อุ่นไอข้างใจคุณ: Chapter0011 ตอนที่ 11

ตอนที่ 11 ฉันเป็นผู้เช่า (1)

ความเจ็บปวดวิ่งไปตามเส้นเลือดของเธอเข้าสู่สมอง ทำให้เธอฟื้นตื่นขึ้นในชั่วพริบตา

ถึงแม้ว่าเธอกับหันจิงเหนียนจะไม่ได้ไกล้ชิดกันเท่าไหร่ แต่ถึงอย่างไรเธอก็แต่งงานกับเขาแล้ว ไม่นานก็เข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

เป็นหันจิงเหนียน...เขาไปแล้วไม่ใช่เหรอ หรือว่าเขายังไม่ได้ไปไหนเลย แต่เขาบอกว่าเขาแค่มาเอาเอกสารไม่ใช่เหรอ

ความสับสนงงงวยเหมือนดั่งกระแสน้ำ เพียงชั่วพริบตาก็ปกคลุมท่วมนองสมองของซย่าหว่านอาน เพียงเพราะเธอไม่ได้คิดให้ทะลุปรุโปร่ง เธอได้รับความเจ็บปวดที่แผ่กระจายมาจากบริเวณเอว อีกครั้งตัดขาดซึ่งความรู้สึก

เขาในวันนี้ช่างแตกต่างจากเขาในอดีตมากเหลือเกิน...เขาในอดีตถึงแม้จะมีลักษณะที่เย็นชาเหมือนกัน และไม่พูดกับเธอสักคำ แต่เขาในตอนนั้นแม้จะไม่ถึงขั้นดูแลเอาใจใส่มาก แต่นอกจากครั้งแรกก็ไม่ได้ทำให้เธอต้องเจ็บปวดจนทนไม่ได้ แต่เขาในวันนี้ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นอะไรไป ลงมือใช้กำลังรุนแรง แม้แต่กิริยาท่าทางหยาบคายเหมือนสัตว์ที่เขมือบคน...เขาทำให้เธอเจ็บปวดมากจริงๆ เจ็บกว่าเมื่อตอนครั้งแรก...

เธอจำครั้งแรกได้ เธอเจ็บเสียจนน้ำตาแทบจะไหล หลังจากที่เธอเอ่ยปากเตือนเขา กำลังของเขาจึงลดลงไปอย่างมาก หลังจากที่ซย่าหว่านอานกำลังเจ็บปวดจนทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอเอ่ยปากพูดด้วยเสียงที่สั่นเทา พูดเหมือนครั้งแรกไม่ผิดเพี้ยน “ตรงนั้น...เจ็บ...”

คำสามคำนี้ เป็นประโยคเดียวที่พวกเขาได้คุยกันในช่วงครึ่งปีหลังจากที่เขากับเธอแต่งงานกัน

ซย่าหว่านอานไม่รู้ว่าเป็นอะไร เธอเกิดความทุกข์ระทมขึ้นในก้นบึ้งของหัวใจอย่าฉับพลัน ตัวเธอคิดว่าคงเป็นเหมือนในครั้งแรก เธอพูดเช่นนี้ เขาจะอ่อนโยนขึ้นสักหน่อย แต่เธอไม่คิดว่า เธอคิดผิด เขาไม่เพียงไม่อ่อนโยน แต่กลับยิ่งแย่ไปกว่าเดิม เธอมีความรู้สึกว่าเขากำลังโกรธ กำลังลงโทษ แต่เธอก็กลับคิดไม่ตก เพราะอะไรเขาถึงต้องโกรธ เธอก็ไม่เคยทำสิ่งไม่ดีต่อเขา...

เขาดูไม่ผ่อนคลายลงเลยสักนิด เธอทนไม่ไหวจนเริ่มต่อสู้ดิ้นรน นับว่าเป็นครั้งแรกของเธอที่มีท่าทางต่อต้านเขาหลังจากที่เขากับเธอแต่งงานกัน เขาดูตกตะลึงงงงันอย่างเห็ดได้ชัด จากนั้นเธอก็ถูกกดลงใต้ตัวเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย แรงของเธอจะไปสู้แรงของเขาได้อย่างไร ชายหญิงต่างก็ความแข็งแเกร่งที่แตกต่างกันโดยธรรมชาติ

เหตุการณ์จบลงอย่างไร เธอก็ไม่แน่ใจ เธอรู้เพียงว่า เธอตื่นขึ้นในวันต่อมา เธอมองชำเลืองมองไปด้านข้างด้วยสัญชาตญาณ อีกครึ่งของเตียงสะอาดเรียบร้อยมาก อีกครั้งที่เขาไปแล้ว และเมื่อคืนหลังจากที่สิ้นสุดลง เขาไม่ได้นอนที่บ้าน แต่จากไปเลย ซย่าหว่านอานจ้องมองไปครึ่งหนึ่งของเตียงที่ว่างเปล่าด้วยความมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง

เมื่อเธอขยับตัวก็พบว่าร่างกายของเธอเหมือนจะพังทลาย ทุกส่วนปวดเมื่อยไปหมด โชคดีที่วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ แล้วเธอก็ไม่มีงานยุ่งอื่นต้องทำอีกด้วย เธอหาอะไรกินเล็กน้อย หลังจากอิ่มท้องแล้ว ก็นอนต่อเลย

เธอตื่นขึ้นมาในตอนบ่าย ซย่าหว่านอานรู้สึกว่าร่างกายดีขึ้นอย่างมาก ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์เธอจะออกไปจับจ่ายซื้ออาหารสำหรับทั้งอาทิตย์

เธออยู่ลำพังก็กินไม่ได้เยอะสักเท่าไหร่ แต่ก็เลือกซื้อตามใจ และยังหิ้วของถุงใหญ่สองถุงกลับบ้านด้วย

หญิงวัยกลางคนที่เข้าลิฟท์มาพร้อมกันกับเธอ เห็นว่าเธอถือของอยู่เต็มทั้งสองมืออย่างลำบากมาก จึงเอ่ยถามอย่างเป็นมิตร “แม่หนู เธอพักอยู่ชั้นไหน”

ซย่าหว่านอานกล่าวว่า “ขอบคุณค่ะ” จากนั้นจึงบอกชั้นที่ตนเองอาศัยอยู่

ที่นี่เป็นคอนโดระดับหรู หนึ่งชั้นมีหนึ่งห้อง รักษาความเป็นส่วนตัวอย่างมาก แต่หลังจากที่หญิงวัย-กลางคนได้ยินเลขชั้นของซย่าหว่านอาน ก็พลางกดเลขชั้น พลางมองซย่าหว่านอานด้วยความประหลาดใจอยู่หลายครั้ง “เธอไปชั้น 27?”