อุ่นไอข้างใจคุณ: Chapter0019 ตอนที่ 19
ตอนที่ 19 ตีชนะเข้าคุก ตีแพ้เข้าโรงพยาบาล (1)
เพื่อนของชายคนนั้นก็รีบวิ่งเข้ามาเช่นกัน ซย่าหว่านอานเห็นฝ่ายตรงข้ามมีเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน เกรงว่าหันจือจิ่นกับซ่งโย่วมั่นจะเสียเปรียบ ก็เลยวิ่งเข้าไปขัดขวางอย่างรีบร้อน ขัดขวางในที่นี้หมายถึงขัดขวางฝ่ายตรงข้าม ไอ้เจียงเป็นคนขี้กลัวมาโดยตลอด ยืนตะโกนเรียกหันจือจิ่นที ตะโกนเรียกโย่วมั่นที ตะโกนเรียกหว่านอานที สุดท้ายคว้าขวดเหล้า วิ่งตัวสั่นเข้าไป แต่ก็ไม่มีแรงในการสั่งฝ่ายตรงข้ามให้หยุดลงแม้แต่น้อย...
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ที่สถานีตำรวจท้องถิ่น
ซย่าหว่านอาน หันจือจิ่น ซ่งโย่วมั่น ไอ้เจียงนั่งเรียงกัน
มีคนสวมเครื่องแบบตำรวจท่านหนึ่ง จ้องมองพวกเขาทั้งสี่คนด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึมขณะบันทึกคำให้การ
“ชื่อ”
ทั้งสี่คนตอบ “ซย่าหว่านอาน หันจือจิ่น ซ่งโย่วมั่น ไอ้เจียง”
“อายุ”
“23” “23” “23” “23”
“ไปทำอะไรที่บาร์”
ซย่าหว่านอานตอบไปแบบซื่อๆ ว่า “เที่ยว” หันจือจิ่นจ้องมองที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือ ที่มุมปากมีรอยฟกช้ำเขาตอบด้วยความกังวลใจเล็กน้อย “ไปเที่ยวกับเพื่อน” ซ่งโย่วมั่นรู้สึกเหมือนได้ฟังเรื่องตลกจึงย้อนไปว่า “นี่ยังจะต้องถามด้วยเหรอ” ไอ้เจียงตอบด้วยความรู้สึกหวาดกลัว “พวกเรานัดรวมตัวกัน...”
“เห็นคำขวัญนี้แล้วยัง อ่านหนังสือออกมั้ย อ่านให้ฉันฟังหนึ่งรอบ”
ทั้งสี่คนนิ่งเงียบ
“อ่านสิ!”
ทั้งสี่คนออกเสียงอ่านอย่างพร้อมเพรียงกัน “ไม่ตีกัน ตีกันค่าใช้จ่ายสูง ตีชนะเข้าคุก ตีแพ้เข้าโรงพยาบาล”
“ตีกันทำไม?”
“...”
“รู้มั้ยว่าตีกันมันผิด”
“...”
หลังจากที่ตำรวจถามต่อเนื่องไปหลายคำถาม ก็มองไปที่ไอ้เจียง
เพราะตั้งต้นจนจบเธอไม่ได้กระทำการใดๆ ดังนั้นตำรวจจึงอบรบตักเตือนไปหนึ่งรอบจากนั้นให้เธอเซ็นต์ชื่อแล้วปล่อยตัวไป เหลือไว้เพียงซย่าหว่านอาน หันจือจิ่น และซ่งโย่วมั่นสามคน จำเป็นต้องให้คนมาประกันตัว
ประกันตัว...
ซย่าหว่านอานกับซ่งโย่วมาอยู่ในสภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเช่นกัน เลยส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปยังหันจือจิ่นอีกครั้ง ถ้าหากพวกเธอโทรหาพ่อแม่ให้มาประกันตัวพวกเธอ ผลที่จะตามมาภายหลังก็ไม่อาจที่จะคาดคิดได้...เมื่อได้เห็นสายของพวกเธอ หันจือจิ่นกัดฟันกรอด ควักโทรศัพท์ขึ้นมา โทรไปที่บ้านเก่า
แม่บ้านเป็นคนรับโทรศัพท์
“คุณแม่จังครับ คุณแม่จังมารับผมที่สถานีตำรวจ แอบๆ มานะ อย่าให้คุณย่าทวดกับแม่ของผมรู้นะ...ไม่ได้มีแค่ผมคนเดียว ยังมีอาสะใภ้เล็กกับโย่วมั่น...”
หลังจากวางสายโทรศัพท์ไป ทั้งสามคนรอคอยด้วยความอดทน
หลังจากนั้นประมาณยี่สิบนาที มีตำรวจมาเปิดประตูห้องที่พวกเขาอยู่ ตะโกนว่า “หันจือจิ่น ซย่า-หว่านอาน ซ่งโย่วมั่น มีคนมารับพวกคุณแล้ว พวกคุณมาเซนต์ชื่อตรงนี้แล้วก็ไปได้...”
ทั้งสามคนทำตามคำสั่งของตำรวจ เซนต์ชื่อตามกฏระเบียบข้อบังคับ จากนั้นเดินออกจากสถานีตำรวจในเวลาไล่ๆ กัน
ประจวบเหมาะว่าสองคนนั้นที่พวกเข้าทะเลาะวิวาทด้วยก็มีคนมารับแล้วเหมือนเช่นกัน จึงมาปะทะกันที่หน้าประตู
ซ่งโย่วมั่นด่าสองคนนั้นแบบไม่ออกเสียง หันจือจิ่นชูนิ้วกลางให้กับสองคนนั้น จากนั้นทั้งสองฝ่ายก็แอบประลองยุทธ์กันเงียบๆ ในใจ ไม่ไกลจากบริเวณนั้นมีเสียงของผู้ชายดังขึ้น “คุณนาย คุณชายน้อยจือจิ่น คุณซ่ง”
เมื่อได้ยินเสียงนี้ ทั้งสามคนก็ตกใจหน้าซีด ไม่มีพลังที่จะไปประลองยุทธ์กับสองคนนั้นแล้ว รีบเดินตามเสียงไป
ผู้ช่วยของหันจิงเหนียน ยืนอยู่ตรงรถเก๋งสีดำคัน ซึ่งมองเห็นได้จากระยะใกล้ ผู้ช่วยหัวเราะจนตาหยีขณะที่มองไปที่สามคนนั้น
~