เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 841

ตอนที่ 841 ศัตรูของชายทั้งใต้หล้า (5)

“แม่นางเสี่ยวชิง”

ตอนงานเลี้ยงจบลงปรมาจารย์เฉียนคุนยิ้มแย้มเดินมาข้างกายเฟิงหรูชิง “เจ้ามองครั้งเดียวก็เห็นถึงความแตกต่างของโสม แสดงว่าศึกษาชนิดของยาวิเศษมามากเหมือนกันใช่หรือไม่?”

“ปรมาจารย์เฉียนคุน” ไม่รอให้เฟิงหรูชิงตอบกู้อีอีก็เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม “เสี่ยวชิงของข้าไม่ได้มีเพียงเท่านี้นะ ที่ข้าสามารถผอมเช่นนี้ได้ก็เป็นผลงานของเสี่ยวชิง นางจัดยาให้ข้าจึงทำให้ข้าเปลี่ยนเป็นเช่นนี้”

ส่วนยาอะไรนั้นกู้อีอีไม่ได้เอ่ยถึง

ปรมาจารย์เฉียนคุนตาเป็นประกาย

เขากับไห่หรงล้วนเหมือนกันนิสัยหยิ่งทะนงเป็นอย่างยิ่ง คนธรรมดามาขอให้เขารักษาพวกเขาล้วนไม่ยื่นมือเข้าไปช่วย

เมื่อก่อนไห่หรงเคยมีเมตตากรุณาของหมอ ขอเพียงมาขอร้องให้ช่วยเขาก็ช่วยหมด ถ้าไม่ใช่เพราะต่อมาเกิดเรื่องเรื่องหนึ่งขึ้นทำร้ายจิตใจเขาอย่างมาก เขาก็ไม่มีทางปฏิเสธที่จะต้อนรับแขก

ส่วนเขา...

นอกจากคนที่สนิทใกล้ชิดแล้วคนอื่นๆ เขาล้วนไม่ยินดีรักษา

ในฐานะผู้เก่งกาจย่อมมีความหยิ่งทะนงเป็นของตน

แต่ว่าผู้เก่งกาจจะหยิ่งทะนงเพียงใดก็ล้วนมีใจเมตตาผู้มีพรสวรรค์

เฟิงหรูชิงตอนนี้ในสายตาเขาไม่ใช่แค่ผู้มีพรสวรรค์เท่านั้น

ดังนั้นรอยยิ้มของปรมาจารย์เฉียนคุนก็ยิ่งใจดีและอ่อนโยน แววตานั้นเหมือนกับมองคนรุ่นหลังที่คู่ควรต่อการทะนุถนอม

“ที่แท้พรสวรรค์ของแม่นางเสี่ยวชิงก็แข็งแกร่งเช่นนี้เอง ก่อนหน้านี้ข้าก็เคยคิดจะช่วยคุณหนูใหญ่ลดน้ำหนัก ทว่าในร่างกายนางมีไขมันมากเกินไปจำต้องใช้ยาที่มีฤทธิ์แรง แต่ยาเหล่านั้นก็มีฤทธิ์แรงเกินไป ทันทีที่กินลงไปจะทำร้ายร่างกายข้าก็เลยไม่กล้าทดลอง”

ก่อนหน้านี้หลังจากกู้อีอีผอมเพรียวกลับมาก็ทำเอาเขาตกใจเป็นอย่างยิ่ง

เขายังนึกว่ากู้อีอีใช้ยาวิเศษที่ออกฤทธิ์แรงเหล่านั้นลดน้ำหนักเลยรีบตรวจร่างกายให้นาง ต่อมาจึงได้รู้ว่าไม่ได้เป็นอะไรเลย

แล้วกู้อีอีก็ไม่พูดว่าเหตุใดจึงเปลี่ยนเป็นผอมเพรียวเช่นนี้ ดังนั้นจนถึงตอนนี้ปรมาจารย์เฉียนคุนถึงได้รู้ว่าเป็นผลงานของแม่นางตรงหน้านี้เอง

กู้อีอียักคิ้วอย่างได้ใจ ราวกับว่าคนที่ปรมาจารย์เฉียนคุนชมเป็นนางอย่างไรอย่างนั้น

“เสี่ยวชิงของข้าไม่ได้เก่งแค่ด้านนี้เท่านั้น เอาเป็นว่าบรรดาหญิงสาวแคว้นหลิวอวิ๋นพวกนั้นล้วนชื่นชอบนาง”

สุดท้ายกู้อีอียังเสริมอีกประโยค “แล้วเสี่ยวชิงก็กลายเป็นศัตรูของชายทั้งแคว้นหลิวอวิ๋น!”

เฟิงหรูชิง “...”

คำพูดนี้นางไม่รู้ว่านางควรจะภูมิใจหรือเสียใจที่ตัวเองมีชีวิตที่ล้มเหลวกัน?

เป็นผู้หญิงนางก็กลายเป็นศัตรูกับชายทั้งใต้หล้าได้ ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครล้มเหลวไปกว่านางอีกแล้ว

สายตาปรมาจารย์เฉียนคุนแฝงด้วยแสงแห่งความนับถือ

ศัตรูของชายทั้งใต้หล้า...เขาก็อยากเป็น

ให้โอกาสเขาสักครั้งจะได้หรือไม่? สอนวิธีพิชิตใจสาวให้เขาสักสองสามวิธี?

นิ้วมือของเฟิงหรูชิงลูบปลายคางแล้วเงียบไปสักพัก “ปรมาจารย์เฉียนคุน ข้าอยากถามเรื่องบางเรื่องกับท่าน”

“เรื่องอะไร แม่นางเสี่ยวชิงพูดมาได้เลย ขอเพียงข้าสามารถตอบได้จะต้องบอกเจ้าแน่”

ขอเพียงเจ้าสามารถบอกข้าได้ว่าจะเป็นศัตรูกับชายทั้งใต้หล้าได้อย่างไรก็พอ

“เป็นเรื่องเกี่ยวกับท่านผู้เฒ่าตระกูลมู่...”

จวนเทียนเสินในระยะนี้นางพอจะเข้าใจสถานการณ์ของตระกูลมู่แล้ว

จากที่พูดมาตระกูลมู่นี้หลังจากท่านผู้เฒ่าตระกูลมู่ล้มป่วยถึงได้เริ่มเลวร้าย

นางยังได้ยินอีกว่า หลังจากผู้เฒ่าตระกูลมู่ล้มป่วยมักจะทั้งตีทั้งด่าเฉินชิงเยียน เฉินชิงเยียนอดทนกับทุกความอยุติธรรมปรนนิบัติท่านผู้เฒ่าอย่างสุดความสามารถ

เดิมเฉินชิงเยียนป่าวประกาศคำพูดเหล่านี้ก็เพื่อชื่อเสียงอันดีของตัวเอง ทว่าอย่างไรเสียก็เป็นที่พอใจของนาง

โบราณว่าศัตรูของศัตรูคือมิตร

ท่านผู้เฒ่ามู่ทั้งตีทั้งด่าเฉินชิงเยียน ทำให้นางสบายใจยิ่งนัก

อย่างไรเสียโทษของคนที่เคยทำร้ายซู่อีกับหนานเสียนสมควรตายเป็นหมื่นครั้ง

เฉินชิงเยียนไม่ได้อยู่ดีนางก็เบิกบานใจแล้ว!