เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 853
ตอนที่ 853 เจอถานซวงซวงอีกครั้ง (2)
ตัดขาดจากโลก อีกทั้งยังมีเวทมนตร์นับไม่ถ้วนซ่อนเอาไว้ ไม่มีใครสามารถไปถึงที่แห่งนี้ได้
เป็นเพราะคนมากมายหาทางไปจวนเทียนเสินไม่พบ ทำให้คนมากมายล้วนเดาว่าจวนเทียนเสินอาจจะสร้างมิติว่างขึ้นมาเอง และคนของจวนเทียนเสินก็อยู่ในมิติว่างนั้น
ที่มองไม่เห็นนั้นเป็นเรื่องจริงแต่เป็นเพียงเพราะเวทมนตร์พรางตา อย่างไรเสียคนที่สร้างจวนเทียนเสินขึ้นในตอนแรกก็ยังไม่มีความสามารถในการสร้างมิติว่างขึ้นมาเอง
ทว่าความเคลื่อนไหวบนท้องทะเลผู้มีพลังแข็งแกร่งในจวนเทียนเสินก็ยังสัมผัสได้
ในจวนนายท่าน
กู้สื่อลืมตาขึ้นฉับพลัน สายตาของเขาจำนนต่อท้องฟ้าที่อยู่ไม่ไกล นัยน์ตาฉายแสงบางอย่าง
สามารถสร้างความเคลื่อนไหวที่ใหญ่เช่นนี้ไม่ใช่พลังที่มนุษย์ทำได้ สัตว์วิเศษก็เป็นไปไม่ได้
มีเพียงพลังวิเศษที่เกิดจากฟ้าดิน สิ่งที่สามารถมีพลังควบคุมฟ้าดินมาตั้งแต่กำเนิดเท่านั้นจึงจะทำได้
กู้สื่อลุกขึ้นจากฟูกรองนั่ง เขาจับชายเสื้อแล้วก้าวเดินออกจากห้องฝึกตบะ
บนหลังเขาเป็นสถานที่ต้องห้ามของจวนนายท่าน
นี่เป็นความลับที่หลังจากกู้สื่อจัดการนายท่านคนก่อนไปแล้วถึงได้รู้
มีเพียงนายท่านคนก่อนๆ เท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์มาที่หลังเขาของจวนนายท่าน
ในคุกบนหลังเขามืดสนิท หญิงที่หน้าตาไม่มีเค้าเดิมคนหนึ่งนั่งอยู่ที่มุมในความมืด
ความมืดปิดบังบนใบหน้าน่าเกลียดนั้น ต่อให้ทุกครั้งกู้สื่อจะเตรียมตัวมาแล้วก็ยังตกใจเพราะสิ่งนี้
พูดอย่างไรดี
เขาไม่เคยเห็นใครน่าเกลียดได้ถึงขั้นนี้ โลกสั่นสะเทือนแม้แต่ผีและทวยเทพยังต้องหลั่งน้ำตา
ยังจำได้ครั้งแรกที่เห็นหญิงในคุกคนนี้หลังจากเขาจัดการนายท่านคนก่อนแล้วขึ้นครองตำแหน่ง
นางเสื้อผ้าขาดวิ่น ผมยุ่งเหยิงปิดบังใบหน้าน่าเกลียด มือสองข้างถูกตะปูตอกไว้กับผนัง เหมือนใกล้จะตายแต่กลับไม่ตาย
หลายปีมานี้กู้สื่อฆ่าคนมาไม่น้อย
ตอนแรกภรรยาของเขาถูกคนทำร้ายจนตาย เขาจึงฆ่าคนคนนั้นทั้งตระกูลไม่ปล่อยไว้แม้แต่คนเดียว
มือของเขาเปื้อนเลือดนานแล้ว
แต่ว่าเขาไม่เคยทรมานใครแม้แต่คนเดียว ต่อให้เป็นศัตรูก็แค่ทำให้เจ็บปวด
เขาไม่รู้ว่าแม่นางผู้นี้ทำอะไรผิดจึงถูกคนกระทำเช่นนี้ ด้วยใจที่ทนไม่ได้เขาตั้งใจจะปล่อยนางไป คืนอิสรภาพให้นาง
ทว่าหญิงผู้นี้...ไม่ยอมไป ราวกับเห็นคุกนี่เป็นบ้านไม่ยอมออกไปแม้แต่ก้าวเดียว
“แม่นาง” กู้สื่อถอนหายใจอย่างจนใจ “เจ้าจะอยู่ในจวนของข้าไปอีกนานเพียงใดกัน? ข้าไม่รู้ว่านายท่านคนก่อนมีความแค้นอะไรกับเจ้ากันแน่เขาถึงได้ทำกับเจ้าเช่นนี้ ตอนนี้เจ้าเป็นอิสระแล้วจริงๆ เจ้าจะไปเมื่อไหร่กัน?”
ว่าตามเหตุผลกู้สื่อรับตำแหน่งนายท่านมาสิบปีแล้ว
เวลาสิบปีผู้หญิงคนนี้กลับอยู่ในคุกนี่ ตอนแรกร่างกายของนางเน่าเปื่อยก็ไม่ยอมให้หมอรักษา ผลสุดท้าย...
นอกจากใบหน้าแผลที่จุดอื่นของนางล้วนฟื้นฟูจนหมดแล้ว
ผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดา
อีกทั้งช่วงนี้จวนเทียนเสินก็ไม่ค่อยสงบ เขาไม่อยากเก็บนางไว้ในที่แห่งนี้จริงๆ
หญิงสาวไม่พูด
สิบปีผ่านมาก็เหมือนวันแรก กู้สื่อไม่เคยได้ยินนางเอ่ยปากพูดสักคำ
นางเหมือนเป็นคนใบ้คนหนึ่ง สายตาเลื่อนลอยไม่รู้ว่าพูดไม่ได้จริงหรือรู้สึกว่าพวกเขาเหล่านี้ไม่คู่ควรให้นางเอ่ยปาก
“แม่นาง ข้าขอร้องเจ้าล่ะ เมื่อไหร่เจ้าจะยอมออกไป? มิเช่นนั้นเกิดถูกคนพบเข้าว่าหลังเขาแห่งนี้ของข้าแอบซ่อนเจ้าเอาไว้ แล้วยังจะคิดว่าเจ้าบาดเจ็บเช่นนี้เป็นข้าที่ทำอีก”
กู้สื่อแทบจะร้องไห้แล้ว
ฟ้าดินมีตา