เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 852

ตอนที่ 852 เจอถานซวงซวงอีกครั้ง (1)

ต่อให้การกรีดเลือดดูความสัมพันธ์จะไม่น่าเชื่อถือ ทว่าในตระกูลฉินจะต้องมีคนรู้เรื่องราวชีวิตที่แท้จริงของฉินเฉิน นางมีแต่ต้องเริ่มลงมือที่ตระกูลฉิน

“ท่านแม่” ชิงหานพุ่งเข้าสู่อ้อมอกของเฟิงหรูชิง “เมื่อไรท่านพ่อราคาถูกจะกลับมา?”

มือเฟิงหรูชิงที่ลูบศีรษะชิงหานชะงัก ก้มหน้าลงมองเด็กหญิงที่ซุกอยู่ในอ้อมอกนาง

“ข้าก็ไม่รู้”

เรื่องที่นางมาจวนเทียนเสินไม่ได้บอกกับหนานเสียน หนานเสียนก็ไม่รู้ว่านางมาจวนเทียนเสินแล้ว

ช่วงนี้หนานเสียนปกป้องนางมานับครั้งไม่ถ้วน ครั้งนี้นางอยากปกป้องเขา

“ท่านแม่ ข้าคิดถึงมะหมาตัวใหญ่แล้ว” ชิงหานหมดอาลัยตายอยาก “ไม่รู้ว่ามะหมาตัวใหญ่จะมาหาพวกเราเมื่อไร”

เวลานี้เด็กหนุ่มที่ถูกชิงหานเรียกว่ามะหมาตัวใหญ่กำลังยืนอยู่บนผืนน้ำอันเวิ้งว้าง สายตาของเขามองไปยังสายน้ำที่ไหลเชี่ยวด้วยความไม่เข้าใจ

“นกขาว นี่มันที่ไหนกันแน่? เกาะที่เจ้าบอกว่าเป็นทางไปสู่จวนเทียนเสินอยู่ที่ไหนกัน”

หงส์ขาวโมโห “ข้าเป็นหงส์ เป็นหงส์! ไม่ใช่นก! พวกเราไม่ใช่ประเภทเดียวกัน!”

เขาพูดไม่ผิดนี่ ตรงไปทางทิศใต้ก็คือทะเลใต้ จวนเทียนเสินอยู่บนหมู่เกาะแห่งหนึ่งกลางทะเล

ทว่าจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าหมู่เกาะนั่นอยู่ที่ไหนกันแน่?

ท้องทะเลกว้างใหญ่เช่นนี้เขาก็ไม่รู้จะไปหาที่ไหน

เด็กหนุ่มมองหงส์ขาวด้วยสายตาดูถูก

รู้แต่แรกว่าเจ้าหงส์ขาวตัวนี้เชื่อถือไม่ได้แต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นถึงขั้นนี้

ทำให้เขาไม่อาจไปพบเสี่ยวจิ่วจิ่วของเขา

โฮ่ว!

ทันใดนั้นเสียงมังกรคำรามก็ดังสนั่นฟ้าดิน

ทั้งท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นดำมืด

ท้องทะเลที่ไร้ขอบเขตส่งเสียงคำราม เกลียวคลื่นอันเชี่ยวกราดราวกับมีลมพายุพัดมา

สัตว์ทะเลวิเศษจำนวนนับไม่ถ้วนเหมือนถูกเรียกว่ายมาหาเด็กหนุ่มอย่างรวดเร็ว

สัตว์วิเศษทั้งหมดเรียงรายอยู่ตรงหน้าเด็กหนุ่ม เหมือนขุนนางที่ทำความเคารพฮ่องเต้ รอคำสั่งเขาอย่างเงียบๆ

“พวกเจ้ารีบไปหาให้ข้า ไปหาเกาะที่เป็นทางไปสู่จวนเทียนเสินนั่นมาให้ข้า”

หน้าตาเด็กหนุ่มดุดัน ใบหน้าอ่อนเยาว์ยังคงอ่อนวัยดังเดิมแตกลับสง่างามหาใดเปรียบ

ตาของหงส์ขาวหรี่ลงในมองสำรวจเด็กหนุ่มที่ราวกับเป็นเจ้านายทันที

เจ้านี่...เป็นคู่มือที่แข็งแกร่ง

ไม่ได้ จะให้เขาได้เจอเสี่ยวชิงโดยเร็วไม่ได้ ไม่เช่นนั้นเกิดแย่งเสี่ยวชิงไปจากข้างกายหนานเสียน แล้วเขาจะเป็นพ่อสามีเสี่ยงชิงได้อย่างไร?

เขาจะสู่ขอซู่อี เสี่ยวชิงก็เป็นคนในครอบครัวของเขาจะให้คนอื่นมีโอกาสไม่ได้

หงส์ขาวยิ่งคิดในใจก็ยิ่งมีความสุข

รอได้พบซู่อี ซู่อีจะต้องชื่นชมเขา แค่คิดก็อารมณ์ดีแล้ว

อารมณ์ดีจนแม้แต่นกน้อยของเขายังตั้งชัน

“ได้แล้ว” เด็กหนุ่มหันไป “ข้าให้สัตว์วิเศษเหล่านั้นไปหาหมูเกาะ พวกเรารอข่าวอยู่ที่นี่ก็พอ”

ดวงตาหงส์ขาวกรอกไปมา อีกเดี๋ยวเขาจะแอบหนีไปดีหรือไม่? ทิ้งเจ้านี่เอาไว้ที่นี่?

ซู่อีเคยพูดกับเขาว่าเวทมนต์พรางตาบนเกาะนั่นมีนับไม่ถ้วน เจ้านี่ต้องเข้าไปไม่ได้แน่

อย่างไรเสียมันก็ตามเจ้านี่มาถึงที่นี่แล้ว ขาดอีกเพียงก้าวเดียวก็จะสามารถเข้าไปในจวนเทียนเสินได้ไม่ต้องการเขาแล้ว ถึงตอนนั้นหลังจากสะบัดเขาทิ้งมันก็ไปหาซู่อีกับหนานเสียนและคนรัก ครอบครัวสี่คนมีความสุขดีขนาดไหนกัน?

เด็กหนุ่มในใจมีแต่ตามหาหมู่เกาะ คิดไม่ถึงเลยแม้แต่น้อยว่าหงส์ขาวเพื่อนร่วมรบคนนี้เริ่มจะหักหลังแล้ว กำลังคิดจะสะบัดเขาออกไป

...

หมู่เกาะเป็นทางนำไปสู่จวนเทียนเสิน และจวนเทียนเสินนี้ก็เทียบเท่ากับประเทศหนึ่งบนเกาะทะเลตอนใต้