เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 866
ตอนที่ 866 หญิงสาวบนหลังเขาของจวนฝูจู่ (5)
ในจวนฝูจู่
กู้สื่อหรี่ตาลงสำรวจหญิงสาวตรงหน้าเขาหัวจรดเท้า
“เจ้าต้องการไปหลังเขา?”
เฟิงหรูชิงพยักหน้าน้อยๆ “อื้อ”
วินาทีนั้นหัวใจของกู้สื่อตกใจจนแทบหยุดเต้น ทว่าบนใบหน้ายังต้องแสดงเป็นไม่มีเรื่องอะไร
คงจะไม่ใช่เรื่องที่ในคุกหลังเขาของเขาขังหญิงสาวผู้หนึ่งเอาไว้แล้วถูกเฟิงหรูชิงรู้เข้า? ดังนั้นครั้งนี้จึงมาเปิดโปงเขา?
ทำอย่างไรดี...หากเผยแพ่ออกไปความสง่างามทั้งชีวิตของเขาต้องถูกทำลายย่อยยับเป็นแน่
“อะแฮ่ม” กู้สื่อไอแห้งๆ สองครั้งสีหน้าแฝงด้วยความกระดากอาย “แม่นางเสี่ยวชิง หลังเขานั้นของบ้านข้าไม่มีอะไรให้น่าไป จริงๆ ข้าไม่ได้หลอกเจ้า ในนั้นไม่มีอะไรเลย”
ยิ่งเขาเป็นเช่นนี้ก็ยิ่งเห็นชัดว่าร้อนตัว
นัยน์ตากู้อีอีฉายแววสงสัย “ท่านพ่อท่านคงจะไม่ได้แอบซ่อนหญิงสาวอะไรไว้ที่หลังเขากระมัง? ไม่เช่นนั้นเหตุใดหลังเขาจึงเป็นสถานที่ต้องห้าม? หลายปีมานี้ข้ายังไม่เคยไปท่านแอบซ่อนเลี้ยงดูหญิงสาวเอาไว้จริงหรือ?”
นางไม่เคยไปหลังเขาจริงๆ อีกอย่างตอนแรกนางก็ไม่ได้สนใจอะไรหลังเขา ตอนนี้ในเมื่อเฟิงหรูชิงเอ่ยขึ้นมานางก็อยากตามไปดูด้วย
ทว่าท่านพ่อของตัวเองกลับยังขี้เหนียวไม่ยอมให้คนเข้าไปในหลังเขา
คงจะไม่ใช่ว่า...เขาแอบซ่อนเลี้ยงดูผู้หญิงเอาไว้?
หากไม่ใช่เพราะว่ารู้กู้อีอีกำลังเดาไปเรื่อยเปื่อย กู้สื่อก็เกือบนึกว่าความลับที่หลังเขาถูกกู้อีอีรู้เข้าแล้ว หัวใจของเขาสั่นไหวตามคำพูดของนาง
“อีอี เจ้าไม่ใช่ว่าจะไม่รู้ หลังเขาเป็นกฎที่สืบทอดกันมาในฝูจู่ในอดีตไม่อนุญาตให้ใครย่างกายเข้าไป ในเมื่อข้าเป็นฝูจู่ของจวนเทียนเสินจะไม่เคารพได้อย่างไร?”
กู้อีอีไม่สนใจ “คนอื่นเคารพกฎข้าเชื่อ ท่านเป็นคนเคารพกฎเกณฑ์หรือ? ตอนแรกที่ท่านเพิ่งเป็นฝูจู่ก็ขุดหลุมศพฝูจู่คนก่อนๆ มาเผาจนหมด ท่านจะเคารพกฎของจวนเทียนเสินหรือ?”
ตลก...พ่อของนางคนนี้เป็นคนไม่เคารพกฎเกณฑ์
กู้สื่อ “...”
บรรพบุรุษตัวน้อย เจ้าเปิดเผยตัวตนของข้าต่อหน้าคนอื่นเช่นนี้ดีจริงหรือ?
ข้าก็เป็นคนรักหน้าตาเช่นกัน
“อีอี ไม่ใช่ว่าพ่อตระหนี่ไม่อนุญาตให้คนไปหลังเขา แต่ที่หลังเขานั่นไม่มีอะไรจริงๆ”
“อ้อ ไม่เป็นไร ข้ากับเสี่ยวชิงจะไปชมวิวทิวทัศน์” กู้อีอียิ้มกว้าง “ท่านพ่อต่อให้ทานไม่รับปากข้อก็จะพานางไป นอกเสียจากท่านจะขังข้าเอาไว้”
ขังเอาไว้?
เขาจะไปทำลงได้อย่างไร!
“อีอี หรือไม่พวกเรามาปรึกษากันอีก...” พูดยังไม่ทันจบกู้อีอีก็หยิบแผ่นหยกสีขาขึ้นมาถือเล่นในมือ
“ท่านพ่อช่วงนี้ท่านไปปล้นหลุมศพของใครมากอีก? แผ่นหยกนี่น่าจะเป็นของที่ผู้แข็งแร่งคนใดคนหนึ่งเหลือทิ้งไว้อีกแล้วกระมัง? ข้าเห็นในแผ่นหยกนี้ขาวใสไร้ที่ติแล้วยังมีพลังวิเศษไหลเวียน สามารถผนึกหลังวิเศษไว้ในนี้ได้น่าจะเป็นผู้ที่แข็งแกร่ง เสียงแตกของมันก็น่าจะน่าฟังมาก”
“...”
กู้สื่อตกใจจนหน้าซีดหน้าตาเหมือนจะร้องไห้ “บรรพบุรุษตัวน้อย อย่าเพิ่งวู่วามเสียงนี่มันไม่น่าฟังหรอกจริงๆ เจ้ารีบวางลง...”
“เพล้ง!” กู้อีอีทิ้งแผ่นหยกลงบนพื้นแตกละเอียด เสียงนั้นใสกังวานดุจระฆัง ไพเราะจนทำให้สีหน้าของกู้อีอีดีขึ้นมาไม่น้อย
หลังจากนั้น...นางก็หยับขวดหยกขวดหนึ่งจากชั้นข้างๆ ท่านพ่อของนางไม่ได้มีงานอดิเรกมากนัก ที่ชื่นชอบเพียงอย่างเดียวก็คือเครื่องใช้เหล่านี้ และนางก็ไม่ได้มีอดิเรกมากนักที่ชอบเพียงอย่างเดียวก็คือเสียงของใช้แตก
“อีอี!” กู้สื่อใกล้จะร้องไห้ออกมาแล้วจริงๆ “ของเมื่อก่อนก็ถูกเจ้าขว้างแตกหมดแล้ว นี่เป็นอีกชุดที่ไม่ง่ายเลยกว่าพ่อจะเอามันมาได้ บรรพบุรุษตัวน้อย เจ้าปล่อยพ่อไปเถอะนะ พ่อจะพาเจ้าไปหลังเขาเดี๋ยวนี้แหละ”