เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 215
ตอนที่ 215 ความตกใจของหลิ่วอวี้เฉิน (1)
สมองของหลิ่วอวี้เฉินเกิดเสียงตู้ม ความคิดว่างเปล่าไปหมด
องค์หญิงหรือ?
เฟิงหรูชิงหรือ?
เป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด!
สาวน้อยหน้าตางดงาม ชวนให้หวั่นไหว จะเป็นหญิงอ้วนเฟิงหรูชิงนั่นได้อย่างไรกัน
แต่ว่าสาวใช้สองนางที่อยู่ข้างกายสาวน้อยนั่น เป็นสาวใช้ประจำตัวของเฟิงหรูชิงจริงๆ !
ห้องโถงของร้านหอแห่งแรกเงียบสงบลงไปในชั่วอึดใจ
หลิ่วอวี้เฉินรู้สึกคล้ายกับมีโซ่เหล็กคล้องขาเอาไว้ หนักเป็นพันชั่ง ลมหายใจยิ่งหนักอึ้ง ภายใต้ความเงียบของห้องโถงเฟิงหรูชิงค่อยๆ เดินเข้ามา
“คุณชายหลิ่ว ท่านคิดจะทำอะไรเจ้าคะ” หลิวลี่ขมวดคิ้วงามเล็กน้อย ยืนขวางอยู่หน้าเฟิงหรูชิง สายตาเย็นชาเตือนหลิ่วอวี้เฉิน “หากท่านยังเข้าใกล้องค์หญิงอีกสักก้าวเดียว ฝ่าบาทไม่ปล่อยท่านไว้แน่!”
“องค์หญิงหรือ” หลิ่วอวี้เฉินชะงักฝีเท้า เขาหัวเราะเสียงดัง น้ำเสียงนั้นแฝงด้วยความคลุ้มคลั่ง คล้ายกับว่ามีแต่ทำเช่นนี้จึงทำให้เขาสงบใจลงได้ “เจ้าบอกว่าสตรีนางนี้คือองค์หญิงหรือ ในโลกนี้มีใครไม่รู้บ้างว่าเฟิงหรูชิงเป็นหญิงอ้วนอันดับหนึ่งแห่งแคว้นหลิวอวิ๋น แม่นางท่านนี้อย่างมากก็แค่อวบเล็กน้อยเท่านั้น จะเป็นหญิงอ้วนนั่นได้อย่างไร”
เขาไม่เชื่อ!
เฟิงหรูชิงที่เขารู้จัก เป็นเพียงหญิงที่อ้วนฉุคนหนึ่งเท่านั้น ไม่มีทางเป็นแม่นางงดงามตรงหน้านี้ได้
“หลิวลี่! ถอยไป”
เสียงคำสั่งกะทันหันทำให้สีหน้าเดือดดาลของหลิวลี่สงบลง
ทว่ากลับเป็นเสมือนแผ่นไม้ฟาดลงไปที่หัวของหลิ่วอวี้เฉินอย่างจัง!
เขาอาจจำหน้าตาของแม่นางผู้นี้ไม่ได้ แต่น้ำเสียงใสนี้คือฝันร้ายตลอดหลายปีของเขา!
เฟิงหรูชิง...
สาวน้อยโฉมงามนี้คือหญิงอ้วนนั่นจริงๆ !
ฝีเท้าของหลิ่วอวี้เฉินซวนเซเล็กน้อย นอกจากสายตาตกตะลึงในคราแรกของเขา ที่มีมากไปกว่านั้นก็คือ...ความแตกตื่นและงุนงง
เรียวนิ้วยาวของเขากำพนักเก้าอี้ไว้แน่น คล้ายกับว่าใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีถึงจะระบายความรู้สึกในใจทั้งหมดทั้งมวลออกมาได้
เพราะอะไร...นางเป็นใครก็ได้ทั้งนั้น ทำไมต้องเป็นเฟิงหรูชิงด้วย!
หญิงที่ถูกเขาทอดทิ้งและดูแคลนราวกับขยะไร้ค่า!
“อวี้เฉิน” ถานซวงซวงตัวสั่นเทิ้ม ฝีเท้าของนางกลับมั่นคงเหมือนปกติ เดินเข้าไปข้างกายหลิ่วอวี้เฉิน พยุงเขาเอาไว้ เผยยิ้มให้เฟิงหรูชิง “องค์หญิงเพคะ ยินดีกับท่านด้วย ในที่สุด...ท่านก็ผอมแล้ว”
เฟิงหรูชิงเลิกคิ้วมองสำรวจคนตรงหน้าทั้งสอง
นางก็แค่มาตรวจดูเพราะร่วมงานกับหอแห่งแรกเท่านั้น คิดไม่ถึงว่าจะพบสองคนนี้ที่นี่อีก
ควรบอกว่ามีวาสนาต่อพวกเขา หรือว่าหลิ่วอวี้เฉินกับถานซวงซวงโชคร้ายกันแน่
“ดูท่าถานซวงซวงจะฟื้นตัวได้ไม่เลว” เฟิงหรูชิงยิ้มตาหยี “คิดว่าตระกูลหลิ่วคิดแต่งนางเข้าบ้านจริงๆ แล้ว ข้าขอแสดงความยินดีกับเจ้าทั้งสองไว้ที่นี่ด้วย ในที่สุดก็สมหวังสมปรารถนาเสียที”
คำพูดนี้นางเอ่ยจากใจจริง
ถานซวงซวงและหลิ่วอวี้เฉินเป็นคู่สร้างคู่สม หลังจากจัดงานมงคลแล้ว ก็คงไม่ไปทำร้ายผู้อื่นอีก
ไม่เลว ไม่เลวเลยจริงๆ !
ถานซวงซวงหน้าตาซีดเซียว เฟิงหรูชิงรู้ทั้งรู้ว่าตระกูลถานถูกนางทำร้ายจนเป็นเช่นนี้ เสนาบดีหลิ่วไม่มีวันแต่งนางเข้าบ้านแน่ ยังจงใจเอ่ยเช่นนี้อีก! เห็นได้ชัดว่าต้องการให้นางลำบาก!
“องค์หญิง” ถานซวงซวงแววตาคมกริบ “ข้ารู้ว่าท่านเกลียดข้า ที่ตระกูลถานรับโทษเช่นนี้ก็เป็นเพราะข้าทำให้เดือดร้อน แต่ว่า ไม่ว่าอย่างไร ขอร้ององค์หญิงอย่าได้หาเรื่องให้ตระกูลหลิ่ว กว่าท่านเสนาบดีหลิ่วจะมีวันนี้ได้...ไม่ง่ายเลย”
คำพูดนี้นางกำลังบอกกับหลิ่วอวี้เฉิน สตรีนางนี้จิตใจอำมหิตร้ายกาจ ไม่แน่ว่าคนที่นางจะทำร้ายต่อไปก็คือเสนาบดีหลิ่ว