ความลับแห่งจินเหลียน: Chapter 006 ตอนที่ 6

ตอนที่ 6 พบกันครั้งแรก (3)

ซีเหมินจินเหลียนคิดไปคิดมา รู้สึกเหมือนบุญหล่นทับยังไงไม่รู้

“คือว่า...มันจะเป็นการรบกวนเขามากเกินไปหรือเปล่าคะ” ซีเหมินจินเหลียนคิดว่าควรถามให้ชัดเจนจะดีกว่า

“เอาอย่างนี้ล่ะกัน เดี๋ยวผมโทรหาเขาเลย ให้เขาคุยกับคุณเองโดยตรง ถ้าเขารู้ว่าจะมีสาวสวยมาอยู่ที่บ้าน ขี้คร้านจะรีบกลับจากอเมริกานะสิไม่ว่า” หลินเสวียนหลานพูดพลางกดโทรศัพท์โทรออก

สักพักซีเหมินจินเหลียนก็ได้ยินเสียงแว่วๆ มาจากปลายสาย “ไอ้คุณชายหลิน นี่นายไม่รู้หรือไงว่าตอนนี้มันกี่โมงกี่ยามแล้ว”

“ฉันรู้ แต่ฉันมีเรื่องต้องบอกนายน่ะ” หลินเสวียนหลานเพิ่งนึกขึ้นได้เรื่องเวลาที่อเมริกา ตอนนี้ที่นั่นน่าจะเป็นตอนกลางคืน

“เออๆ มีอะไรก็รีบว่ามา” ปลายสายบ่นอุบ

“ฉันรู้จักสาวสวยคนหนึ่ง ว่าจะแนะนำให้มาพักที่บ้านนาย ได้ใช่ไหม” หลินเสวียนหลานถามยิ้มๆ พูดไปก็หันมาขยิบตาให้ซีเหมินจินเหลียน

“สาวสวยเหรอ” เสียงปลายสายฟังดูตื่นเต้นและถามเสียงสูงขึ้นมาทันที “อายุเท่าไหร่ แต่งงานหรือยัง”

แม้ว่าซีเหมินจินเหลียนจะไม่ได้ตั้งใจฟังการสนทนาของทั้งสองหนุ่ม แต่ดูเหมือนหลินเสวียนหลานจะเปิดลำโพงโทรศัพท์เอาไว้ ทำให้เธอได้ยินทุกอย่างอย่างชัดเจน พอได้ฟังดังนั้น ใบหน้าขาวนวลของเธอก็แดงระเรื่อเพราะความเขินอายขึ้นมาทันที

“ฮ่าๆ ยังไม่แต่งว่ะ แถมยังไม่มีแฟนด้วยนะ” หลินเสวียนหลานหัวเราะเสียงดัง “ว่ายังไง นายยังเห็นแก่เพื่อนอย่างฉันใช่ไหม”

“ได้ๆ “ ปลายสายตอบกลับ “อยากอยู่นานแค่ไหนก็แล้วแต่คุณคนสวยเลย ค่าเช่าไม่ต้อง ค่าน้ำค่าไฟเดี๋ยวฉันจัดการเอง เสร็จงานทางนี้เมื่อไหร่จะรีบบินกลับทันทีเลย ไอ้คุณชายหลิน แค่นี้ก่อนนะ ฉันเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ขอไปนอนพักก่อน” หลินเสวียนหลานยังไม่ทันได้พูดอะไร ปลายสายก็ตัดสายไปเสียดื้อๆ

“คุณคงได้ยินแล้วสินะครับ” หลินเสวียนหลานพูดยิ้มๆ “เพื่อนผมก็เป็นแบบนี้แหละ เพราะฉะนั้น คุณอยู่ที่นี่อย่างสบายใจได้เลยครับ”

“ถ้างั้นก็...ขอบคุณมากนะคะ” ซีเหมินจินเหลียนพูดขอบคุณอย่างเกรงใจ

“ส่วนปัญหาเรื่องงานของคุณ...” หลินเสวียนหลานคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว “ก่อนหน้านั้นคุณก็เคยทำงานเป็นเลขา อีกทั้งยังเรียนสาขาภาษาจีนมาอีก ถ้าให้ทำงานอื่นผมเกรงว่าคุณจะทำไม่ไหว ถ้าอย่างนั้น ผมว่ารอฉินต้าโถวกลับมาก่อนน่าจะดีกว่า ที่บริษัทของเขาน่าจะต้องการเลขาอยู่ ส่วนที่บริษัทผม พอดีว่าน้องสาวผมทำตำแหน่งนี้อยู่แล้วน่ะครับ”

ซีเหมินจินเหลียนพยักหน้ารับ อย่าว่าแต่น้องสาวของเขาเลย ต่อให้เป็นเลขาคนอื่น เขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องเปลี่ยนเลขาใหม่เพราะเธอหรอก หลินเสวียนหลานช่วยเหลือเธอมามากแล้ว สำหรับคนที่เพิ่งพบกันครั้งแรก ดูเหมือนเขาจะมีน้ำใจกับเธอมากเกินไปเสียด้วยซ้ำ แต่สิ่งหนึ่งที่เธอสามารถยืนยันได้ก็คือไม่ว่าจะเป็นเพื่อนที่ชื่อฉินต้าโถวคนนั้น หรือตัวหลินเสวียนหลานเอง ทั้งสองคนน่าจะเป็นคนมีฐานะ เพราะมีบริษัทเป็นของตัวเอง แล้วยังมีเลขาส่วนตัวอีก

ถึงแม้ว่าเลขาของหลินเสวียนหลานจะเป็นน้องสาวของเขาเอง...แต่ก็เพราะจุดนี้ที่ทำให้ซีเหมินจินเหลียนรู้สึกดีๆ ต่อเขาขึ้นมาอีก ยุคสมัยนี้ โดยเฉพาะพวกคุณชายรวยๆ จะมีสักกี่คนที่ดีขนาดนี้กัน

งานเข้าก็ให้เลขาทำ งานไม่มีก็ทำเลขา! เรื่องชู้สาว เรื่องเล่นเกมเสน่หาระหว่างเจ้านายกับเลขาถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิตประจำวัน แต่เขากลับให้น้องสาวเป็นเลขาส่วนตัว ว่ากันตามตรงแล้ว อย่างน้อยก็กันข้อครหานินทาจากคนอื่นได้

ซีเหมินจินเหลียนคอยแอบดูหลินเสวียนหลานเป็นระยะ เขาหน้าตาหล่อเหลาซะขนาดนี้ แถมยังรวยอีกต่างหาก มีแต่จะยิ่งดึงดูดสาวๆ เข้ามาซะมากกว่าละมั้ง

ไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชายก็เหมือนๆ กัน ทุกคนต่างก็มีความต้องการกันทั้งนั้น ผู้หญิงเลือกผู้ชายก็เหมือนกับที่ผู้ชายเลือกผู้หญิง ต่างก็มองกันที่รูปลักษณ์ภายนอกเป็นอันดับแรกก่อนทั้งนั้น

พอคิดถึงตรงนี้แล้ว ซีเหมินจินเหลียนก็ได้แต่หัวเราะเยาะตัวเอง ผู้ชายหน้าตาดี อย่าว่าแต่รวยเลย ต่อให้ไม่มีเงิน เธอก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะฝันถึง อาจเป็นเพราะเธอยังไม่สนิทกับหลินเสวียนหลาน เธอถึงได้สบายใจและกล้าเปิดใจกับเขาขนาดนี้

“เรื่องงานไม่เป็นไรหรอกค่ะ” ซีเหมินจินเหลียนพูดยิ้มๆ “แค่มีที่พักก็พอแล้ว ส่วนเรื่องงานฉันไม่รบกวนคุณหลินดีกว่า เดี๋ยวฉันไปดูที่สำนักงานจัดหางานก็ได้ค่ะ” ได้เขาแนะนำงานให้มันก็ดี แต่เธอกับเขายังไม่สนิทถึงขั้นเป็นเพื่อนกัน เธอเองก็ไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณเขามากไปกว่านี้

“คุณไม่ต้องเกรงใจหรอก” หลินเสวียนหลานพูดยิ้มๆ “เรื่องเมื่อคืน ไม่ว่ายังไงผมก็ผิดเต็มๆ ถึงคุณจะไม่เป็นอะไรแล้ว แต่ผมก็ยังไม่สบายใจอยู่ดี ถ้ามีอะไรที่ผมช่วยได้ ผมก็ยินดีช่วยทั้งนั้น”

“ปกติแล้ว คุณเป็นคนใจดีแบบนี้เสมอเหรอคะ” ซีเหมินจินเหลียนถามด้วยความสงสัย

“แน่นอนว่าไม่ใช่!” หลินเสวียนหลานรีบตอบในใจ หากเป็นเมื่อก่อน ถ้าเขาเจอผู้หญิงที่ไม่อยากข้องเกี่ยวด้วยก็มีแต่จะหนีไปให้ไกลๆ แต่กับซีเหมินจินเหลียนนั้น ลึกๆ ในใจแล้ว เขาก็รู้สึกสงสัยในตัวเธอเป็นอย่างมาก ทำไมเธอที่ถูกรถสปอร์ตทั้งคันชนเสียขนาดนั้น แต่เธอกลับไม่เป็นอะไรเลย ไหนจะดอกบัวทองที่เบ่งบานอยู่กลางอากาศนั่นอีก อีกทั้งยังมีคำทำนายคลุมเคลือของพระรูปนั้นที่วัดหลิงอิ่น พอเชื่อมโยงทุกเรื่องเข้าด้วยกันแล้วทำให้เขามีความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูกกับหญิงสาวตรงหน้าที่ชื่อซีเหมินจินเหลียนคนนี้

เขารู้สึกเหมือนมีหมอกควันจางๆ กระจายอยู่รอบตัวเธอ เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความลึกลับซับซ้อน...

รู้ทั้งรู้ว่าไม่ควรสงสัยในตัวเธอ แต่ว่าคนเราเมื่อเกิดความสงสัยในบางสิ่งบางอย่างแล้ว ยากนักที่จะหักห้ามในสงสัยนั้นไม่ใช่หรือ

หากเมื่อคืนนี้เขาขับรถชนจนเธอบาดเจ็บจริง ด้วยความที่เขาเป็นคนไม่เคยหนีความรับผิดชอบ เขาอาจจะโทรหาสายด่วนหนึ่งหนึ่งศูนย์หรือช่วยพาคนเจ็บส่งโรงพยาบาลเพื่อช่วยชีวิตแล้วหมดหน้าที่กันไป แต่นี่เขากลับพาเธอกลับมาที่บ้าน ซึ่งมันเป็นเรื่องผิดปกติแน่ๆ แล้ววันนี้เขายังทิ้งทุกอย่างเพื่อมาอยู่คุยเป็นเพื่อนเธออีก มันผิดปกติจริงๆ นั่นแหละ

ไม่ว่ายังไงเขาก็ยังสงสัยอยู่ดีว่าทำไมรถของเขาถึงถูกชนจนพังยับเยิน แต่เธอกลับไม่เป็นอะไรเลย

“ผมใจดีเฉพาะกับคนสวยๆ เท่านั้นล่ะครับ” หลินเสวียนหลานรีบหัวเราะกลบเกลื่อนแล้วเปลี่ยนเรื่องคุยทันที

ซีเหมินจินเหลียนมองค้อนควับจนหลินเสวียนหลานต้องรีบแก้ตัว “คุณซีเหมินอย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะครับ ผมแค่รู้สึกไม่สบายใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ ที่จริงผมมีแฟนแล้ว”

ผู้ชายโปรไฟล์ดีแบบเขา ถ้าไม่มีแฟนสิถึงจะแปลก พอได้ฟังแบบนี้ ซีเหมินจินเหลียนก็ไม่แปลกใจเลยสักนิด เธอเองก็สบายใจขึ้นมาก ถึงหน้าตาเธอจะถือว่าสะสวย แต่นั่นมันก็แค่มาตรฐานที่บ้านเกิดที่ต่างจังหวัดเท่านั้น แต่ในเมืองใหญ่ศิวิไลซ์แห่งนี้ ผู้หญิงหน้าตาสวยใสมีอยู่ถมเถไป เธอก็ไม่ได้สวยถึงขั้นผู้ชายเห็นแวบแรกก็หลงหัวปักหัวปำ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ถูกทิ้งอย่างไร้เยื่อใยแบบนี้

ชั่วขณะหนึ่งที่บรรยากาศในบ้านเต็มไปด้วยความอึดอัด ซีเหมินจินเหลียนทำท่าจะพูดอะไรออกมาสักอย่างแต่ก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี เพราะถึงยังไงทั้งสองคนก็ไม่สนิทกันอยู่ดี

จู่ๆ เสียงโทรศัพท์มือถือของหลินเสวียนหลานก็ดังขึ้น เขาได้แต่ส่งยิ้มแหยๆ ให้ซีเหมินจินเหลียนแล้วรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูแล้วกดรับสายทันที

“ไอ้คุณชายหลิน ทำไมยังไม่มาสักที รีบมาเลย...” เสียงห้าวๆ ของชายหนุ่มดังมาจากปลายสาย

“เออ ไปเดี๋ยวนี้แหละ” หลินเสวียนหลานรีบตอบแล้วกดวางสาย

“ถ้าคุณหลินมีธุระก็รีบไปเถอะค่ะ ฉันไม่เป็นไรแล้ว ฉันต้องขอบคุณคุณมากนะคะที่ช่วยหาที่พักให้” ซีเหมินจินเหลียนรีบกล่าว

หลินเสวียนหลานคิดๆ แล้วพูดยิ้มๆ “เดี๋ยวจะมีคนผ่าก้อนหยกดิบ ถ้าคุณซีเหมินไม่ว่าอะไร ไปด้วยกันไหมครับ”

_______________________________________________________