เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 219

ตอนที่ 219 ถานซวงซวงริษยา (2)

หากกั๋วซือนึกว่านางยังชอบหลิ่วอวี้เฉินเหมือนเดิม ไม่ยอมแต่งงานกับนาง อย่างนั้นใครจะชดใช้คนงามแห่งยุคเฉกเช่นเดียวกับกั๋วซือให้กับนางกันเล่า

เสียเปรียบเกินไปแล้ว!

“ชิงหลิง หลิวลี่ ในร้านหอแห่งแรกนี้พวกเจ้าสั่งอาหารได้ตามสบาย ข้าเลี้ยงเอง” เฟิงหรูชิงคร้านจะสนใจสองคนที่คุกเข่าอยู่ โบกมือคราหนึ่ง เอ่ยวาจาโอ่อ่า

อย่างไรเสียอาหารบำรุงก็เป็นของนาง ร้านหอแห่งแรกแบ่งส่วนแบ่งให้นางครึ่งหนึ่ง นางแค่สั่งอาหารเท่านั้น สุดท้ายครึ่งหนึ่งก็เข้ากระเป๋านางอยู่ดี

สำหรับความใจกว้างของเฟิงหรูชิง หลิวลี่ก็ไม่ขัดข้อง

ในระยะเวลาสองเดือนนี้ นางติดต่อกับหอแห่งแรกอยู่ตลอด ตำรับอาหารบำรุงสุขภาพที่องค์หญิงส่งมอบให้นั้นล้วนเป็นนางนำมาให้ ถึงได้รู้ว่าความสัมพันธ์ขององค์หญิงและหอแห่งแรกหาได้ตื้นเขิน

“ขอบพระทัยองค์หญิงที่ประทานอาหารบำรุงสุขภาพให้เพคะ” หลิวลี่เอ่ยอย่างมีมารยาท

ถานซวงซวงมองตาม ได้ยินน้ำเสียงของเฟิงหรูชิงองอาจผ่าเผย พลันยิ้มเย็นชา

อาหารบำรุงสุขภาพของหอแห่งแรกราคาแพงอย่างถึงที่สุด เฟิงหรูชิงมีเงินมากมายขนาดไหนก็ไม่มีทางรับได้

ที่นางกล้าเอ่ยเช่นนี้ ก็เพราะไม่รู้ราคาค่าอาหารบำรุงสุขภาพ

ยิ่งไปกว่านั้น...

นางไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ ร้านหอแห่งแรกยังรังเกียจนางถึงขั้นนี้ สตรีที่ชั่วร้ายอย่างเฟิงหรูชิง ไร้คุณธรรมไม่สนใจอำนาจของร้านหอแห่งแรก เกรงว่าจะถูกอีกฝ่ายไล่ออกไปทันทีแน่

ครั้นเห็นเฟิงหรูชิงเดินเข้าหาเสี่ยวเอ้อร์ ถานซวงซวงคิดถึงชะตากรรมที่ตนประสบเมื่อครู่ แววตาเผยแววอำมหิตเย็นชาออกมา

“พวกเจ้ามีห้องรับรองหรือไม่” เฟิงหรูชิงเดินไปเบื้องหน้าเสี่ยวเอ้อร์

เสี่ยวเอ้อร์ขมวดคิ้ว เมื่อครู่เพิ่งบอกว่าห้องรับรองจำเป็นต้องจอง จากนั้น...เขาเบือนสายตาไปเห็นป้ายหยกที่เอวเฟิงหรูชิงอย่างไม่ตั้งใจ พลันถลึงตาเบิกกว้าง

ป้ายหยกนั่น...ป้ายหยกนั่นของคุณชายมิใช่หรือไร ฉะ...ไฉนไปอยู่กับองค์หญิงเสียได้

นั่นก็หมายความว่า...องค์หญิงคือสตรีที่คุณชายรักและปกป้องหรือ

เสี่ยวเอ้อร์ตัวสั่นเทิ้ม รู้สึกโชคดีเหลือประมาณ ดีที่เมื่อครู่เขายังไม่ทันพูดอะไรออกไป ไม่อย่างนั้นอย่าคิดว่าจะได้อยู่ในหอแห่งแรกอีกต่อไปเลย

“คือว่า ห้องรับรองถูกจองจนหมดแล้ว หากองค์หญิงต้องการ อีกประเดี๋ยวข้าจะไปดูสักหน่อย หาห้องให้องค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ”

“อ้อ” เฟิงหรูชิงพยักหน้าเบาๆ “ราคาอาหารบำรุงสุขภาพของหอแห่งแรกนี้ตั้งไว้ที่เท่าไหร่”

นางเพิ่งออกจากการเก็บตัว หลิวลี่ยังไม่ทันเล่าเรื่องอะไรให้นางฟัง

แต่หอแห่งแรกแขกเหรื่อล้นหลาม คิดว่าอาหารบำรุงสุขภาพคงเป็นที่นิยมมาก

“ราคาไม่แพง ก็แค่หนึ่งเหวินเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ” เสี่ยวเอ้อร์ยิ้มประจบ

น่าขันนัก องค์หญิงแห่งแคว้นหลิวอวิ๋นนี้ถึงชื่อเสียงจะไม่ดีนัก แต่เป็นสตรีที่คุณชายรัก เขาจะกล้าเก็บเงินอีกฝ่ายหรือ

เฟิงหรูชิงอึ้งไป นางหันกลับไปมองเสี่ยวเอ้อร์อย่างไม่เข้าใจ

เสี่ยวเอ้อร์กลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ชี้นิ้วออกมา “มิเช่นนั้น ไม่ว่าองค์หญิงสั่งอาหารบำรุงสุขภาพอะไร ล้วนมีราคาหนึ่งเหวินได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”

“...” เฟิงหรูชิงหน้าบึ้ง

นางมอบอาหารบำรุงสุขภาพให้เจ้าจิ่วหมิงนั่น เขากลับนำไปขายหนึ่งเหวิน แล้วนางจะหาเงินได้อย่างไร

เสี่ยวเอ้อร์เห็นเฟิงหรูชิงนิ่งเงียบไม่พูดจา ดวงตาดำขลับแฝงแววขบคิด เขาตกใจจนเกือบร้องไห้ออกมาแล้ว

“ไม่ต้องจ่าย องค์หญิงกินอาหารไม่ต้องจ่ายเงิน ขอให้องค์หญิงโปรดละเว้นผู้น้อยด้วย ผู้น้อยจะกล้ารับเงินจากองค์หญิงได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ”

หวังว่าองค์หญิงจะไม่ไปฟ้องคุณชาย ไม่อย่างนั้นชีวิตน้อยๆ นี่คงจบสิ้นแล้ว...

“ไม่คิดเงินหรือ” เฟิงหรูชิงมอง ถามด้วยเสียงเข้มว่า “ร้านหอแห่งแรกของพวกเจ้านี่คิดหาเงินหรือว่าเปิดโรงทานกัน”