ทรราชหญิงเจ้าหัวใจจักรพรรดิมาร ตอนที่ 368

ตอนที่ 368 ตึกฝั่งทิศตะวันออกยกระดับ (3)

สีหน้าของเยี่ยนปู้กุยยิ่งมาก็ยิ่งน่าเกลียดมากขึ้นทุกที เมื่อท่านอาจารย์ใหญ่พูดถึงตอนที่บอกให้ส่งจวินอู๋เสียออกไป เหอชิวเซิงที่ยืนอยู่ด้านข้างก็ทำสีหน้าระรื่น รู้สึกได้ใจอย่างถึงที่สุด

"ท่านอาจารย์ใหญ่ ข้าว่าตำแหน่งอาจารย์ผู้ดูแลตึกฝั่งทิศตะวันออกก็ควรเปลี่ยนคนแล้วเช่นกัน ท่านดูสิเยี่ยนปู้กุยวันๆ ทำอะไรบ้าง นอกจากออกไปเก็บเด็กขอทานพวกนี้ออกมาจากข้างนอกแล้วมาเพิ่มภาระให้กับสำนักศึกษา! นอกจากกลุ่มขอทานไม่กี่คนพวกนั้น ยังจะมีผู้ใดอยากกราบเขาเป็นอาจารย์ ปัจจุบันสถานการณ์ของพวกเราไม่เอื้ออำนวยมากขึ้นทุกที ให้ขอทานพวกนั้นอยู่ต่อก็มีแต่รกที่แถมยังทำให้ภาพลักษณ์ของสำนักศึกษาของพวกเราเสื่อมเสียอีก หลอกกินหลอกดื่มไม่พอ ยังป่าเถื่อนชอบใช้กำลัง ที่ถึงขั้นลงไม้ลงมือกับศิษย์ของข้าแล้ว ขืนปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป พวกมันคงได้เหิมเกริมไม่เห็นใครอยู่ในสายตาอีก” เหอชิวเซิงไม่กลัวว่าจะทำให้โลกนี้วุ่นวายมากยิ่งขึ้น เขายืนใส่ไฟอยู่ข้างๆ หูอาจารย์ใหญ่

"นี่..." อาจารย์ใหญ่ขมวดคิ้ว

จวินอู๋เสียมองทุกอย่างที่เกิดขึ้นในห้องหนังสือด้วยสายตาเย็นชา ประกายหนาวเหน็บในดวงตาของนางยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกที

“ท่านอาจารย์ใหญ่อย่าได้ลังเลอีกต่อไปเลย หากท่านยังคงปล่อยคนจากตึกฝั่งทิศตะวันออกไปและทำเป็นไม่สนใจอีก ศิษย์จากตึกอื่นๆ อาจจะลาออกไปเพราะเรื่องนี้ก็ได้นะขอรับ พวกนั้นน่ะล้วนเป็น…” ไม่ทันรอให้เหอชิวเซิงพูดจบ

มือเล็กๆ ของจวินอู๋เสียก็หยิบแผ่นกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อของนาง และตบลงไปที่โต๊ะด้านหน้าอาจารย์ใหญ่อย่างแรง

"พอหรือไม่" จวินอู๋เสียถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ทั้งสามคนที่อยู่ในห้องพากันเงียบกริบ

ดวงตาของท่านอาจารย์ใหญ่จับจ้องไปที่ตั๋วแลกเงินบนโต๊ะตรงหน้าเขาด้วยสายตาวาวโรจน์ ลมหายใจของเขาหอบหนักด้วยความตื่นเต้น

ตั๋วแลกเงิน…

กี่ปีแล้วนะที่เขาไม่ได้เห็นมัน

เหอชิวเซิงที่ถูกขัดจังหวะในการพูดอย่างเร่าร้อนเป็นคนที่ได้รับผลกระทบจากการกระทำนี้มากที่สุด เมื่อเขาเห็นจวินอู๋เสียโยนตั๋วแลกเงินลงมาตรงหน้าท่านอาจารย์ใหญ่ ตั๋วแลกเงินสีขาวก็ทำเอาใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีเขียวทันที!

มุมปากของเขากระตุกยิก รีบพูดไปว่า “หนี้ที่ตึกฝั่งทิศตะวันออกติดค้างสำนักศึกษาอยู่ไม่ใช่น้อยๆ ค่าธรรมเนียมของสำนักศึกษาปีก่อนตลอดทั้งปี ยังมีค่ากิน ค่าดื่ม ค่าของใช้จิปาถะทั้งหลายแหล่ในปีอื่นๆ ที่ยังค้างชำระอยู่ ไม่ใช่เงินเพียงไม่กี่ร้อยตำลึงจะสามารถแก้ไขได้หรอกนะ ขอทานน้อยจากครอบครัวยากจนเช่นเจ้า อย่างมากสุดก็ดึงออกมาได้เพียงไม่กี่ร้อยตำลึง…”

ทว่าเสียงของเหอชิวเซิงเพิ่งจะดังได้เพียงครึ่งทาง มันก็ติดอยู่ที่ลำคอของเขาเปล่งออกมาไม่ได้อีก

ขณะที่เหอชิวเซิงกำลังพูดน้ำไหลไฟดับ ท่านอาจารย์ใหญ่ก็หยิบตั๋วแลกเงินใบนั้นคืนมา ตัวเลขที่สลักอยู่บนตั๋วแลกที่เขาได้เห็น ทำให้เขาต้องสูดลมเย็นเข้าปอดลึกๆ!

เหอชิวเซิงปรายตามองตั๋วแลกเงินใบนั้นด้วยสีหน้าดูถูกเหยียดหยามอย่างยิ่ง แต่เมื่อตัวเลขด้านบนสะท้อนสู่สายตาของเขา ใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดด้วยความตกใจ ท่าทางของเขาดูน่าเกลียดราวกับมีคนยกมือขึ้นตบหน้าเขาใหญ่ๆ สองฉาด

บนตั๋วแลกเงินสีขาวราวกับหิมะ ตัวเลขที่น่าตกใจถูกเขียนด้วยตัวอักษรขนาดใหญ่ชัดเจน...

หนึ่งแสนตำลึง!

มือของอาจารย์ใหญ่ชราที่ถือตั๋วแลกเงินอยู่เริ่มสั่น และเคราของเขาก็กระเพื่อมขึ้นลงอย่างรวดเร็ว

รายได้ต่อปีของทั้งสำนักศึกษาหงส์อมตะ หักด้วยค่าใช้จ่ายแล้ว มีจำนวนเพียงสามถึงสี่หมื่นตำลึงเท่านั้น แต่นี่จวินอู๋เสียกลับโยนตั๋วแลกเงินหนึ่งแสนตำลึงออกมาวางบนโต๊ะแบบไม่สะทกสะท้าน!

นี่เทียบเท่ากับรายได้เกือบสามปีเต็มของทั้งสำนักศึกษาหงส์อมตะเลยเชียว!

ไม่แปลกใจเลยที่สีหน้าของท่านอาจารย์ใหญ่จะตื่นเต้นยินดี ตัวสั่นราวกับต้นหลิวกลางพายุเช่นนั้น!

สีหน้าของเหอชิวเซิงดูเหมือนคนที่กำลังกลืนอุจจาระเข้าไป ใบหน้าของเขาขาวซีดไปครู่หนึ่ง

ลูกศิษย์ของเจ้าเยี่ยนปู้กุย โยนตั๋วแลกเงินหนึ่งแสนตำลึงออกมาได้อย่างสบายๆ ราวกับโยนเศษเงินเพียงไม่กี่ร้อยตำลึงเท่านั้น เจ้าเด็กนี่ทำไมมันถึงได้ร่ำรวยขนาดนี้!

เหอชิวเซิงสงสัยว่าเขากำลังประสาทหลอน ตาฝาดไปหรือไม่!

"นี่…ตั๋วแลกเงินนี้ต้องเป็นของปลอมแน่ๆ!" เหอชิวเซิงยังคงคัดค้านสุดฤทธิ์ เขาไม่เชื่อ จึงตะโกนและชี้นิ้วไปทางตั๋วแลกเงินใบนั้น เด็กน้อยอย่างเจ้านี่จะร่ำรวยมากถึงเพียงนี้ได้อย่างไร!

จวินอู๋เสียเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองไปที่เหอชิวเซิงที่เปลี่ยนจากความอายเป็นความโกรธ และคร้านที่จะเสวนายุ่งเกี่ยวกับเขาอีก

ท่านอาจารย์ใหญ่หลังจากได้รับการเตือนจากเหอชิวเซิง เขาก็หรี่ตาลงทันทีและเริ่มตรวจสอบชื่อร้านแลกเงินที่ระบุอยู่ในตั๋วแลกเงินรวมถึงตราประทับด้านบนนั้นอย่างรอบคอบและระมัดระวัง

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขาก็เผยรอยยิ้มกว้างและพูดว่า “ตั๋วแลกเงินนี้เป็นของจริง! นี่คือตราประทับของร้านแลกเงินจันทร์กระจ่าง! มันเป็นของแท้แน่นอน!"

เหอชิวเซิงพูดอะไรไม่ออกจริงๆ แล้วในตอนนี้ ร้านแลกเงินจันทร์กระจ่าง เป็นร้านแลกเงินที่ใหญ่ที่สุดและมีสาขาของพวกเขาอยู่ทั่วทั้งแผ่นดิน และตราประทับของร้านแลกเงินจันทร์กระจ่างนี้ ก็เป็นตราประทับที่ถูกตรึงด้วยพลังวิญญาณทั้งหมด ไม่สามารถทำซ้ำหรือลอกเลียนแบบโดยคนธรรมดาทั่วไปได้