ทรราชหญิงเจ้าหัวใจจักรพรรดิมาร ตอนที่ 365

ตอนที่ 365 แผนที่หนังมนุษย์ (3)

เมื่อเผชิญหน้ากับ ‘ความซื่อตรง’ ของจวินอู๋เสีย ขมับของเยี่ยนปู้กุยก็เต้นตุบ เขาไม่มีทางเลือกอื่นได้แต่ยอมถอยจากมาแล้วปล่อยให้นางทำตามอำเภอใจ จากนั้นค่อยไปลากตัวเฉียวฉู่และคนอื่นๆ ให้ไปคุยกันอย่างลับๆ ให้พวกเขาช่วยดูแลจวินอู๋เสียหน่อย

เนื่องจากวงแหวนภูติวิญญาณของจวินอู๋เสียค่อนข้างพิเศษ เยี่ยนปู้กุยจึงไม่ได้ให้คำแนะนำเรื่องการบ่มเพาะพลังวิญญาณแก่นาง แต่ให้จวินอู๋เสียนั่งอยู่ริมสระบัวทุกวันเป็นเพื่อนบัวหิมะซังอวี้ที่กำลังพักฟื้น

เฉียวฉู่และคนอื่นๆ กำลังพยายามค้นหาแผนที่หนังมนุษย์อีกทั้งหกแบบที่กระจัดกระจายไปทั่ว แม้ว่าสิบสองตำหนักจะได้ครอบครองสิ่งนี้แล้ว แต่พวกเขาไม่มีใครกล้าเก็บเผือกร้อนอย่างแผนที่นี้ไว้ในมือนานหรอก พวกเขาจะต้องลอบส่งแผนที่ลงมายังสามโลกเบื้องล่างเพื่อให้ ‘แพะ’ ตัวใหม่ที่พวกเขาไว้ใจลงมือดำเนินการค้นหาที่ตั้งของสุสานเทพปีศาจเจ้าจักรพรรดิต่อไปแน่

วิธีการเดิมๆ ที่น่ารังเกียจเช่นนี้ ก็สมกับเป็นวิธีของสิบสองตำหนักที่แสนโสมม

สมบัติที่ถูกฝังอยู่ในสุสานเทพปีศาจเจ้าจักรพรรดิ เพียงพอที่จะทำลายทั้งสิบสองตำหนักให้ราบคาบได้เลย

เฉียวฉู่และคนอื่นๆ ต้องการแก้แค้น ในขณะที่จุดประสงค์ของจวินอู๋เสียก็คือการลบตำหนักเปลวเพลิงปีศาจให้หายไปจากโลกใบนี้ เป้าหมายของพวกเขาสอดคล้องกันอย่างสมบูรณ์…

อย่างไรก็ตาม ไม่นานนักหลังจากที่จวินอู๋เสียกราบเยี่ยนปู้กุยเป็นอาจารย์ นางก็ได้ค้นพบถึงสถานการณ์อันแสนเจ็บปวดและบีบบังคับของเยี่ยนปู้กุยและลูกศิษย์ของเขา

เฉียวฉู่และคนอื่นๆ มีพรสวรรค์สูงส่งจริง แต่พวกเขาไม่สามารถแสดงมันออกมาต่อหน้าผู้อื่นได้ และทุกครั้งที่พวกเขาเดินทางออกจากสำนักไป พวกเขาล้วนมีจุดประสงค์ที่แน่ชัดเพียงอย่างเดียวนั่นคือเพื่อค้นหาเบาะแสของแผนที่เท่านั้น

อาจกล่าวได้ว่า ในบรรดาศิษย์อาจารย์ทั้งห้าคนของตึกฝั่งทิศตะวันออกในอดีต ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่มีความสามารถในด้านการหาเงิน พรสวรรค์ในการทำเงินของพวกเขาเป็นศูนย์!

ในช่วงปีแรกๆ อาจดีหน่อย เพราะเยี่ยนปู้กุยได้นำสมบัติบางอย่างที่เอาติดตัวมาจากสามโลกชั้นกลางออกไปจำนำ ทำให้พอมีเงินใช้จ่ายหมุนเวียนบ้าง แต่เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า เงินที่พวกเขาใช้ก็เริ่มร่อยหรอลงเรื่อยๆ ในขณะที่สมบัติที่นำมาก็หมดไป เยี่ยนปู้กุยไม่เหลืออะไรให้เขานำไปแลกเงินอีก ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาชีวิตของทั้งห้าคนจึงยากลำบาก อัตคัดขัดสนยิ่งนัก

ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือเฉียวฉู่และคนอื่นๆ พวกเขาไม่ได้สวมเสื้อผ้าชุดใหม่มานานกว่าสองปีแล้ว!

จวินอู๋เสียไม่เคยประสบกับปัญหาทางด้านการเงินเลยไม่ว่าจะในชาติภพก่อนหรือว่าในชาตินี้ ในชาติก่อน หลังจากที่นางหลบหนีออกมาจากเงื้อมมือของเจ้าปีศาจร้ายนั่นได้ แม้ว่าจะอายุยังน้อย แต่ทักษะทางการแพทย์ที่โดดเด่นก็ทำให้นางสามารถใช้ชีวิตได้อย่างราบรื่นและไม่เคยต้องกังวลถึงเรื่องเงินทอง หลังจากที่นางกลับชาติมาเกิดใหม่แล้ว แม้ว่าจวนหลินอ๋องที่นางอาศัยอยู่จะตกอยู่ในอันตรายและมีแต่คนคอยจ้องเล่นงาน ทว่าอย่างไรนั่นก็คือจวนอ๋อง พวกเขาอาจจะขาดแคลนหลายอย่างแต่ไม่มีทางขาดเงิน!

ดังนั้นเมื่อจวินอู๋เสียเห็นศิษย์พี่ศิษย์น้องและท่านอาจารย์ของตัวเองนั่งยองๆ อยู่ในลานเรือนพัก พร้อมกับปรึกษาเรื่องการหาเงินไปคืนท่านอาจารย์ใหญ่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด หัวสมองของนางก็ว่างเปล่าไปครู่หนึ่ง

“หรือไม่...ให้ข้ากับเฟยเยียนออกไปดักปล้นสักคนสองคน” เฉียวฉู่แนะนำด้วยวิธีแปลกๆ

ฝ่ามือใหญ่ของเยี่ยนปู้กุยก็ฟาดลงไปที่ศีรษะของเขาอย่างไร้ความปรานี!

เฉียวฉู่ยักไหล่เบาๆ แสดงออกว่าเมื่อสักครู่นี้เขาแค่ล้อเล่น

“งูกระดูกสองหัวยังคงพักฟื้นอยู่ ไม่อย่างนั้นข้าอาจจะขอให้มันไปช่วยหาสมุนไพรบนภูเขาได้” ฮวาเหยาขมวดคิ้วเล็กน้อย ในอดีตเมื่อพวกเขาประสบปัญหาเช่นนี้ ฮวาเหยาก็ขอให้งูกระดูกสองหัวออกไปขุดสมุนไพรบนภูเขาในตอนกลางคืนเพื่อเอาไปขายแลกเงินหลายครั้ง

แต่ตอนนี้งูกระดูกสองหัวยังไม่หายจากอาการบาดเจ็บสาหัส ฮวาเหยาก็ทนไม่ได้หากจะต้องเรียกมันออกมาเพื่อทำงานหนักอีกครั้ง

“ให้ตายสินี่มันยากจนข้นแค้นเกินไปแล้ว…” เฟยเยียนอยากจะร้องไห้

หรงรั่วเป็นคนที่สงบที่สุด แต่คิ้วของเขาก็ยังกดเป็นร่องลึกอย่างห้ามไม่อยู่เช่นกัน

"เฮ้อ! ลืมมันไปซะเถอะ! ข้าจะลองไปคุยกับท่านอาจารย์ใหญ่ด้วยตัวเองดูอีกสักครั้ง ถามเขาว่าพอจะเลื่อนเวลาออกไปอีกสักสองสามวันได้หรือไม่” หัวใจของเยี่ยนปู้กุยสั่นเมื่อเขามองไปที่ใบหน้าสิ้นหวังของเหล่าศิษย์ตัวน้อยของเขา เขาพยายามโบกมือเพื่อแสดงว่าไม่เป็นไร อาจารย์ของพวกเขาสามารถแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้โดยลำพัง

น่าเสียดายที่สวรรค์ไม่ปรานีผู้คน ไม่รอให้เยี่ยนปู้กุยได้ก้าวออกจากตึกฝั่งทิศตะวันออกเพื่อไปพบกับท่านอาจารย์ใหญ่ เหอชิวเซิงอาจารย์ผู้ดูแลตึกฝั่งทิศใต้ก็พุ่งเข้ามาทางนี้ด้วยสีหน้าบูดบึ้ง

เหอชิวเซิงเป็นอาจารย์ของตึกทิศใต้ กลุ่มคนรุ่นเยาว์รวมไปถึงชายหนุ่มผู้เป็นหัวหน้าศิษย์ที่มา ‘ทวงหนี้’ ก่อนหน้านี้ก็ล้วนแต่เป็นลูกศิษย์ของเขา ในอดีตเมื่อตอนที่ลูกศิษย์ของเขามาหาเรื่องศิษย์ของตึกฝั่งทิศตะวันออก เขาไม่เคยสนใจเพราะคนทางฝั่งนี้ไม่เคยตอบโต้กลับเลย จนกระทั่งเมื่อสองสามวันก่อน ศิษย์ของเขาถูกหามกลับไปด้วยสภาพใบหน้าบวมเป่งเลือดไหลท่วมตัว จนทุกวันนี้ก็ยังไม่อาจลุกจากเตียงได้!