ผลการค้นหา
แชร์หน้านี้
สก
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน
- [สะกะ] ว. ของตน. (ป.
- ส. สฺวก).
- น. ผม. (ข. สก่).
- (โบ) ก. สะเด็ดนํ้า เช่น เอาข้าวที่ซาวนํ้าแล้วใส่ในตะแกรงเพื่อให้นํ้าแห้งเรียกว่า สก.
ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร
แชร์หน้านี้