รักจากใจเจ้านายจอมโหด(จบ): ตอนที่ 8 รู้สึกยังไงที่เป็นมือที่สาม ตอนที่ 8

“งั้นตอนนี้ฉันควรทำไงดีล่ะนาตาลี”

ฉันมองออกนอกหน้าต่างอย่างเลื่อนลอยด้วยแววตาเหมือนหลงทาง

ตลอดหลายปีมานี่จัสตินคือทุกสิ่งทุกอย่างของฉันและชีวิตของฉันก็โคจรรอบตัวเขา แต่ตอนนี้ฉันถูกทิ้งไว้ไม่เหลืออะไรเลย ฉันรู้สึกเหมือนสูญสิ้นแรงจูงใจทั้งหมด ไม่รู้สึกแม้แต่นิดเดียวว่าควรจะทำอะไรที่ยังมีความหมายอีกต่อไป

“เขาก็แค่ไอ้สารเลวนะแอนนา ที่จริงก็ดีแล้วที่เธอพบตัวตนที่แท้จริงของเขาตอนนี้ ไม่งั้นมันคงจะสายไปมากเลยถ้าเธอไปรู้ความจริงหลังจากแต่งงานไปแล้วน่ะ”

นาตาลีนั่งข้างๆ ฉันแล้วกอดปลอบใจฉัน ตลอดเวลานั้นฉันเห็นความทุกข์ในดวงตาของเธอ

“แต่มันเจ็บปวดเหลือเกิน...”

พูดจบฉันกอดนาตาลีแน่น น้ำตาของฉันแห้งเหือดไปสองสามวันแล้วแต่ความปวดร้าวภายในยังคงไม่หายไปไหน

“แอนนาสักวันหนึ่งเธอจะลืมไอ้ชั่วนั่นได้ ยิ่งไปกว่านั้นเธอจะได้พบคนที่ดีกว่ามันเป็นพันเท่าแน่ๆ ถึงตอนนั้นเขาจะเสียใจที่เสียเธอไป” นาตาลียืนยันขณะจ้องตาฉัน

อย่างน้อยที่สุดตอนนี้ฉันยังมีเพื่อนที่ดีอยู่เคียงข้าง ถ้าไม่มีเธอคอยปลอบใจและให้กำลังใจฉันก็ไม่รู้จริงๆ ว่าจะผ่านมาถึงตอนนี้ได้หรือเปล่า

“แต่งตัวแต่งหน้าสักหน่อย วันนี้เราจะไปเดินช้อปปิ้งกันแล้วสุขภาพจิตจะได้ดีขึ้นบ้าง ฉันอยากให้เธอลืมไอ้เลวจัสติน เซนาคิสนั่นตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป”

นาตาลีดึงฉันขึ้นจากเตียงบังคับให้ฉันแต่งตัวแล้วจับฉันแต่งองค์ทรงเครื่องเหมือนเป็นตุ๊กตาของเธอ

จากนั้นเราก็ไปห้างสรรพสินค้าใกล้ๆ และเดินช้อปปิ้งกันที่แผนกสินค้าสตรี

เพราะเคยได้ยินมาว่าบริษัทของจัสตินเป็นเจ้าของห้างแห่งนี้ ฉันจึงอยากถอยห่างตามสัญชาตญาณแต่เจ้ากรรมที่นาตาลีจับฉันไว้แน่นไม่ยอมปล่อยมือเลย

ฉันรู้ว่าเธออยากช่วยให้ฉันลืมเขาเลยยอมตามแม้จะรู้สึกชิงชังรังเกียจภายในใจ

เราตรงไปเดินสำรวจในแผนกสินค้าสตรี ไม่นานนักสองมือของนาตาลีก็พะรุงพะรังไปด้วยข้าวของที่ได้มาทั้งวัน ตรงกันข้ามกับฉันที่ไม่ได้ซื้ออะไรเลยเพราะไม่มีอารมณ์จะช้อปปิ้งเลยจริงๆ

ทันใดนั้นฉันก็เห็นภาพคนคู่หนึ่งใกล้ๆ-นั่นจัสตินกับมาเบล ความเจ็บปวดเหมือนถูกแทงกะหน่ำใส่ฉันและฉันรีบหมุนตัวดึงนาตาลีเพื่อจะไปจากที่นั่น

“จะดึงฉันทำไมน่ะแอนนา ฉันยังไม่เสร็จตรงนี้เลย”

นาตาลีไม่เห็นสองคนที่อยู่ใกล้ๆ เธอจึงไม่ค่อยพอใจกับพฤติกรรมแปลกๆ ของฉัน

“ไปที่อื่นกันเถอะนาตาลี ฉันไม่อยากอยู่นี่อีกแล้ว”

ฉันหันหลังให้สองคนที่ตรงมาทางฉันไม่อยากให้พวกเขาสังเกตเห็นฉัน

นาตาลีขมวดคิ้วใส่ฉันอย่างสงสัยบางทีอาจรู้สึกสับสนกับท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของฉัน

แต่พอเธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่างสองคนนั่นก็เห็นฉันพอดี

“แอนนา บังเอิญจังมาเจอเธอที่นี่ ไม่คิดเลยว่าเธอจะฟื้นตัวจากอาการอกหักได้เร็วขนาดนี้ แค่ไม่กี่วันเองแต่เธอมีอารมณ์มาเดินช้อปปิ้งแล้ว”

น้ำเสียงล้อเลียนของมาเบลดังแหวกอากาศขึ้นมา

เมื่อถูกโจมตีตรงที่เจ็บปวดที่สุดฉันก็รู้สึกใจเสียอย่างปฏิเสธไม่ได้ แต่ฉันจะไม่มีวันแสดงความอ่อนแอต่อหน้าสองคนนั้นเพราะพวกนั้นไม่คู่ควร

พอเห็นจัสตินกับมาเบล นาตาลีก็รู้ในที่สุดว่าทำไมฉันถึงพยายามลากเธอออกไป

ทันใดนั้นเธอก็ก้าวมาขวางหน้าบังฉันไว้ข้างหลังเธอ

“อ๋อนึกว่าใคร กลายเป็นนังมือที่สามที่มาทำลายความรักหลายปีของคนอื่นเสียนี่ รู้สึกยังไงล่ะที่เป็นมือที่สามน่ะ”