เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 824

ตอนที่ 824 งานเลี้ยงยามค่ำคืน (13)

อื้อ นางปราดเปรื่องมากจริงๆ เสี่ยวชิงชอบเงินถึงเพียงนี้จะต้องคิดว่านางเป็นภรรยาที่ดีแน่ ทว่าฉินเสี่ยวเย่ว์ที่เดิมควรคาดหวังให้กู้อีอีกินโสมมากที่สุด ตอนที่ได้ยินประโยคนั้นหน้ากลับซีดขาวขึ้นมาทันที นางรีบหันไปมองเวินอวี่ด้วยนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

นี่มันไม่เหมือนกับที่พี่สะใภ้เคยบอกกับนางนี่

ไม่ใช่ว่าควรก้าวออกมาเปิดโปงว่าในกล่องนั่นเป็นยาพิษหรอกหรือ?

เหตุใดยังชักชวนให้กู้อีอีกินยาพิษนี้เข้าไป?

เกิดกู้อีอีถูกยาพิษตายตระกูลหลัวก็ต้องตายเท่านั้น!

“เจ้าเป็นอะไรไป?” ในที่สุดหลัวเฟยก็สังเกตเห็นความผิดปกติของฉินเสี่ยวเย่ว์จึงขมวดคิ้วเอ่ยถาม

ริมฝีปากฉินเสี่ยวเย่ว์สั่นนางส่ายหน้า “ไม่ ไม่มีอะไร...”

หากนางพูดออกไปตอนนี้ย่อมทันการณ์ หลัวเฟยก็ไม่ต้องตาย

ทว่า...หากนางพูดออกไปเช่นนี้นั่นจะทำให้คนรู้ว่านางเปลี่ยนยา คิดจะว่ายาทำร้ายกู้อีอีถึงตอนนั้นที่จะตายต้องเป็นนางแน่!

ขอโทษหลัวเฟย ขอโทษจริงๆ...ข้าไม่มีทางเลือก! ข้าไม่คิดเลยว่าเวินอวี่จะทำเช่นนี้ หากจะโทษก็ต้องโทษนาง ข้าถูกปิดบังไม่รู้อะไรทั้งนั้น

ตั้งแต่เริ่มแรกเฟิงหรูชิงก็รู้สึกว่าโสมเชียนจีนี่มีบางอยู่ไม่ถูกต้อง ด้านขวาของโสมราวกับมีรอยสีม่วงเลือนราง รอยนั้นบางมาก บางจนไม่อาจมองเห็นได้

แสงสว่างวาบขึ้นในหัวเฟิงหรูชิง เมื่อเห็นกู้อีอีหยิบโสมขึ้นมาและกำลังจะกลืนลงท้องสีหน้านางก็เปลี่ยนไปทันที รีบก้าวออกไปยกมือขึ้นปัดโสมใบมือกู้อีอีตกลงพื้น ผลใสราวกับแก้วตกลงพื้น็แตกละเอียด

ทุกคนตกตะลึงนิ่งค้างมองเฟิงหรูชิงด้วยความไม่เข้าใจ สายตาแฝงด้วยความตกตะลึงและประหลาดใจ

มองหญิงสาวสีหน้าเย็นชาตรงหน้า สายตาของกู้อีอีงงงันและตกตะลึง “เสี่ยวชิง?”

นี่...เกิดเรื่องอะไรขึ้น?

เหตุใด้เสี่ยวชิงจึงได้โกรธเช่นนี้?

ฉินเสี่ยวเย่ว์ถอนหายใจโล่งอกโดยไม่รู้ตัว ทว่าคนที่ก้าวออกมาคือเฟิงหรูชิงในใจของนางจึงไม่พอใจนัก มุมปากยกยิ้มเย็น “ดูเหมือนจะรู้สึกว่าของขวัญตัวเองแร้นแค้นเกินไป ถึงได้ไม่อยากเห็นของขวัญที่คนอื่นให้เลยทำเช่นนี้”

หลัวเฟยไม่พอใจต่อการกระทำของเฟิงหรูชิงเป็นอย่างมาก ครั้งนี้เขาไม่ได้ห้ามปรามฉินเสี่ยวเย่ว์ขมวดคิ้วแน่นมองเฟิงหรูชิงที่ยืนอยู่ข้างหน้า

“แม่นางเสี่ยวชิง นี่เจ้า...” กู้สื่อตกตะลึงไม่เข้าใจว่าเฟิงหรูชิงหมายความว่าอย่างไรกันแน่

สายตาเฟิงหรูชิงสงบนิ่งราบเรียบ “ในจวนนายท่านของพวกท่านมีหมอหรือไม่?”

“มี แต่ว่าวันนี้เขามีธุระไม่ได้อู่ในจวนนายท่าน แม่นางชิงถามหาเขาทำไมกัน?”

“ท่านให้เขากลับมา หลังจากเขากลับมาแล้วก็จะรู้เอง”

สายตาเฟิงหรูชิงกวาดมองตั้งแต่หลัวเฟยแล้วหยุดที่ใบหน้าของฉินเสี่ยวเย่ว์สักพัก จึงจะหันกลับไปมองกู้สื่อแล้วเอ่ยนิ่งๆ

สีหน้าฉินเสี่ยวเย่ว์มืดลง

คงจะไม่ใช่ว่านางหนูนี่สามารถมองอะไรออกจริงๆ?

แต่ว่าแม้นางจะมองอะไรออกแล้วอย่างไร? โสมแตกเป็นเสี่ยงๆ ไปแล้วหมอของจวนนายท่านกลับมาก็ไม่อาจเห็นอะไรได้

คิดได้ดังนั้นฉินเสี่ยวเย่ว์ก็ถอนหายใจโล่งอกเบาใจลงได้

กู้สื่อเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของเฟิงหรูชิงก็ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย เขาส่งสายตาให้ลูกน้องแล้วก็มีคนรับคำสั่งถอยออกไปในทันที

ในฝูงชนเวินอวี่กับฉินลี่สบตากันรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาอย่างประหลาด

นางกัดฟันก้าวถอยหลังด้วยความระมัดระวัง

ตั้งแต่ต้นจนจบฉินเฉินสังเกตเวินอวี่ฮูหยินอยู่ตลอด ตอนนี้เมื่อเห็นการกระทำของนางแล้วก็กระซิบข้างหูเฟิงหรูชิงเบาๆ สองสามคำ