เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 830

ตอนที่ 830 งานเลี้ยงยามค่ำคืน (19)

ท่าทีของหลัวเฟยชะงักไปราวกับไม่เข้าใจนัก “ข้าเอามาแล้วแท้ๆ....”

เขาเพิ่งจะพูดจบก็เห็นกล่องเก่าที่ฮูหยินเฒ่าถืออยู่ในมือ

กล่องใบนี้...เหมือนกับที่เขาใช้ใส่โสมมากเหลือเกิน!

แต่ว่าโสมกับกล่องล้วนถูกเขานำมาแล้วมิใช่หรือ? เหตุใดในมือท่านแม่ยังมีอีก?

เฟิงหรูชิงหรี่ตาลงทันใดนั้นก็นึกถึงคำพูดที่ฉินเฉินเพิ่งพูดกับนางเมื่อครู่ก็เข้าใจในทันที เดินไปที่ข้างกายเขาเอ่ยถามเสียงเบา “เจ้าทำหรือ?”

ฉินเฉินยิ้มสว่างไสว “หากชิงชิงชอบ ต่อไปจะให้เจ้าได้ดูละครมากหน่อย”

“...อย่าดีกว่า ข้าไม่อยากให้คนข้างกายคนใดถูกทำร้าย”

ครั้งนี้โชคดีที่นางมา!

ไม่เช่นนั้นลูกสาวโง่คนนี้ของเจ้าบ้านคงจะไม่มีแล้ว

“ท่านแม่ ในมือของท่านนี่คือ...” สายตาหลัวเฟยแฝงด้วยความงุนงง

หลัวฮูหยินเฒ่าทำเสียงหึ๊ “เจ้าเตรียมของขวัญไว้ให้คุณหนูกู้ไม่ใช่หรือ? วันนี้เดิมข้าคิดจะไปวางเข็มสักสองสามเล่มทิ่มเจ้าให้ตาย ผลปรากฏเห็นเจ้าซ่อนของไว้ใต้เตียง ยาวิเศษดีๆ เจ้าเอาไปไว้ใต้เตียงทำไมกัน? มิน่าเล่าถึงได้ลืมเอามา”

ยาวิเศษ...ซ่อนไว้ใต้เตียง?

หลัวเฟยงุนงงไปหมด แม้แต่ที่แม่เขาพูดว่าจะทิ่มเขาให้ตายยังฟังไม่ได้ยิน

เขาเอายาวิเศษไปแอบไว้ใต้เตียงตั้งแต่เมื่อไรกัน?

เหตุใดตัวเขาเองจึงไม่รู้?

ท่ามกลางสายตาทุกคน หลัวเฟยรับเอากล่องในมือฮูหยินเฒ่ามาเปิดออกต่อหน้าทุกคน

ในกล่องมีผลใสเหมือนเด็กทารกปล่อยกลิ่นดึงดูดผู้คนอยู่

“เอ๋?” เฉียนคุนแย่งกล่องจากมือหลัวเฟยไปสายตาแฝงด้วยความประหลาดใจ “นี่ต่างหากโสมเชียนจีที่แท้จริง ไม่ผิดแน่”

โสมเชียนจี!

ที่ฮูหยินเฒ่าเอามาคือโสมเชียนจีที่เดิมหลัวเฟยจะให้กู้อีอี!

เหตุใดตระกูลกู้จึงมีโสมสองอัน? แล้วหนึ่งในนั้นยังเป็นของมีพิษ?

มือของหลัวเฟยสั่น เขาไม่เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

หรือว่าท่านแม่รู้เรื่องทั้งหมดจึงได้หาโสมเชียนจีอื่นมาช่วยเขา?

แต่นี่มันเป็นไปไม่ได้ ระยะเวลาสั้นๆ เช่นนี้ไม่มีทางทำได้

ทว่าเหตุใด...จึงมีโสมปรากฏขึ้นสองอันได้?

เวลานี้ในใจของทุกคนล้วนกระจ่างชัดราวกับกระจกเข้าใจขึ้นมาในทันที

มีคนคิดจะทำร้ายกู้อีอีและยัดความผิดให้ตระกูลหลัว ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวจริงๆ

ที่ทำให้คนไม่เข้าใจอย่างเดียวก็คือ เหตุใดหลังจากสับเปลี่ยนโสมไปแล้วยังวางไว้ในห้องหลัวเฟยอีก?

ช่วงนี้ได้ยินว่าฉินเสี่ยวเย่ว์ย้ายเข้าไปอยู่ตระกูลหลัวแล้ว แล้วยังอยู่ห้องเดียวกับหลัวเฟย

ทันใดนั้นสายตาของทุกคนก็จับจ้องไปยังใบหน้าของฉินเสี่ยวเย่ว์ ราวกับต้องการค้นหาบางอย่างบนใบหน้านาง

ฉินเสี่ยวเย่ว์ลนลานจ้องโสมในกล่องเขม็ง หัวใจของนางแทบจะหยุดเต้น ในหัวโล่งขาวโพลน

“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้แน่ โสมเชียนจีไม่มีทางอยู่ในห้องของหลัวเฟย เห็นชัดว่ามันถูกข้าเอาไป...”

ฝังแล้ว...

สองคำสุดท้ายไม่ได้พูดออกมาจนจบ ฉินเสี่ยวเย่ว์ได้สติกลับมาทันควันนางจึงตระหนักได้ว่าตัวเองพูดอะไรออกไป

ลานจวนยามค่ำคืนเงียบสงัด

ทุกประโยคของนางแม้ระทั่งทุกตัวอักษรล้วนดังชัดในหูของทุกคน

นานไม่เลือนราง...

สายตาหลัวเฟยไม่อยากเชื่อจับจ้องใบหน้าของฉินเสี่ยวเย่ว์

ต่อให้เป็นตอนที่ไม่รู้ว่านางหลอกเขา อย่างมากเขาก็แค่สิ้นหวังเสียใจไม่ได้โกรธแค้นเช่นตอนนี้!

เรื่องไต้ซือไห่หรงอย่างมากนางก็โกหกเพื่อให้ได้แต่งงานกับเขา แต่ตอนนี้นางต้องการทำร้ายทั้งตระกูลหลัว