อุ่นไอข้างใจคุณ: Chapter0028 ตอนที่ 28
ตอนที่ 28 แม้แต่แหวนคู่ก็ไม่มี (2)
“ฮัลโหล”
“ฮัลโหล”
ข้างหูได้ยินเสียงฮัลโหลอยู่หลายรอบมาก ซย่าหว่านอานถึงเพิ่งจะรู้สึกว่าเสียงนั้นมาจากบนศีรษะเธอ เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นไปมองคนที่มา
สิ่งแรกที่เห็นคือชุดกระโปรงยาวสีทอง เมื่ออยู่ใต้แสงสาดส่องของโคมไฟระย้าก็ดูงดงามจับตา
แต่ที่งดงามจับตากว่าคือใบหน้าของเธอ เป็นใบหน้าที่ซย่าหว่านอานรู้สึกคุ้นตา
ซย่าหว่านอานจ้องมองที่เธออยู่สองวินาที ก็นึกขึ้นได้ว่าเธอชื่อ ฉินซูเจี่ยน
คราวที่แล้วในชั้นนั่งพิเศษที่จินปี้ฮุยหวง เธอมองเห็นเธอครั้งหนึ่งในระยะไกล ในวันนี้ได้เห็นในระยะใกล้ เธอคู่ควรจริงๆ ที่ได้เป็นนักแสดงสาวที่ยืนอันดับหนึ่งของงานพรมแดงของจีนในปีนี้ รูปร่างหน้าสวยอย่างแท้จริง...เพียงแต่ผอมเกินไป ผอมจนดูอายุมากกว่าเธอกว่าอายุเธอจริงๆ หลายปี
ฉินซูเจี่ยนเห็นว่าซย่าหว่านอานมองมาที่ตนเอง ก็ไม่ได้พูดอะไร ยิ้มที่มุมปาก มีความมั่นใจในรูปร่างหน้าตาของตนเองอย่างเต็มเปี่ยมที่จะปล่อยให้ซย่าหว่านอานพินิจพิเคราะห์
แต่มาดที่เธอแสดงออกมานั้นก็รักษาไว้ได้ไม่ถึงสามนาที ซย่าหว่านอานก็ละสายตากลับมา เหมือนกับว่าเธอไม่ได้มีตัวตน แม้ทีท่าที่จะเอ่ยพูดก็ยังไม่มี
ฉินซูเจี่ยนเห็นซย่าหว่านอานที่ละสายจากเธอ กะพริบตาปริบๆ ด้วยความประหลาดใจ
เธอมีความมั่นใจในรูปร่างหน้าตาของเธออย่างมาก น้อยมากที่หลังจากที่คนมองเธอแล้วจะไม่มองเธอต่ออีกสักหน่อย ผู้หญิงคนนี้... ฉินซูเจี่ยนห็นซย่าหว่านอานทำราวกับว่าเธอไม่มีตัวตน ไม่ต้องพูดถึงการพูดคุย ท่าทีที่จะมองเธอให้นานอีกสักหน่อยยังไม่มี เธอขมวดคิ้ว น้ำเสียงที่พูดขึ้นอีกครั้งนอกจากความเย่อหยิ่งที่มีก่อนนี้แล้วนั้น ยังมีความไม่พอใจเพิ่มขึ้นมาอีก “นี่ นี่ เธอได้ยินที่ฉันคุยกับเธอมั้ย”
“...”
“เธอทำไมเป็นคนที่ไม่รู้จักเคารพคนอื่นบ้างเลย ไม่เห็นว่าคนกำลังคุยกับเธออยู่หรือไง”
ซย่าหว่านอานเงียบไม่พูดไม่จา
“ช่างเถอะ เธอจะพูดไม่พูด ฉันก็ไม่มีอารมณ์จะฟังเธอพูด...”
“...”
“ไม่ว่าเธอจะรู้จักพี่จิงเหนียนได้อย่างไร แต่ฉันจะบอกเธอว่า หลังจากนี้เธอกรุณาอยู่ให้ห่างๆ พี่จิงเหนียน!”
ซย่าหว่านอานยังคงนิ่งเงียบไม่พูดไม่จา
“มีคนชอบพี่จิงเหนียนเยอะมาก แต่ไม่มีใครสักคนที่อยู่ในสายตาของพี่จิงเหนียน เธออย่าคิดว่าวันนี้เธอได้มาร่วมงานเลี้ยงครั้งนี้กับพี่จิงเหนียน ครั้งที่แล้วที่จินปี้ฮุยหวงได้นั่งข้างพี่จิงเหนียน เธอจะมีหวังที่จะได้อยู่ใกล้พี่จิงเหนียน ฉันจะบอกเธอว่า ไม่มีทาง!”
“...”
“เธอกับพี่จิงเหนียนเพิ่งจะรู้จักกันกี่วัน ฉันกับพี่จิงเหนียนรู้จักกันมาหนึ่งปีแล้ว เธอรู้ไหมว่า พี่จิงเหนียนดีกับฉันแค่ไหน ภาพยนตร์ของฉันเขาเป็นคนลงทุนนะ เครื่องประดับที่สวมในภาพยนตร์เขาเป็นคนสนับสนุนทั้งหมด ดังนั้นเธอจะเอาอะไรมาเทียบกับฉัน เธอคิดว่าเราสองคน พี่จิงเหนียนจะเห็นใครสำคัญมากกว่ากัน”
ซย่าหว่านอานก็ยังคงนิ่งเงียบไม่พูดไม่จา
“วันนี้ที่ฉันพูดกับเธอ ฉันหวังว่าเธอจะจำไว้ ตอนนี้ฉันจะพูดกับเธอด้วยความสุภาพอ่อนโยน ถ้าหากเธอยังมาวอแวพี่จิงเหนียนของฉัน ฉันจะบอกเธอว่า ครั้งหน้าฉันจะทำให้เธอต้องรับผิดชอบปัญหาที่ตามมาทั้งหมด!”
“ที่ฉันพูดเธอได้ยินแล้วใช่มั้ย?!”
ฉินซูเจี่ยนใช้พลังอย่างมากในการพูดคนเดียวอยู่สักพัก แต่ซย่าหว่านอานที่นั่งอยู่บนโซฟากับไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ เป็นเวลานานมาก เธอรู้สึกว่าตนเองกำลังถูกดูถูก ก็เลยพูดพลางยื่นมือไปผลักที่ซย่า-หว่านอาน “เธอเป็นใบ้เหรอไง ตั้งนานไม่พูดออกมาสักคำ!”
ซย่าหว่านอานร่างกายโซเซเล็กน้อย เกือบจะล้มลงบนโซฟา แต่ไม่นานก็ถูกเธอจับไว้ เธอหาวแล้วก็ลืมตาขึ้น มองที่ฉินซูเจี่ยนด้วยความมึนงง สามวินาทีผ่านไป ดูเหมือนเธอคิดขึ้นได้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงเอ่ยพูดว่า “ฉันนอนแล้วเนี่ย เธอยังไม่ไปอีกเหรอ”
.