อุ่นไอข้างใจคุณ: Chapter0048 ตอนที่ 48
ตอนที่ 48 เธออยู่บริษัทตระกูลหัน (2)
เดี๋ยวๆ..เสียงที่ไม่คุ้นหู ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่ามีคนแปลกหน้า?
หันจิงเหนียนเคยบอกไว้ ไม่ชอบให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเขากับเธอ ถ้าหากพวกเขาเข้ามา ถ้าเช่นนั้นเธอจะถูกเปิดเผยความลับได้อย่างไรกัน...สำคัญที่สุดคือไอ้เจียง...เรื่องเธอแต่งงานกันหันจิงเหนียน เธอไม่เคยบอกไอ้เจียงมาโดยตลอด เมื่อวานเธอเพิ่งถามเธอ เธอไม่รู้จักกับคนที่ห้องผู้จัดการใหญ่ วันนี้เธอก็มานอนอยู่บนเตียงบอส...
“ไม่ควรเป็นเช่นนี้ ฉันไปหามาทุกที่ที่เขาไปประจำ ยังหาไม่เจอ พวกเราไปดูในห้องพักผ่อนด้านในกัน...”
ในตอนที่ผู้ช่วยพิเศษจังเอ่ยพูดขึ้นอีกครั้ง เสียงฝีเท้ายิ่งเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ซย่าหว่านอานพุ่งตัวเข้าไปในตู้เสื้อผ้าด้านข้างโดยไม่ทันได้คิดอะไรทั้งสิ้น
เธอเพิ่งจะเปิดประตูตู้ ยังไม่ทันได้เอาตัวเข้าไปด้านใน หันจิงเหนียนที่เดิมทีนั่งอยู่บนเตียงไม่รู้ว่ามาอยู่ข้างๆ เธอตั้งแต่ตอนไหน จับข้อมือของเธอไว้
ซย่าหว่านอานกลัวว่าคนข้างนอกจะได้ยินเสียงเขาพูด ไม่มีเวลาพอระหว่างคนสองคนที่มีความสัมพันธ์แบบไม่แทรกแซงกันแต่ไหนแต่ไรมา ยกมือขึ้นมาโดยไม่ทันได้คิดอะไรทั้งสิ้นปิดปากเขาไว้ “ชู่ว์...”
หว่านอานพูดเสียงให้เบาลงในระดับที่ฟังได้ยินกันเพียงแค่สองคน “คุณอย่าพูด ระวังคนข้างนอกจะได้ยิน ฉันต้องเข้าไปแอบ ฉันให้คนข้างนอกเห็นไม่ได้...ไม่เช่นความสัมพันธ์ของเราจะซ่อนไว้ไม่อยู่...แล้วที่สำคัญกว่านั้นคือ ยังมีเพื่อนฉัน เธอไม่รู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเรา...”
สายตาของหันจิงเหนียนเย็นชาลงอย่างชัดเจนไปพร้อมกับคำพูดของเธอ
ซย่าหว่านอานได้ยินเสียงกลอนประตูถูกไขออก เธอไม่ได้มีกระจิตกระใจที่จะสังเกตอารมณ์สีหน้าที่เปลี่ยนไปของหันจิงเหนียนเลย เธอสะบัดมือเขาออก มุดตัวเข้าไปในตู้เสื้อผ้า แล้วปิดประตูตู้ลงอย่างเบาๆ
ไม่นานประตูห้องพักผ่อนก็ถูกเปิดออก ซย่าหว่านอานที่หลบอยู่ในตู้เสื้อผ้า ได้ยินผู้ช่วยพิเศษจังตะโกนเรียก “ผู้จัดการใหญ่หัน...”
แต่ว่าประโยคหลังของเขายังไม่ทันได้พูดออกมา หันจิงเหนียนก็พูดออกมาว่า “พวกคุณไปที่ห้องประชุมก่อน”
ตามคำสั่งของเขา ซย่าหว่านอานได้ยินเสียงฝีเท้าเดินกันออกไปอย่างไม่ขาดสาย
ในกลุ่มที่กำลังเดินออกไปนั้น ไอ้เจียงเดินอยู่คนท้ายสุด เธอมองไปที่เตียงหลายครั้งอย่างประหลาดใจ เพ็งมองไปที่โทรศัพท์มือถือที่รู้สึกคุ้นตาอยู่ตลอด
รอจนกระทั่งหลังจากที่ภายในห้องเงียบลงในที่สุด ซย่าหว่านอานจึงแง้มประตูตู้เสื้อผ้า แอบดูเล็กน้อย หลังจากที่เห็นว่าไม่มีคนอยู่แล้วแน่ๆ จึงหนีออกออกไปเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าบ้วนปากอย่างง่ายๆ สักหน่อย จากนั้นฉวยโอกาสตอนที่คนไม่สนใจ แอบหนีออกไปจากห้องผู้จัดการใหญ่
...
วันนี้เป็นวันเสาร์ เมื่อวานหันจิงเหนียนบอกว่าวันนี้จะมีประชุม ผลคือทุกคนต้องทำโอทีและรีบมาที่บริษัท คาดไม่ถึงเขาจะพูดว่า “การประชุมเลื่อนออกไปเป็นวันจันทร์หน้า” ทำให้ทุกคนสลายตัวไป
ผู้ช่วยพิเศษจังที่มองออกว่าต้องมีเหตุการณ์บางอย่าง แน่นอนว่าจะไม่เดินจากไปเพียงแค่นี้ แต่หาข้ออ้างที่จะมาที่ห้องทำงานพร้อมกันกับหันจิงเหนียน
หลังจากที่เข้ามาในห้องทำงานแล้ว ผู้ช่วยพิเศษจังเห็นบอสของตนเองเอาแต่มองซ้ายมองขวา เหมือนว่ากำลังหาอะไรอยู่ เขากำลังคิดจะเอ่ยถาม ก็เห็นบอสเปิดตู้เสื้อผ้า
“ผู้จัดการใหญ่หันครับ? คุณกำลังหาอะไรอยู่” ผู้ช่วยพิเศษจังอยากรู้จริงๆ เลยอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม
“ไม่มีอะไร”หันจิงเหนียนจ้องมองตู้เสื้อผ้าที่แขวนเสื้อผ้าไว้เต็มตู้อย่างเป็นระเบียบอยู่ครู่หนึ่ง ปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหันมาตอบด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
ผู้ช่วยพิเศษ “อ้อ” เพียงคำเดียว แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
หันจิงเหนียนจ้องมองที่ผ้าปูที่เตียงที่ยับยุ่งเหยิงอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นก็พูดขึ้นว่า “เธออยู่บริษัทตระกูลหัน?”
.