เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 222
ตอนที่ 222 หญิงที่เย้ากั๋วซือ (3)
เชียนหนิงพยักหน้าตามสัตย์ “คุณหนู ข้าได้ยินว่าในโลกปุถุชนนี้ กระทั่งยาวิเศษระดับสามยังหาได้น้อยมาก ท่านเอายาวิเศษออกมาให้นางสักเม็ดหนึ่ง นางก็ต้องอับอายแล้ว! จริงสิ ถึงเวลานั้นท่านอย่าเอาแต่พูดว่าโลกปุถุชนๆ ไม่อาจให้คนอื่นรู้ฐานะของพวกเราได้นะเจ้าคะ”
เฟิงหรูชิงในโลกปุถุชน “...”
ขอโทษด้วยนะ แต่นางรู้เรื่องหมดแล้ว
อีกอย่างคนที่เอาแต่พูดว่าโลกปุถุชนๆ คือ เจ้าไม่ใช่หรืออย่างไร
“ทำไมเจ้ายังอยู่ที่นี่อีก” เชียนหนิงหันกลับมองเฟิงหรูชิงที่ยืนอยู่หน้าจวนองค์หญิง มุ่นคิ้วสั่งว่า “เจ้าไปได้แล้ว”
เฟิงหรูชิงไม่สนใจพวกบ้าทั้งสองคน มองชิงหลิง “เปิดประตูเถอะ”
“เจ้าค่ะ”
ชิงหลิงมองสองสาวสติฟั่นเฟืองด้วยสายตาแปลกประหลาด แล้วหมุนตัวไปหยิบกุญแจออกมา
จากนั้น....ประตูใหญ่ของจวนองค์หญิงเปิดออก!
เปิดแล้วเหรอ
เสี่ยวหลัวลี่ตะลึง ไม่ช้านางพลันได้สติ หันมองเฟิงหรูชิง “เจ้าเป็นคนของจวนองค์หญิงหรือ”
“อือ” เฟิงหรูชิงยกยิ้มมุมปากยิ้มคล้ายไม่ได้ยิ้ม “ข้าก็คือเฟิงหรูชิง”
เสี่ยวหลัวลี่ “...”
เชียนหนิง “...”
พวกนางเพิ่งทำอะไรลงไป
พวกนางคุยเรื่องข่มขู่เฟิงหรูชิงต่อหน้าอีกฝ่าย หรือว่า...ซ้ำยังจะยกยอความรวยอีก
แววตาของเสี่ยวหลัวลี่เลื่อนลอย คำพูดของเฟิงหรูชิงก็เหมือนหมัด อัดเข้าในใจนางอย่างจัง ทำนางอับอายเสียจนแทบหาหลุมมุดลงไป
สวรรค์ นางกับเชียนหนิงพูดอะไรออกไปกันแน่ คำพูดนินทาพูดลับหลังก็แล้วไปเถอะ ดันถูกเจ้าตัวรู้เข้า นี่มันทำให้นางเสียหน้ายิ่งนัก!
นางหน้าแดงด้วยความอาย เคราะห์ดีที่มีฝุ่นดินเปรอะหน้า จึงไม่ถูกจับได้
เพื่อปิดบังความลนลาน เสี่ยวหลัวลี่ถลึงตามองเฟิงหรูชิงด้วยโทสะ “เจ้าคือเฟิงหรูชิง ทำไมถึงไม่รีบบอก”
เฟิงหรูชิงโบกมืออย่างผู้บริสุทธิ์ “เจ้าถามว่าจวนองค์หญิงไปทางไหนเท่านั้น ไม่ได้ถามสักหน่อยว่าข้าคือใคร”
“เจ้า...” เสี่ยวหลัวลี่คิดระเบิดอารมณ์
แต่คิดๆ ดูเรื่องก็เหมือนจะเป็นอย่างนี้จริงๆ ดังนั้น นางกลืนโทสะลงไป ร้องเหอะคำหนึ่ง ใช้สายตาสำรวจมองเฟิงหรูชิง
พลังความสามารถ ระดับเจินอู่หรืออ่อนแอเกินไปแล้ว!
ใบหน้า...งดงามชวนหวั่นไหว ทั้งไม่ฉูดฉาดจนเกินไป กลับกันให้ความรู้สึกสูงส่ง ถือว่าพอผ่านด่านชั่วคราว
เพ้ยเพ้ยเพ้ย! ผ่านด่านอะไรกัน นางมาคิดบัญชีกับศัตรูหัวใจ ไม่ใช่มาสังเกตการณ์สักหน่อย !
รูปร่าง...
อวบไปหน่อย แต่ก็ไม่ได้อ้วนมากหรือท่านหนานเสียนชอบหุ่นสมบูรณ์แบบนี้
หน้าอก...
เสี่ยวหลัวลี่มองหน้าอกอิ่มเอิบของเฟิงหรูชิง จากนั้นมองดูรูปร่างเสมือนหัวไชเท้าแห้งของตัวเอง สีหน้าพลันแดงออกมาด้วยความโมโห รีบเอามือปิดหน้าอกไว้
นางก็แค่...ก็แค่ยังไม่เติบโตเต็มที่ นางแค่โตช้าไปหน่อย ยังมีเวลาเติบใหญ่อีก ภายหน้าต้องโตกว่าอีกฝ่ายแน่!
เฟิงหรูชิงมองเสี่ยวหลัวลี่ที่กุมหน้ามิดชิดด้วยความงุนงง อีกฝ่ายใช้แววตาแฝงโทสะมองนาง
สายตาแบบนี้ ทำเหมือนนาง...เป็นพวกลามกก็ไม่ปาน
“องค์หญิง” ชิงหลิงจับสังเกตได้ กอปรพฤติกรรมล่วงเกินที่เฟิงหรูชิงเคยทำกับพวกนาง ชิงหลิงเอ่ยด้วยเสียงอ่อน “ท่านคงไม่...ล่วงเกินเด็กน้อยผู้นี้ จนนางบุกมาคิดบัญชีถึงบ้านหรอกนะเจ้าคะ”
เฟิงหรูชิงหน้าเขียวคล้ำ ต่อให้นางชอบคนงดงามขนาดไหน อืม ก็ไม่ลงมือกับเด็กน้อยหรอกนะ
นี่ใส่ร้ายกันชัดๆ !
เสี่ยวหลัวลี่ได้ยินคำพูดของชิงหลิง รู้สึกไม่ถูกต้อง ขณะที่กำลังจะโต้ตอบกลับไป ก็ได้ยินประโยคสุดท้าย ดวงตาคู่โตพลันแดงก่ำสุมเพลิงโทสะวาวโรจน์ออกมา