เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 220
ตอนที่ 220 หญิงที่ตามเย้ากั๋วซือ (1)
ตอนแรกเสี่ยวเอ้อร์งุนงง ไม่เข้าใจว่าเฟิงหรูชิงโมโหอะไร แต่เมื่อได้ฟังคำพูดต่อมาของนาง ค่อยตระหนักได้ รีบคลี่ยิ้มอย่างเอาใจ
“องค์หญิงเป็นแขกสำคัญของหอแห่งแรกเราย่อมเป็นข้อยกเว้น มีแต่องค์หญิงเท่านั้นที่ได้รับการดูแลเยี่ยงนี้คนอื่นๆ นั้นไม่มีทางเด็ดขาด”
สีหน้าเฟิงหรูชิงค่อยดีขึ้นมา “อืม ข้าเฟิงหรูชิงหาใช่คนที่จ่ายเงินไม่ได้ อะไรที่ควรรับก็รับ ไม่ต้องผิดกฎเพราะข้า”
อย่างไรเสีย รับเงินไว้ ครึ่งหนึ่งก็เข้ากระเป๋านางอยู่ดี
อ้อ จริงสิ จิ่วหมิงรับปากแล้ว ต่อไปไม่ว่าจะเป็นการค้าของหอแห่งแรกหรือว่าโรงค้าสัตว์วิเศษล้วนแบ่งเงินให้นางครึ่งหนึ่ง! คิดไปคิดมานางไม่เสียเปรียบสักหน่อย
เสี่ยวเอ้อร์ยักหน้าค้อมเอว “องค์หญิงใจกว้างเช่นนี้ ผู้น้อยก็ไม่เกรงใจแล้ว ไม่เหมือนบางคน เมื่อครู่คิดจะกินดื่มเปล่าๆ ไม่จ่ายเงิน ความสามารถเช่นนี้ยังล่อลวงสตรี ไร้ยางอายนัก”
หลิ่วอวี้เฉินที่กินดื่มเปล่าไม่จ่ายเงิน “...”
“ชิงหลิง หลิวลี่ พวกเราไป” เฟิงหรูชิงไม่มองหลิ่วอวี้เฉินและถานซวงซวงอีก
สองคนนั้นไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับนางอีกแล้ว กระมั่งไม่มีทางดึงดูดความสนใจนางได้
หลิ่วอวี้เฉินมองทิศทางที่เฟิงหรูชิงอย่างตะลึง หัวใจเขาเกิดความสับสน บางทีนับตั้งแต่วันแรกที่ได้รู้จักเฟิงหรูชิง เขาไม่เคยคิดฝันเลยว่านางจะเปลี่ยนไปเพียบพร้อมเช่นนี้
สีหน้าถานซวงซวงตึงเครียด นางกำหมัดแน่น กระทั่งหายใจยังรู้สึกเจ็บปวด นางคิดมาตลอดว่าฐานะของหอแห่งแรกไม่ธรรมดา มิกริ่งเกรงต่ออำนาจ ไม่คิดเลยว่าหอแห่งแรกนี้...ก็ไม่เท่าไรนัก เพราะเฟิงหรูชิงเป็นองค์หญิง ถึงได้ปฏิบัติต่อนางต่างออกไป
หากว่า...หากว่านางเป็นลูกสาวของเฟิงเทียนอวี้เช่นกัน...หอแห่งแรกนี้จะกล้าปฏิบัติต่อนางเช่นนี้หรือทุกอย่างเป็นเพราะชาติกำเนิด ไม่ยุติธรรม สุดท้ายนางก็ยังถูกกดเอาไว้!
...
“ผู้หญิงที่จวงหลวนเคยพูดถึงก็คือองค์หญิงแคว้นหลิวอวิ๋น ชื่อว่าเฟิงหรูชิงอะไรนั่น”
บนถนนสายหนึ่งในแคว้นหลิวอวิ๋น
เสี่ยวหลัวลี่ผมเผ้ายุ่งเหยิงรูปร่างเล็กกำลังสาดส่องสายตาไปทั่ว นางเม้มปากแน่น ดวงตากลมโตราวกับอัญมณีแฝงไปด้วยโทสะไม่สงบ
“เหอะ ข้าอยากจะรู้นักเชียว ผู้หญิงที่กล้ามาล่อลวงท่านหนานเสียน”
ครั้งก่อนจวงหลวนกลับมาบอกนางว่า ท่านหนานเสียนถูกนางจิ้งจอกแคว้นหลิวอวิ๋นล่อลวง นางอยากรู้เสียเหลือเกินว่า นางจิ้งจอกตัวนั้นหน้าตาเป็นอย่างใด! นางมีส่วนไหนที่เทียบนางจิ้งจอกนั่นไม่ได้ ทำไมพี่หนานเสียนถึงถูกนางจิ้งจอกดึงดูดได้!
ด้านหลังเสี่ยวหลัวลี่เป็นสาวใช้ที่ทึ่มบื้อนางหนึ่ง อยู่ในสภาพผมเผ้ากระเซอะกระเซิงเปรียบเหมือนเป็นขอทานเช่นเดียวกัน
“แต่ว่าคุณหนู ท่านอยากมาหาคุณชายหนานเสียนกับนางจิ้งจอก แล้วทำไมพวกเราต้องแต่งตัวเช่นนี้ด้วย เสื้อผ้าน่าเกลียดเหลือเกิน”
เสี่ยวหลัวลี่มองด้วยความโมโห “เจ้าโง่หรือเปล่า พวกเขาไม่ให้ข้าออกจากบ้าน หากข้าไม่ปลอมตัว ถูกจับกลับไปจะทำอย่างไร”
สาวใช้ “...”
คุณหนูพูดมีเหตุผล นางหมดคำจะเถียง
“เชียนหนิง” เสี่ยวหลัวลี่แววตาวาวโรจน์ “เจ้าว่าถ้าข้าหานางจิ้งจอกนั่นพบ ก็จะได้เจอท่านหนานเสียนหรือเปล่า”
เชียนหนิงรู้สึกว่าคุณหนูของนางมีเหตุผล “ก็อาจจะใช่ คุณชายหนานเสียนไม่ยอมพบคุณหนู อีกอย่างคุณหนูก็ไม่รู้ว่าคุณชายหนานเสียนหน้าตาเป็นอย่างไร คิดจะหาเขาก็ต้องผ่านนางจิ้งจอกนี่”