อุ่นไอข้างใจคุณ: Chapter0030 ตอนที่ 30

ตอนที่ 30 บรรยากาศไม่ค่อยดีเท่าไหร่ (2)

เด็กหญิงเห็นรอยยิ้มของเธอ จิตใจจึงผ่อนคลายลง จากนั้นมองที่เธอสักพัก แล้วก็ส่งยิ้มกับมาให้เธอ

การพบกันครั้งแรกระหว่างคนสองคนเป็นเรื่องของโชคชะตาฟ้าลิขิต ซย่าหว่านอ่านถูกชะตาเด็กผู้หญิงคนนี้เป็นอย่างมาก ดังนั้นคนที่เป็นฝ่ายเริ่มพูดคุยกับคนแปลกหน้าน้อยมากอย่างเธอจึงเป็นฝ่ายเริ่มชวนเด็กหญิงคุย เอ่ยถามว่า “ฉันชื่อซย่าหว่านอาน เธอชื่อ?”

เด็กผู้หญิงคนนั้นไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ยิ้มแล้วยิ้มอีก

ซย่าหว่านอานเห็นเธอไม่ยอมพูด ก็เลยไม่ได้พูดคุยปราศรัยกับเธออีก

เด็กผู้หญิงคนนั้นชี้นิ้วไปที่นั่งข้างๆ เธอ ซย่าหว่านอานเดาว่าเธอคงกำลังถามว่าเธอนั่งข้างเธอได้ไหม ซย่าหว่านอานไม่ได้ปฏิเสธ พยักหน้าให้กับเด็กหญิง เด็กหญิงดูเหมือนว่าจะดีใจเป็นอย่างมาก ส่งร้อยยิ้มที่สดใสให้เธออีกครั้ง จากนั้นก็มานั่งที่ข้างๆ เธอ

เด็กหญิงไม่มีทีท่าว่าจะพูดอะไรตั้งแต่ตอนแรก ซย่าหว่านอานก็ไม่ได้พูดแล้ว

ทั้งสองนั่งด้วยกันไปอย่างเงียบๆ เช่นนี้

เวลาผ่านไปไม่นานนัก มีเสียงของฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง

ซย่าหว่านอานไม่ได้รู้สึกยินดียินร้าย ไม่แม้แต่ที่จะหันไปมอง แต่เด็กที่นั่งเธอกลับหันไปมองดูเล็กน้อย จากนั้นก็ยื่นมือมาสะกิดเบาๆ ที่ซย่าหว่านอาน

ซย่าหว่านอานหันไป เห็นใบหน้าที่ตื่นกลัวของเด็กหญิง

เธอคิดจะถามเด็กหญิงว่าเกิดอะไรขึ้น ผลคือยังไม่ทันได้ถาม ก็มีแก้วทรงสูงใบหนึ่งมาอยู่ตรงหน้าของเธอ มีคนเดินตามกันมา เป็นน้ำเสียงของผู้หญิงที่ไม่มีมารยาทสักเท่าไหร่ “สวัสดี พวกเราขอทำความรู้จักหน่อยได้มั้ย”

เมื่อซย่าหว่าอ่านได้ยิน ก็เงยหน้าขึ้นมามองคนที่มาหา ซึ่งมากันหลายคน คนนำหน้าคนนั้นหน้าตาคุ้นๆอยู่สักหน่อย เหมือนว่าจะเป็นคนที่มาอยู่เพื่อนกับฉินซูเจี่ยน เธอไม่ได้ให้ความสำคัญกับผู้หญิงพวกนี้ เธอกวาดตาไปยังบริเวณรอบๆ อยู่รอบหนึ่ง จากนั้นก็เห็นฉินซูเจี่ยนที่ยืนเอาตัวออกห่างทำทีว่าไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย ยืนถือแชมเปญสีชมพูแก้วหนึ่ง เหมือนคนที่กำลังชมการแสดงที่น่าสนใจอยู่

เมื่อครู่นี้ยังไม่ได้มีการใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไร ตอนนี้ยกแก้วขึ้นทำทีเหมือนจะดื่มอวยพร จากนั้นก็วิ่งตรงเข้ามาเตรียมจะรินเหล้าให้ เธอก็เลยดื่มลงไป?

อ่อนหัด!

เธอคิดว่าเธอกลัวพวกเธอ!

ขณะที่คิด ซย่าหว่านอานก็ยื่นมือไปคว้าแก้วเหล้านั้นไว้

ทุกคนคิดว่าเธอต้องการถือแก้วเหล้า ทุกคนต่างจ้องมองซึ่งกันและกัน ส่งสายตาที่ฮึกเหิมให้กันไปมา

แต่แล้ว แก้วที่ซย่าหว่านอานคว้าเอาไว้เพียงประเดี๋ยว จู่ๆเธอก็ผลักแก้วนั้นออกไปข้างๆ ลุกขึ้นยืน “ขอโทษด้วย ต้องขอตัวก่อน”

ผู้หญิงที่ท่าทางโหดร้ายเหล่านั้น “...”

แม้แต่เด็กหญิงที่อยู่ข้างๆ เธอคนนั้นก็เงยหน้ามองซย่าหว่านอานด้วยแววตาที่ตะลึงงัน”??????”

ไร้เดียงสา!

เธอคิดว่าพวกเธออยากให้เธอดื่ม เธอก็ดื่มไง!

ซย่าหว่านอานมองสายตาแสนซื่อที่เด็กหญิงจ้องมองมาที่เธอ กลัวว่าถ้าเธอไปแล้ว คนเหล่านั้นจะกลั้นนแกล้งเธอ ก็เลยตบเบาๆ ที่ไหล่เธอ “ไปกันเถอะ”

ดูเหมือนว่าเด็กหญิงจะดีใจมาก รีบกระโดดลงมาจากเก้าอี้ เดินออกไปกับซย่าหว่านอาน

ทั้งสองยังเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว พอดีมีพนักงานบริการยกหม้อซุปที่กำลังเดือดผ่านมา จะนำไปวางตรงบริเวณโซนอาหารบุฟเฟ่ต์

ด้านข้างมีคนอยู่หลายคน ไม่รู้ว่าใครกันที่เอามือต่ำช้าเลวทรามผลักเข้าที่ผู้หญิงที่อยู่ใกล้พนักงานบริการมากที่สุด จากนั้นผู้หญิงสวมส้นสูงคนนั้นก็ร้องกรี๊ด ถลาพุ่งชนเข้าใส่พนักงานบริการ

หม้อซุปหม้อนั้นหนักมาก พนักงานบริการที่ถูกชนในขณะนั้นถือหม้อไว้ไม่มั่นคง ทำให้หม้อซุปที่กำลังเดือดปุดๆ อยู่นั้นหกทันที

และบังเอิญว่าซุปหม้อนั้นหกราดบนตัวของเด็กผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ ซย่าหว่านอาน