ผลการค้นหา
แชร์หน้านี้
คาย
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน
คาย
- ก. ปล่อยของที่ไม่ต้องการจะกลืนหรือกลืนไม่ได้ออกจากปาก เช่น คายชานอ้อย
- ปล่อยออกมา เช่น คายความร้อน
- โดยปริยายใช้หมายถึงอาการของสิ่งที่ติดแน่นเลื่อนออกจากที่เดิม เช่น เรือคายหมัน ลูกประสักคายตัว เปิดเผย แสดงออก เช่น คายความลับ.
- น. ส่วนที่มีลักษณะเป็นผงหรือขนละเอียดแหลมคมของบางสิ่งบางอย่าง เวลากระทบผิวหนังทําให้รู้สึกระคายคัน เช่น คายข้าว คายอ้อย คายไผ่. ว. อาการที่รู้สึกว่าผงหรือขนเช่นนั้นกระทบตัวทําให้รู้สึกระคายคัน.
ความหมายของ คาย จากพจนานุกรมเล่มอื่นๆ
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-อังกฤษ LEXiTRON
- [v.] spit out
- [syn.] บ้วน
- [ant.] อม
- [v.] emit
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-อังกฤษ อ. สอ เสถบุตร
- [vt.] to disgorge (the loot), to emit (fragrance), to discharge (lava),to secrete (poison), to exude (latex), to evolve (heat)
- [adj. vi.] rude, rough to the touch
- [adj. vi.] to itch, to be irritated
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร
- 1.ก. คืนสิ่งของออกจากปาก, คืน
- หลุดออกจากที่. ว. ไม่เกลี้ยง
- อาการแสบ ๆ คัน ๆ เช่น คายตัว คายตา. 2.(สก. คาย) น. เพลง, เพลงขับร้อง.
แชร์หน้านี้