าสีขาว หลังจากกัดคนของตระกูลถังตายไปหลายคนก็วิ่งหนีไปเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว

ครั้งนี้ถังซานไม่หยุด จนกระทั่งไล่ตะบึงตามถึงเบื้องหลังหมาป่า

เทียบกับถังจือแล้ว เขาในเวลานี้อยากสังหาร เจ้าหมาป่าที่กล้ามองดูถูกเขามากกว่า!

“กรรซ์ กรรซ์ กรรซ์!”

หมาป่าสีขาวหันกลับไปมอง พลันตกใจเสียขวัญกระเจิดกระเจิง

เจ้าคนนี้บ้าไปแล้วหรืออย่างไร เขาไม่เห็นหรือว่าถังจือกลับไปแล้ว ไม่เห็นว่าถังจือกำลังฆ่าคนของตระกูลถังหรือ

นี่ต่างกับที่มันคิดคำนวณเอาไว้

ไอ้หยา มารดามันเถอะ หมาป่าอย่างข้าตกใจแทบแย่แล้ว ใครก็ได้ช่วยด้วย!

ไม่รู้เพราะสวรรค์ได้ยินเสียงร้องขอของเจ้าหมาป่าหรือไม่ ทั้งไม่รู้ว่าเจ้าหมาป่าแสร้งเป็นสุนัขมากเกินไปหรือไม่ กระทั่งสวรรค์ยังสงสารมัน

ในขณะที่เจ้าหมาป่าสีขาวถูกไล่ตะบึง ถังซานฟาดฝ่ามือใส่มัน พลังงานสายหนึ่งพุ่งเข้ามาจากทิศทางไม่ไกลออกไปอย่างกะทันหัน เสียงตู้มดังสนั่น กระแทกถูกถังซาน พละกำลังเข้มแข็งก่อกระแสลมคลั่งขึ้นมารอบกาย

ขณะที่ขุมพลังของถังซานประชิดบีบคั้นเข้ามา ในที่สุดท้ายหมาป่าก็ได้รับความช่วยเหลือ สายตามันเห็นชายหนุ่มชุดสีครามที่อยู่กลางกระแสลมอ่อน

บนในหน้าชายหนุ่มนั้นมีบาดแผลดึงดูดสายตา

แต่ร่างที่ยืนอยู่ข้างชายหนุ่มนั่นก็คือเงาร่างที่เจ้าหมาป่าสีขาวเฝ้าคะนึงหาทุกคืนวัน...

มันร้องเรียก ร่างหมาป่าสีขาวพุ่งทะยานเข้าหาเฟิงหรูชิง

ยากนักที่เฟิงหรูชิงจะไม่เตะเจ้าหมาป่าออก กลับรับมันเข้าสู่อ้อมกอด

ผลลัพธ์กลับร้ายแรงเสียยิ่งกว่าเดิม

เฟิงหรูชิงลืมไปแล้วว่าตัวนางลดไขมันไปจำนวนมาก ยากจะใช้ร่างกายอวบใหญ่ของตัวเองรับเจ้าหมาป่าสีขาวได้ดังเดิมอีก จึงถูกมันกระแทกถอยหลังไปสองสามก้าว ล้มก้นกระแทกพื้น กระดูกถูกกระแทกจนเคลื่อน

เจ้าหมาป่าสีขาวดันไม่รู้ความ เลียหน้าเฟิงหรูชิงอีก น้ำตาไหลเอ่อล้น

ดูอ่อนแอน่าสงสารทั้งน้อยเนื้อต่ำใจ