อุ่นไอข้างใจคุณ: Chapter0018 ตอนที่ 18
ตอนที่ 18 ฉันขอถอนคำพูดที่เพิ่งพูดไป (2)
...
ห้าวันผ่านไป ซย่าหว่านอานออกจากโรงพยาบาลในช่วงบ่าย
ซ่งโย่วมั่นอยู่เป็นเพื่อนซย่าหว่านอานมาห้าวันเต็ม กระวีกระวาดร้อนใจอยากไปเที่ยวคืนนี้ และยังอยากดึงซย่าหว่านอานไปด้วย ซย่าหว่านอานไม่ได้ปฏิเสธ และก็ปฏิเสธไม่ไหว
ซย่าหว่านอานกับซ่งโยว่มั่นไปบาร์ที่พวกเธอมักจะไปเสมอ อาการบาดเจ็บที่หลังของซย่าหว่านอานยังไม่หายดี ไม่สามารถดื่มเหล้าได้ ดังนั้นตอนที่ซ่งโย่วมั่นสั่งเหล้าก็ไม่ลืมที่จะสั่งน้ำผลไม้คั้นสดให้กับเธอด้วย
เธอทั้งสองคนมาถึงค่อนข้างก่อนเวลา จึงพูดคุยเรื่อยเปื่อยเพื่อคร่าเวลา ไม่นานนักไอ้เจียงก็มาถึง หันจือจิ่นก็มาถึงแล้วเหมือนกัน...ในเวลาเดียวกันก็มีคนแปลกหน้าคนอื่นๆ หลั่งไหลกันเข้ามาในบาร์ ขณะนี้บรรยากาศเริ่มคึกคักและมีเสียงจ้อกแจ้กจอแจเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
หลังจากที่มีคนอยู่เป็นเพื่อนซ่งโย่วมั่น ซย่าหว่านอานเป็นเหมือนแต่ก่อน หาท่านั่งที่สบายแล้วโน้มศีรษะไปที่ไหล่ของซ่งโย่วมั่น จากนั้นกอดแขนของเธอเหมือนกอดตุ๊กตาแล้วหลับไป
ซย่าหว่านอานเองก็ไม่รู้ว่าตัวเธอเองนั้นแท้ที่จริงแล้วหลับไปนานแค่ไหน เธอจำได้เพียงเลือนลางว่าซ่งโย่วมั่นบอกกับเธอประโยคหนึ่งว่า “อานอาน ฉันจะไปเต้นแล้ว เธออยู่ตรงนี้อย่าไปไหนซี้ซั้ว...”
เธอตอบแบบขอไปทีว่า “อืม” เพียงคำเดียว ปล่อยแขนซ่งโย่วมั่น แล้วฟุบลงบนโต๊ะ หลับไปอีกครั้ง
ระหว่างนั้นมีคนวิ่งมาที่ด้านหน้าเธอครั้งหนึ่ง เอาเสื้อโค้ทมาคลุมตัวให้เธอ เธอลืมตาขึ้นเห็นว่าเป็นหันจือจิ่นก็หลับตาลงแล้วก็หลับอีกครั้ง
ผ่านไปไม่นาน ก็มีคนวิ่งมาที่ด้านหน้าเธออีก “คุณ ขอผมเลี้ยงเหล้าคุณแก้วหนึ่งได้มั้ย”
น้ำเสียงไม่คุ้นหูเลย เธอคิดว่าน่าจะเป็นคนในบาร์มาชวนคุย เธอยังไม่ได้ลืมตาขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว เธอเปลี่ยนอิริยาบท เหลือไว้เพียงท้ายทอยให้กับต้นเสียงนั้น
คนๆ นั้นไม่ไปไหน ไม่ยอมแพ้ที่จะเอ่ยขึ้นอีกว่า “คุณ คุณดื่มเยอะไปใช่หรือเปล่า”
ซย่าหว่านอานแกล้งตาย
“คุณ คุณไม่มีเพื่อนมาด้วยเหรอ”
ซย่าหว่านอานเอามือปิดหู
“คุณ...” คนๆ นั้นตะโกนเรียกอีกสองครั้ง น่าจะคิดว่าเธอเมามายจนหมดสติแล้ว คิดที่จะจับผิด ยื่นมือไปจับที่แขน คิดจะพาเธอไป
การแตะต้องของคนแปลกหน้า ทำให้ซย่าหว่านอานตอบโต้ด้วยการชักแขนกลับมา แล้วก็ลุกขึ้นมานั่งตัวตรง เธอมองไปที่คนๆ นั้นครั้งหนึ่ง ลักษณะอายุสามสิบกว่า กินเหล้าจนเมามายไม่ได้สติ
คนแปลกหน้าผู้ซึ่งถูกเธอแสดงท่าทีหลีกเลี่ยง ไม่มีทีท่าที่จะยอมเลิกรา ยื่นมือมาที่ด้านหน้าของเธออีกครั้ง คิดจะลูบหน้าเธอ “คุณ ไปกับผมเถอะ...” มือของเขายังไม่ทันได้สัมผัสโดนหน้าซย่าหว่านอาน ก็โดนซย่าหว่านอานเอากระเป๋าฟาดเข้าให้
คนเมายังคงก่อกวนไม่หยุดหย่อน ซย่าหว่านอานเบื่อที่จะยื้อยึงกับเขา ลุกขึ้นเพื่อหาพวกหันจือจิ่น คนเมาคนนั้นรู้ว่าเธอยังไม่เดินไป คาดไม่ถึงว่าเขาจะกล้าที่จะลวนลามเธอด้วยการจับข้อมือของเธอเอาไว้ และคิดจะดึงเธอเข้ามากอด แน่นอนว่าซย่าหว่านอานไม่ยอม หลังจากที่ดิ้นอย่างสุดพลังจนหลุดจากผู้ชายคนนั้น คาดไม่ถึงว่าจะได้ยินชายคนนั้นด่าเธอว่า “นังตัวดี” เธอไม่พูดพร่ำทำเพลงคว้าแก้วที่วางอยู่บนโต๊ะสาดเข้าที่หน้าเขา...
ชายผู้นั่นโกรธเป็นฟืนเป็นไฟทันที ด่ากราดด้วยถ้อยคำที่หยาบคายและจะทำร้ายร่างกายเธอ ในฉากนี้หันจือจิ่นวิ่งกลับมาดื่มเหล้าพอดิบพอดี เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ซัดกำปั้นเข้าไปที่ชายคนนั้น อีกมือหนึ่งก็โบกเข้าไปที่หน้าของชายคนนั้น...
เพียงชั่วพริบตาหันจือจิ่นกับชายคนนั้นก็ชกต่อยกันพันละวัน สร้างความแตกตื่นตกใจให้กับคนรอบข้าง แล้วก็สร้างความแตกตื่นตกใจให้กันคนในฟลอร์เต้นรำ ซ่งโย่วมั่นกับไอ้เจียงรีบตามมาไล่ๆ กัน ไอ้เจียงส่งเสียงกรีดร้อง แต่ซ่งโย่วมั่นหยิบกระเป๋ามุ่งตรงเข้าไปเป็นกองหนุนของหันจือจิ่น วิ่งไล่กวดแล้วเอาศีรษะกระแทกเข้าที่ศีรษะของชายคนนั้นอย่างจัง