เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 809
ตอนที่ 809 ถูกขวางไว้ด้านนอก (3)
นางออกไปได้ไม่นาน คนสวมชุดยาวก็เดินออกมา ยืนอยู่ตรงที่ที่เมื่อครู่ฉินเสี่ยวเย่ว์ยืนอยู่
“นางรับปากแล้วหรือ” ฉินลี่สีหน้าขึงขังแฝงไปด้วยความรังเกียจ
หากไม่ใช่เพราะนางเป็นน้องสาวเขา ผู้หญิงที่เสียความบริสุทธิ์ไปเช่นนี้ เขาไม่อยากยอมรับจริงๆ
“อืม” เวินอวี่ยกมุมปาก ฉงนมองทิศที่ฉินเสี่ยวเย่ว์จากไป
ฉินลี่เงียบไปสักพัก “ได้ เช่นนั้นข้าจะหาวิธีทำให้หมอในจวนฝูจู่ไม่ปรากฏตัวในงานเลี้ยงวันนั้น”
แบบนี้ก็จะไม่มีใครเห็นความผิดปกติของยาวิเศษแล้ว
“พวกเราทำแบบนี้จะทำร้ายเสี่ยวเย่ว์หรือไม่” ถึงเวลานี้เวินอวี่กลับเป็นห่วงฉินเสี่ยวเย่ว์ นางถามออกมาด้วยความกลัดกลุ้ม
ฉินลี่หน้าไร้ความรู้สึก “นางไม่ใช่คนตระกูลหลัว ไม่พลอยทำให้นางลำบากไปด้วยแน่ ทั้งไม่มีใครรู้ว่านางเปลี่ยนยา”
สิ่งที่เขาอยากทำ ไม่ใช่สร้างความบาดหมางในใจของหลัวเฟยและกู้สื่อเท่านั้น
แต่เป็น...
ทำลายตระกูลหลัวและจวนฝูจู่จนราบคาบ!
“อือ...” ไม่ช้าเวินอวี่ถามต่อว่า “ท่านจะรับรองได้อย่างไรว่า กู้อีอีจะกินยานั่นในงานเลย”
ฉินลี่หัวเราะเย็นชา เอ่ยว่า “ข้าย่อมมีวิธีของตัวเอง แต่ไม่ว่ากู้อีอีจะกินมันหรือไม่ เกรงว่าวันหน้านางกินมัน กู้สื่อก็จะรู้ว่าหลัวเฟยทำร้ายกู้อีอี! กู้อีอีเป็นเสมือนชีวิตของเขา หากนางถูกทำร้าย กู้สื่อต้องคลุ้มคลั่งมากแน่! บางทีกระทั่งความอยากมีชีวิตอยู่เขายังไม่มีเลยด้วยซ้ำ!”
กู้สื่อคนไร้เหตุผลนั่น อาศัยอะไรครองตำแหน่งฝูจู่จวนเทียนเสินกัน
ในเมื่อเขากำจัดอดีตฝูจู่แล้วขึ้นตำแหน่งแทนได้ แล้วทำไมคนอื่นจะทำไม่ได้!
เวินอวี่ยิ้มอ่อน “บางทีเสี่ยวเย่ว์คิดจริงๆ ว่าท่านแค้นตระกูลหลัว ทำเพื่อแก้แค้นให้ท่านพ่อถึงเป็นแบบนี้”
“ฮี่ๆ” ฉินลี่ยิ้มแดกดัน หัวเราะเสียงเย็นชา “ข้าให้ตระกูลหลัวเป็นแพะ เพียงให้ทำงานสะดวกเท่านั้น เดิมกู้สื่อไม่คู่ควรรับตำแหน่งฝูจู่! ทั้งเขาก็ไม่มีความสามารถนั้นด้วย!”
ตอนนั้นที่เขาไม่ลงมือมาตลอด เพราะเขายังไม่อาจทะลวงด่านบำเพ็ญตบะได้
เกรงว่ากำจัดกู้สื่อแล้วจะมีตระกูลขึ้นครองตำแหน่งได้อีก
แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน...
ตำแหน่งฝูจู่จวนเทียนเสินต้องเป็นของเขาแน่!
ท้องฟ้าหม่นลง
เวลานี้ในจวนเฉิงจู่กลับยังจุดไฟสว่าง ครึกครื้นอย่างที่สุด
สัตว์วิเศษจำนวนมากอยู่หน้าประตูจวนฝูจู่ เหล่าผู้มีอำนาจสูงส่งที่หาพบตัวด้านยากในจวนเทียนเสินล้วนไม่กล้าขัดขืนคำสั่งจวนฝูจู่ พวกเขาหยุดลงหน้าจวน จูงสัตว์วิเศษไปด้านหนึ่ง ยิ้มทักทายกลุ่มอิทธิพลอื่นๆ
“ชิงเยียน” มู่หลิงดึงสายบังเหียนม้าเขวี้ยงไปด้านหนึ่ง เขาลงจากม้า จากนั้นโอบเอวคอดของชิงเยียน อุ้มนางลงจากม้า เอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยน “ระวังหน่อย ระวังตกลงมา”
เฉินชิงเยียนยิ้มเอียงอาย ร่างนางพิงอยู่ในอกมู่หลิง ยืมแรงเขาโดดลงจากหลังม้า
มู่ฮวนติดตามมาด้านหลัง นางมุ่นคิ้ว สีหน้าเย็นชา
จากนั้นนางก็ชะงักฝีเท้า แววตาเย็นยะเยือกมองเงาร่างพอจะคุ้นเคยที่อยู่ไม่ไกลออกไปด้วยความฉงน กำหมัดแน่น
นางเด็กชั้นต่ำนั่นมาจวนฝูจู่ได้อย่างไร
“ฮวนเอ๋อร์ เป็นอะไรไป” เฉินชิงเยียนเห็นมู่ฮวนผิดปกติ หันกลับไปถาม
“ไม่มีอะไร”
โทสะในใจของมู่ฮวนย่อมไม่ยินยอมเอ่ยออกมา
อีกอย่างนางพูดไปแล้วจะทำอะไรได้
เพื่อแสดงความใจกว้าง ท่านแม่ปฏิบัติต่อหนานเสียนราวกับเป็นลูกแท้ๆ ทั้งที่ซีเอ๋อร์ถูกผู้หญิงของหนานเสียนวางยาพิษ จนถึงวันนี้ยังลงจากเตียงไม่ได้ด้วยซ้ำ