เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 214
ตอนที่ 214 ถานซวงซวงและสุนัขไม่อาจเข้า (4)
ถานซวงซวงหน้าซีดขาว นางเกลียดที่สุดก็คือถูกคนดูถูกว่านางมัวหมอง!
ถึงนางจะรักกับหลิ่วอวี้เฉินหลายปี แต่พวกเขาไม่เคยมีความสัมพันธ์อันใดกัน เหตุใดคนพวกนี้ถึงได้เอาแต่ดูแคลนสตรีอ่อนแออย่างนางครั้งแล้วครั้งเล่าด้วย
“อวี้เฉิน...” ถานซวงซวงขบริมฝีปาก ดวงตาพราวประกายน้ำตา
หลิ่วอวี้เฉินปวดใจ ไม่คำนึงถึงสถานที่ในเวลานี้ กัดฟันสาบานว่า “ซวงเอ๋อร์ ข้าจะแต่งเจ้าเป็นภรรยา มอบฐานะตำแหน่งให้กับเจ้า”
เขาไม่ยอมให้คนเอาชื่อเสียงของซวงเอ๋อร์มาล้อเล่นอีกแล้ว!
หน้าประตูหอแห่งแรกพลันเกิดความชุลมุน
หลิ่วอวี้เฉินขมวดคิ้วอย่างไม่รู้ตัว มองไปทางหน้าประตู...
ชั่วขณะนั้นนัยน์ตาของเขาหรี่เล็กลง แววตาตื่นตะลึงรวมถึงความมึนงงฉายวาบออกมาจากภายใน
หน้าประตูมีสตรีอายุเยาว์นางหนึ่ง
จะว่าอย่างไรดีเล่า สตรีนางนี้ออกจะอวบเล็กน้อย แต่ก็สามารถใช้คำว่ารูปร่างสมบูรณ์พูนสุขมาอธิบายได้ ทว่านางดวงตาสุดสกาวฟันเรียวขาวสวย ผิวพรรณนวลเนียนประดุจหยก หน้าตาชวนให้เพ้อฝัน
จุดด้อยประการเดียวนั่นก็คือ...รูปร่างอวบอ้วนไปบ้าง
อืม ก็แค่นี้เท่านั้นเอง....
ถึงแม้คนอ้วนตัวยักษ์อย่างเฟิงหรูชิงหาได้ยากยิ่ง หากรูปร่างของแม่นางผู้นี้อรชรอีกสักหน่อย ก้อนเนื้อบนใบหน้าคงจะน้อยลงไปอีก ย่อมเป็นโฉมงามสะคราญล่มบ้านล่มเมืองอย่างแน่นอน
ไม่รู้ทำไม หลิ่วอวี้เฉินรู้สึกว่านางคุ้นหน้าคุ้นตาเหลือเกิน คล้ายกับเคยพบที่ไหนมาก่อน แต่กลับคิดไม่ออก...
“อวี้เฉิน!” ถานซวงซวงเห็นแววตาประหลาดใจของหลิ่วอวี้เฉิน ความรู้สึกในใจเริ่มลนลาน รีบคว้าแขนเสื้อเขาไว้
ตอนนี้นางสูญเสียตระกูลหลิวที่เป็นที่พักพิงไปแล้ว หลิ่วอวี้เฉินเป็นที่พึ่งพักพิงเดียวของนาง นางไม่มีวันยอมให้นางจิ้งจอกตัวไหนล่อลวงเขาไปแน่!
แม้ว่าแม่นางผู้นี้มิได้ผอมเท่านาง แต่ว่า...เครื่องหน้าของอีกฝ่ายกลับงดงามไร้ที่ติ ถึงกับทำให้นางรู้สึกด้อยกว่า ซ้ำรูปร่างอวบอั้นนี้ยังทำให้หลิ่วอวี้เฉินตะลึงงันได้ หากอีกฝ่ายผอมเพรียวลงเล่า
สายตาของหลิ่วอวี้เฉินยังจะหยุดอยู่ที่ตัวนางได้อย่างไรกัน นี่เป็นครั้งแรกที่ถานซวงซวงรู้สึกถึงความอันตราย
ต่อให้เป็นเมื่อก่อนตอนได้พบเฟิงหรูชิง นางก็มิเคยรู้สึกอันตรายเช่นนี้มาก่อน เป็นเพราะเฟิงหรูชิงอ้วนเกินไป ราวกับก้อนไขมันไม่มีผิด ทำให้ใครก็ตามมองแล้วไม่อยากอาหาร แต่ว่าแม่นางอายุน้อยตรงหน้านี้ หาใช่เอาคนอ้วนอย่างเฟิงหรูชิงมาเปรียบได้
นางไม่อาจไม่ประหวั่นใจ!
“นั่นเป็นคุณหนูบ้านไหนกัน เหตุใดข้าไม่เคยพบมาก่อน” หลิ่วอวี้เฉินมุ่นคิ้วเล็กน้อย เขามองสาวน้อยดวงตาสดใสงดงาม เบื้องลึกของแววตาทอเป็นประกาย
หากเป็นเมื่อก่อนการลดน้ำหนักเป็นเรื่องแสนยากเย็น แต่ว่าภายในหนึ่งเดือนนี้ หอแห่งแรกผลิตยาชนิดหนึ่ง ช่วยให้ลดน้ำหนักลงได้ หากนางมีรูปร่างอ้อนแอ้นอรชรเช่นเดียวกับถานซวงซวง ย่อมงามกว่าถานซวงซวงอย่างแน่นอน!
อีกอย่างต่อให้นางไม่ผอมบางเท่าถานซวงซวง แต่ด้วยรูปลักษณ์ในตอนนี้ ก็ชวนให้คนคะนึงค้นหาแล้ว....
“องค์หญิง ท่านรีบเดินทำไมล่ะเจ้าคะ รอข้ากับหลิวลี่ด้วย!”
ในเวลานี้ น้ำเสียงเชิงต่อว่าของสาวน้อยนางหนึ่งดังติดตามมา
ชั่วอึดใจทุกคนก็เห็นสาวใช้สองนางเร่งฝีเท้าว่องไวติดตามสาวน้อยนางนั้นเดินเข้ามาในโถงของร้านหอแห่งแรก
เดิมทีชิงหลิงคิดเอ่ยอะไรอีก แต่หลังจากเข้ามาแล้ว กลับพบว่าสายตาทั้งหลายมารวมกันอยู่ที่ตัวนางและหลิวลี่ พลันตกใจ ลดความเร็วลงติดตามอยู่ด้านหลัง
“องค์หญิง นี่...คืออะไรกันเพคะ”
เหตุใดคนกลุ่มนั้นถึงใช้สายตาเยี่ยงนี้มองนาง นางพูดอะไรผิดไปหรือ