เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 223
ตอนที่ 223 หญิงที่ตามเย้ากั๋วซือ (4)
“เจ้าว่าใครเป็นเด็กน้อย ข้าอายุสิบห้าแล้ว สิบห้าแล้วนะ! ข้าก็แค่โตช้า ตัวเล็กไปหน่อย ข้าไม่ใช่เด็ก!”
เฟิงหรูชิงสตรีผู้นี้ช่างชั่วร้ายนัก ใส่ร้ายนางเป็นเด็กน้อย พูดแบบนี้...นางจะได้ครอบครองพี่หนานเสียน
อย่างถูกทํานองคลองธรรมแล้วกระมัง!
เหอะ นางไม่ยอมให้เฟิงหรูชิงสมหวังแน่!
“องค์หญิง ท่านคงไม่ได้ไปล่วงเกินผู้อื่นจริงๆ หรอกนะเพคะ” ชิงหลิงจะร้องไห้แล้ว
ที่แท้องค์หญิงไม่ได้ชอบนางหรือหลิวลี่เท่านั้น ถึงกับ...ถึงกับมีหญิงอื่นอยู่ข้างนอก!
อีกทั้งผู้อื่นมาหาให้องค์หญิงรับผิดชอบถึงบ้าน
“เจ้าหุบปาก!”
เฟิงหรูชิงตวาด ทำเอาเสียงร้องไห้ของชิงหลิงหยุดลง
“ว่ามาเถอะ มาหาข้ามีเรื่องอะไร” นางหรี่ดวงตาลง ยิ้มร่าประเมินเสี่ยวหลัวลี่ผู้นี้ “หากเจ้าหน้าตางดงาม ข้าอาจจะรับเจ้าไว้”
เสี่ยวหลัวลี่เบิกตากว้าง ผู้หญิงคนนี้หมายความว่าอย่างไร จะรับนางไว้คืออะไรกัน
ในฉับพลัน เสี่ยวหลัวลี่กลอกตาไปมาหลายรอบ เชิดหน้าอย่างภาคภูมิ “ข้าตัดสินใจพักอยู่ที่จวนองค์หญิงของเจ้า!”
ตอนเดินทางมา นางได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับสตรีนางนี้มามาก
อ้วนอัปลักษณ์ กระทำแต่ความชั่วร้าย รังแกสตรีข่มเหงบุรุษ ถูกสามีหย่า...
ตอนนี้ดูไปแล้ว เฟิงหรูชิงอวบไปหน่อย แต่ไม่ถึงขั้นอ้วน ข้อนี้สามารถปล่อยผ่านไปได้
แต่เรื่องอื่นๆ ก็พิสูจน์ได้แล้วว่า ผู้หญิงคนนี้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ว
แต่พี่หนานเสียนดันชอบนาง เพราะอะไร
นางจะต้องอยู่ที่นี่จนกระทั่งรู้ว่านางมัดใจพี่หนานเสียนได้อย่างไรถึงจะยอมหยุด!
“เจ้ามาหาข้าทำไม หลิวลี่ โยนพวกนางออกไป” เฟิงหรูชิงไม่หันหน้ากลับมา ทิ้งคำพูดก่อนเดินกลับจวนองค์หญิง
เสี่ยวหลัวลี่ตะลึงลนลาน
นางรีบพุ่งไปเบื้องหน้าเฟิงหรูชิง รั้งนางไว้
แต่รูปร่างสูงอี้หมี่อู่[footnoteRef:1]ของนาง เทียบกับคนสูงอี้หมี่ชี[footnoteRef:2]อย่างเฟิงหรูชิง เป็นการเปรียบเทียบที่ห่างชั้นกันอย่างมาก [1: 150 เซนติเมตร] [2: 170 เซนติเมตร]
ทั้งทิ่มแทงใจนางยิ่งนัก
“ข้าน่ามอง น่ามองจริงๆ เพียงแต่...เพียงแต่ข้าทำเพื่อหลบคนที่บ้าน ถึงแอบปลอมตัว ข้าทาดินบนใบหน้าเอง จริงๆ นะ! ข้าเช็ดออกก็ได้ ข้าน่ามองจริงๆ !”
เฟิงหรูชิงเลิกคิ้ว “ถอยไป”
“ไม่ เจ้าต้องรับข้าไว้ วันนี้ข้าจะอยู่ที่นี่!”
เฟิงหรูชิงคร้านใส่ใจนาง เบี่ยงกายเดินผ่านเสี่ยวหลัวลี่
เสี่ยวหลัวลี่กอดเฟิงหรูชิงไว้...กอดขานาง
เฟิงหรูชิงรู้สึกหนักขา ดึงอยู่หลายทีก็ไม่ขยับ
นางหน้าคล้ำง้ำงอ
“โฮกโฮก!”
เจ้าหมีปฐพีเพิ่งลงมาจากเขา มองเห็นเจ้าตัวจ้อยสกปรกเกาะขาเฟิงหรูชิงอยู่ ในชั่ววูบทำเอามันคำรามด้วยความโมโห พุ่งเข้าไปหาเฟิงหรูชิง
ขาของเจ้านายเป็นของพวกเขาพี่น้อง เจ้าตัวจ้อยนี่คืออะไรกัน กล้าแย่งขาเจ้านายกับพวกมัน!
เฟิงหรูชิงขมวดคิ้วแน่น ไม่รู้เจ้าตัวเล็กนี่เรี่ยวแรงเยอะอย่างกับหมาป่า สะบัดหลายทีก็สะบัดไม่หลุด นางก็ไม่สนใจแล้ว กำลังคิดจะผลักเสี่ยวหลัวลี่ออก แล้วเดินต่อ แต่เจ้าหมียักษ์วิ่งเข้ามาก่อน โถมกายมาทางเฟิงหรูชิง
หากเป็นเมื่อก่อนเฟิงหรูชิงหลบเจ้าหมีได้อย่างไม่มีปัญหา ทว่าขานางถูกเจ้าตัวจ้อยเกาะไว้อยู่ อยากหลบก็ไม่ทัน ได้แต่มองหมีปฐพีโถมเข้ามาข้างขา เกาะขานางอย่างแรง
เฟิงหรูชิงได้ยินเสียงกระดูกขาตัวเองหัก
“หมีหนึ่ง!”
แววตาหมีหนึ่งงุนงง มันรู้สึกว่าเฟิงหรูชิงเหมือนจะโมโหแล้ว จึงรีบคลายกรงเล็บสองข้างออก ยืนสั่นอยู่ด้านข้าง